II FZ 169/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2008 r. sygn. akt VIII SA/Wa 527/07 w zakresie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 18 lipca 2007 r. nr ... w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. od dochodów niepochodzących z ujawnionych źródeł przychodów postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny (sygn. akt VII SA/Wa 527/07) odