II SA/Kr 2798/03

Sygn. akt II SA/ Kr 2798/ 03 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie : WSA Wojciech Jakimowicz Asesor WSA Kazimierz Bandarzewski ( spr. ) Protokolant: : Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2007 r. sprawy ze skargi S. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] 2003 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Dnia [...] 2003 r. D. i A. T. złożyli wniosek o udzielenie im pozwolenia na budowę inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego z przebudową przyłącza gazowego, instalacji centralnego ogrzewania, instalacji elektrycznej, gazowej i ociepleniem zewnętrznym budynku przy ul. [...] w S. Do wniosku dołączono projekt budowlany, dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Wniosek ten został złożony w terminie ważności decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Starosta S. decyzją z dnia [...] 2003 r. udzielił inwestorom pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego wraz z przebudową przyłącza gazowego, wewnętrznej instalacji gazowej, centralnego ogrzewania instalacji elektrycznej wraz z ociepleniem zewnętrznym na działce nr [...] przy ul. [...] w S. oraz zatwierdził projekt budowlany. W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że projektowana rozbudowa budynku mogła być zlokalizowana w granicy z działką sąsiednia, ponieważ znajduje się tam już ściana budynku na działce sąsiedniej. Decyzję tą otrzymał S. D. [...] 2003 r. i dnia [...] 2003 r. wniósł od tej decyzji odwołanie do Wojewody. W odwołaniu podniesiono, że zaskarżoną decyzją naruszono § 12 ust. 1, 3 i 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Naruszenie to polegało na nie przestrzeganiu planu zagospodarowania przestrzennego co do linii i gabarytów zabudowy, nie względnieniu uciążliwości rozbudowy dla właściciela działki sąsiedniej oraz braku zgody odwołującego na budowę w granicy z jego działką. W odwołaniu wskazano na szereg wadliwości sporządzonego i zatwierdzonego zaskarżoną decyzją projektu budowlanego, obejmujących brak pełnej nazwy projektu, podanie nieprawidłowych wymiarów istniejących budynków, nie obowiązywania decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Odwołujący podniósł, iż plan miejscowy zakwalifikował teren inwestycji jako obszar zabudowy wolnostojącej, II-kondygnacyjnej z dachami stromymi, a projektowana inwestycja nie spełnia tych warunków, ponadto przyłącze gazowe nie może przebiegać wewnątrz budynku, a taka sytuacja będzie miała miejsce w tej sprawie. Wojewoda decyzją z dnia [...] 2003 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że w tej sprawie pozwolenie na budowę zostało wydane zgodnie z ustaleniami zawartymi w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Planowana inwestycja znajduje się w terenie oznaczonym symbolem II F.24MN. zdefiniowanym jako "istniejąca zabudowa jednorodzinna rozproszona między ul.[...] i [...]. Zabudowa w dobrym stanie technicznym do adaptacji". Planowana inwestycja jest zgodna z tym planem, który dopuszcza zabudowę jednorodzinną, a ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję organu I-instancji ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Projekt budowlany został sporządzony prawidłowo przez osoby posiadające stosowne uprawnienia. Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w odwołaniu podniesiono, że nie naruszono w tej sprawie treści § 12 rozporządzenia określającego warunki techniczne posadowienia budynków, ponieważ ściana budynku odwołującego znajduje się na granicy działki i tym samym inwestorzy mogą dobudować się do tej granicy. Przyłącz gazu została zlokalizowana w projekcie budowlanym zgodnie z obowiązującymi przepisami i warunkami wynikającymi z dysponenta sieci. Przyłącze to zostało usytuowane w bramie przejazdowej, stanowiącej wjazd na działkę inwestorów. Wojewoda Ś. podniósł, że w dacie złożenia wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę inwestorzy legitymowali się ważną decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, projekt budowlany został sporządzony przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia a realizacja przedmiotowej inwestycji nie spowoduje powstania uciążliwości dla odwołującego. Decyzję tą doręczono S. D. [...] 2003 r., który dnia [...] 2003 r. wniósł na tą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w K. W skardze podniesiono, że projektowana inwestycja nie jest zgodna z planem miejscowym, który ten obszar zakwalifikował jako teren zabudowy wolnostojącej, II-kondygnacyjnej z dachami stromymi. Skarżący powołał się na nieścisłości zawarte w samym projekcie budowlanym, co do których organ odwoławczy nie udzielił w zaskarżonej decyzji wyjaśnień. Skarżący zarzucił organom administracji dopuszczenie do budowy budynku na przyłączu gazowym i po raz kolejny wyraził swój sprzeciw co do dobudowania się do jego budynku znajdującego się w granicy działki podnosząc, iż jego jednorodzinny dom ma charakter typowy, wolnostojący i został zbudowany w 1975 r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie uczestnicy na prawach stron D. i A. T. wnieśli o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarżący S. D. dnia [...] 2003 r. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w K. na decyzję Wojewody z dnia [...] 2003 r., doręczoną skarżącemu [...] 2003 r. Skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego 30-dniowego terminu. Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 P.p.s.a. uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Jedynym kryterium sprawowania kontroli przez sądy administracyjne jest zgodność z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego (np. decyzji), ocenianej na datę wydania danego aktu. Wojewódzkie sądy administracyjne nie są uprawnione do orzekania w sposób merytoryczny w poddanych ich kontroli sprawach sądowoadministracyjnych. Oznacza to, że sąd administracyjny rozpatrując skargi na decyzje administracyjne nie może orzec o przyznaniu lub pozbawieniu jakiejkolwiek osoby uprawnienia bądź nałożeniu lub odmowie nałożenia obowiązku. Skarga nie jest zasadna a zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa. W tej sprawie postępowanie administracyjne zostało wszczęte [...] 2003 r., a zakończone decyzją organu odwoławczego z dnia [...] 2003 r. W trakcie tak prowadzonego postępowania miała miejsce zmiana przepisów Prawa budowlanego, która weszła w życie z dniem [...] 2003 r. Jednakże do oceny legalności działania organów administracji w tej sprawie należy stosować przepisy Prawa budowlanego obowiązujące przed zmianą Prawa budowlanego z dnia 11 lipca 2003 r. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlanego oraz o zmianie niektórych ustawy (Dz. U. z 2002 r. Nr 80, poz. 718) do spraw dotyczących udzielenia pozwolenia na budowę, wszczętych przed dniem 11 lipca 2003 r. i do tego dnia niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie z obowiązującą w tej sprawie treścią art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) do wniosku o pozwolenie na budowę należało dołączyć: 1) projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, wymaganymi przepisami szczególnymi, 2) dowód stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. Z akt sprawy wynika, że wszystkie ww. warunki inwestor spełnił. W szczególności doręczył projekt budowlany na rozbudowę budynku mieszkalnego z przebudową przyłącza gazowego i ociepleniem zewnętrznym oraz instalacją elektryczną i centralnego ogrzewania na działce nr [...] przy u. [...] w S. Przedłożył dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na okres budowy w postaci wypisu z aktu notarialnego. Do wniosku dołączono również decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania dla przedmiotowej inwestycji. Zatwierdzony decyzja organu I-instancji projekt budowlany spełnia wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego i tym samym zachowano wymóg wynikający z art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego. Treść zatwierdzonego projektu budowlanego zawiera warunki wynikające z art. 34 ust. 3 Prawa budowlanego, czyli: 1) zawiera projekt zagospodarowania działki (strona 51 projektu budowlanego) sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki, usytuowanie obrysu i układów istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, układu komunikacyjnego, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich, a w szczególności w stosunku do działki skarżącego. 2) zawiera projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia; 3) zawiera oświadczenie właściwego zakładu gazowniczego w K. o warunkach dostawy gazu i warunkach przyłączenia do sieci gazowej; 4) zawiera uzgodnienie z Zakładem Gazowniczym w K. projektu budowlanego w zakresie przebudowy przyłącza gazowego niskiego ciśnienia (projekt budowlany, strona 49) Projekt budowlany spełnia w zdecydowanej większości szczegółowe warunki określone w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 1998 r. Nr 140, poz. 906), zwanego dalej rozporządzeniem. Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia zawiera on stronę tytułową wraz z nazwą, adresem obiektu budowlanego i numerem ewidencyjnym działki, na których obiekt będzie usytuowany, imiona i nazwiska inwestorów oraz z ich adresem, nazwę i adres jednostki projektowania, imiona i nazwiska projektantów opracowujących wszystkie części projektu obiektu budowlanego, a także spis zawartości projektu budowlanego. Zatwierdzony decyzją I-instancyjną projekt budowlany spełnia wymogi określone w § 4 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Na rysunkach wchodzących w skład projektu budowlanego zostały umieszczone metryki projektu zawierające nazwę i adres obiektu budowlanego, tytuł (nazwę), skalę i numer rysunku, imię i nazwisko projektanta (projektantów), specjalność i numer uprawnień budowlanych, datę i podpis. Strony i arkusze wchodzące w skład projektu budowlanego zostały opatrzone numeracją, czym spełniono wymagania zawarte w § 5 ww. rozporządzenia. Stosownie do § 6 ust. 1 rozporządzenia projekt budowlany został sporządzony w czytelnej technice graficznej. Nie zostały naruszone przepisy § 8 rozporządzenia dotyczące szczegółowych wymagań stawianych projektowi zagospodarowania działki. Projekt zagospodarowania działki zawiera część opisową i część graficzną sporządzoną na kopii aktualnej mapy zasadniczej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (§ 8 ust. 1 rozporządzenia). Część opisowa projektu budowlanego określa: 1) przedmiot inwestycji (strona 4 projektu budowlanego, zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia); 2) istniejący stan zagospodarowania działki z omówieniem przewidywanych w nim zmian (strony 4-5 projektu budowlanego, zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia), 3) projektowane zagospodarowanie działki (strony 5-6 projektu budowlanego, zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 3 ww. rozporządzenia); 4) zestawienie powierzchni poszczególnych części zagospodarowania działki, jak powierzchnia zabudowy projektowanych obiektów budowlanych, powierzchnia chodników i dojazdów, powierzchnia zieleni (strona 6 projektu budowlanego, zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 4 ww. rozporządzenia); 5) informację w braku objęcia ochroną terenu inwestycji (w tym ochroną konserwatorską) oraz brak występowania szkód górniczych (strona 6 projektu budowlanego, zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 5-6 ww. rozporządzenia). Również część graficzna projektu budowlanego spełnia wymogi określone w § 8 ust. 3 ww. rozporządzenia. Określono w niej granice działki budowlanej, usytuowanie, obrys i układ istniejących i projektowanego obiektu budowlanego i urządzeń budowlanych z nim związanych, z oznaczeniem wejść i wjazdów oraz liczby kondygnacji, charakterystycznych rzędnych, wymiarów i wzajemnych odległości obiektów i urządzeń oraz ich przeznaczenia, w nawiązaniu do istniejącej zabudowy terenów sąsiednich (zgodnie z § 8 ust. 3 pkt 2 ww. rozporządzenia). Przedstawiono układ sieci i uzbrojenia terenu (zgodnie z § 8 ust. 3 pkt 5-6 ww. rozporządzenia). Znajdujący się w projekcie budowlanym projekt architektoniczno-budowlany zawiera opis techniczny obiektu budowlanego, w tym: 1) przeznaczenie i program użytkowy obiektu budowlanego oraz jego charakterystyczne parametry techniczne, w szczególności: kubaturę, zestawienie powierzchni, wysokość i długość (strony 14-15 projektu budowlanego, zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia); 2) formę architektoniczną oraz układ konstrukcyjny obiektu budowlanego, zastosowane schematy konstrukcyjne (statyczne), założenia przyjęte do obliczeń konstrukcji, w tym dotyczące obciążeń, oraz podstawowe wyniki tych obliczeń, rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe podstawowych elementów konstrukcji obiektu, kategorię geotechniczną obiektu, warunki i sposób jego posadowienia, rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe wewnętrznych i zewnętrznych przegród budowlanych (strony 15-21 projektu budowlanego, zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 2-3 ww. rozporządzenia). 3) projekt zawiera rozwiązania zasadniczych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego, zapewniające użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem, w tym instalacji i urządzeń gazowych, grzewczych (c.o.) i elektrycznych (strony 41-46, strony 58-59, strony 60-62, strony 69-70 projektu budowlanego, zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 7 ww. rozporządzenia). Również część rysunkowa projektu architektoniczno-budowlanego spełnia warunki określone w § 12 ww. rozporządzenia. Zawiera ono bowiem zestawienie: 1) elewacji w liczbie dostatecznej do wyjaśnienia formy architektonicznej obiektu oraz jego wyglądu zewnętrznego ze wszystkich widocznych stron, z określeniem graficznym lub opisowym na rysunku wykończeniowych materiałów budowlanych i kolorystyki elewacji (strony 25-26, strony 33-34 projektu budowlanego, zgodnie z § 12 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia); 2) rzutów wszystkich charakterystycznych poziomów obiektu, w tym widok dachu lub przekrycia oraz przekroje (strony 22-24, strony 27-30 projektu budowlanego, zgodnie z § 12 ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia); 4) podstawowe urządzenia instalacji ogólnotechnicznych i technologicznych (strona 58 projektu budowlanego, zgodnie z § 12 ust. 2 pkt 4 ww. rozporządzenia); 5) zasadnicze elementy wyposażenia technicznego, ogólnobudowlanego, umożliwiającego użytkowanie obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, w tym: a) instalacje oraz urządzenia sanitarne, grzewcze, wentylacyjne i gazowe, b) instalacje i urządzenia elektryczne i telekomunikacyjne oraz instalację piorunochronną (strony 52 i 57, strony 64-67, strony 71-72 projektu budowlanego, zgodnie z § 12 ust. 2 pkt 5 ww. rozporządzenia). W tej sprawie organy administracji nie naruszyły art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Zgodnie z tym artykułem przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę następuje sprawdzenie: 1) zgodności projektu zagospodarowania działki z: a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 2) kompletności projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonania projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Wszystkie ww. wymogi zawarte w powołanym artykule 35 Prawa budowlanego zostały spełnione. Projekt zagospodarowania działki o numerze 49/3 był zgodny z decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Organy administracji nie naruszyły prawa przyjmując zgodność projektowanej inwestycji z wówczas obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który kwalifikował ten teren do obszaru zabudowy jednorodzinnej, II- kondygnacyjnej. Projekt budowlany został sporządzony prze osoby posiadające kwalifikacje (akta postępowania administracyjnego, karta KI-6, akta II-instancji cztery nienumerowane strony). Wbrew twierdzeniem skarżącego zatwierdzony w tym postępowaniu projekt budowlany nie narusza warunków technicznych. Zgodnie z § 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) budynek może być usytuowany ścianą zewnętrzną bez otworów bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli na sąsiedniej działce istnieje już budynek ze ścianą usytuowaną bezpośrednio przy tej granicy, a wznoszony budynek będzie: a) przylegał do istniejącego całą długością swojej ściany, b) miał w pasie o szerokości 3 m, przyległym do granicy działki, wysokość i wymiar równoległy do tej granicy, nie większe niż w budynku istniejącym na sąsiedniej działce. Ze zgromadzonych w sprawie akt wynika, że warunek opisany w § 12 ust. 6 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie został w tej sprawie spełniony, ponieważ budynek skarżącego znajduje się w granicy z działką inwestorów. Tym samym w tej sprawie inwestorzy nie musieli uzyskiwać zgody skarżącego na budowę w granicy z działką sąsiednią. Poprzednio obowiązujące przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1995 r. Nr 15, poz. 140) istotnie przewidywały obowiązek uzyskania zgody sąsiada na budowę w granicy z działką sąsiednią, ale zawierający taki wymóg § 12 ust. 7 ww. rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie utracił moc prawną z dniem 15 maja 1999 r. na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 maja 1999 r. (Dz.U. z 1999 r. Nr 44, poz. 434). Tym samym już od 15 maja 1999 r. nie jest wymagana zgoda sąsiada na budowę w granicy z jego działką i ewentualny brak wyrażenia takiej zgody nie ma znaczenia dla możliwości budowy. Nie są również zasadne te zarzuty zawarte w skardze, które kwestionują legalność budowy (przebudowy) przyłącza gazowego. Objęta przedmiotowym pozwoleniem na budowę przebudowa przyłącza gazu i wewnętrznej instalacji gazowej spełnia warunki techniczne. Zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 30 lipca 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz.U. 2001 r. Nr 97, poz. 1055) dopuszczalnym jest lokalizowanie gazociągów: 1) w drogowych obiektach inżynierskich zgodnie z odrębnymi przepisami, w tym: a) w tunelach przeznaczonych dla pieszych lub dla ruchu kołowego i przepustach, b) na mostach, wiaduktach lub specjalnych konstrukcjach, 2) w kanałach i innych obudowanych przestrzeniach, pod warunkiem że są one wentylowane lub wypełnione piaskiem bądź innym materiałem niepalnym, lub zastosowano dla gazociągu rury ochronne, 3) nad i pod powierzchnią ziemi na terenach leśnych, górzystych, podmokłych, bagnistych, w wodzie, pod dnem cieków lub akwenów oraz nad innymi przeszkodami terenowymi. Tym samym umieszczenie przyłącza gazowego we wjeździe na działkę nie stanowi naruszenia ww. § 8 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 30 lipca 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe. Dodatkowo w aktach sprawy (projekt budowlany, karta nr 54) znajduje się wykaz odległości gazociągu układanego w ziemi od obiektów budowlanych. Wykaz tych warunków stanowił jedną z przesłanek uzgodnienia przez właściwy zakład gazowniczy przebiegu przyłącza gazowego i po ocenie sposobu zaprojektowania tego przyłącza z tak określonymi warunkami nie można zarzucić naruszenia w projekcie budowlanym warunków technicznych. Wbrew twierdzeniu skarżącego przyłącze gazowe - według zatwierdzonego projektu budowlanego – nie było sytuowane pod budynkiem. Zatwierdzając projekt budowlany organ I-instancji nie naruszył również przepisów dotyczących warunków technicznych w zakresie sposobu umieszczenia instalacji wewnętrznej gazowej. Zgodnie z § 164 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) dopuszczalnym było prowadzenie przewodów instalacji gazowych przez pomieszczenia mieszkalne, pod warunkiem zastosowania rur miedzianych, zgodnych z Polską Normą dotyczącą rur miedzianych do gazu, łączonych przez lutowanie lutem twardym, lub rur stalowych bez szwu i rur stalowych ze szwem przewodowych, zgodnych z Polską Normą dotyczącą rur przewodowych, łączonych przez spawanie. Przewody instalacji gazowych w piwnicach i suterenach powinny być prowadzone na powierzchni ścian lub pod stropem, natomiast na pozostałych kondygnacjach nadziemnych dopuszczalnym jest prowadzenie ich także w bruzdach osłoniętych nieuszczelnionymi ekranami lub wypełnionych - po uprzednim wykonaniu próby szczelności instalacji - łatwo usuwalną masą tynkarską, niepowodującą korozji przewodów. Wypełnianie bruzd, w których są prowadzone przewody z rur miedzianych, jest zabronione (§ 165 ust. 2 ww. rozporządzenia). Przedstawione warunki techniczne nie zostały w przedmiotowym projekcie budowlanym naruszone. Rekapitulując należy stwierdzić, że projekt budowlany sporządzony na potrzeby realizacji tej inwestycji jest prawidłowy i organ I-instancji zatwierdzając ten projekt nie popełnił uchybień skutkujących uchyleniem tak zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I-instancji. Po szczegółowej analizie treści projektu budowlanego można wskazać, iż posiada on pewne, drobne uchybienia, ale nie stanowią one wystarczającej podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Do tych uchybień należy zaliczyć: a) w projekcie budowlanym nie określono na stronie tytułowej zakresu opracowania poszczególnych części projektu przez projektantów i ich specjalności oraz daty opracowania i podpisów pod projektem (§ 3 ust. 1 pkt 4), aczkolwiek poszczególni projektanci podpisali zaprojektowane przez siebie części projektu budowlanego i nie ulega wątpliwości, że projekt budowlany sporządzono w listopadzie 2001 r., bo wynika to z dalszej treści samego projektu; b) nie dochowano wymogom z § 6 ust. 1 rozporządzenia, zgodnie z którym projekt budowlany winien zostać oprawiony w sposób uniemożliwiający dekompletację projektu; c) brakuje w projekcie zagospodarowania terenu orientacji położenia działki w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata (§ 8 ust. 3 pkt 1 ww. rozporządzenia); d) pominięty został w projekcie budowlanym układ zieleni (art. 34 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego). Jeszcze raz jednak należy pokreślić, że ww. uchybienia nie pozwalają na uznanie za nieprawidłowo sporządzony cały projekt budowlany. Są to nieistotne błędy, których dopuścili się projektanci na etapie sporządzania projektu budowlanego i których nie zauważyły organy administracji. Uchybienia te (mające charakter uchybień prawa materialnego) nie mają jednak żadnego wpływu na ocenę prawidłowości wydanych w tej sprawie decyzji. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. sąd administracyjny tylko wówczas uchyla zaskarżona decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Tym samym tylko wówczas ma miejsce uchylenie zaskarżonej decyzji, jeżeli w toku postępowania sądowego ujawnione zostaną takie błędy lub uchybienia w zakresie prawa materialnego, które mają zasadnicze (istotne) znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia spawy przez organy administracji. Ww. uchybienia nie mają takiego znaczenia. Ponadto należy stwierdzić, że w tej sprawie organy administracji nie naruszyły przepisów postępowania administracyjnego. Sąd nie prowadził kontroli legalności działania organów administracji w dacie wydania w tej sprawie orzeczenia (wyroku), ale w dacie wydania zaskarżonej decyzji, czyli na dzień [...] 2003 r. Należy również stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł w tej sprawie ocenić prawidłowość już zrealizowanej inwestycji, ponieważ stanowiłoby to przekroczenie granic tej sprawy administracyjnej. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżona decyzja Wojewody oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty S. nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym uchylenie obu decyzji. Tym samym stosownie do treści art. 151 P.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala.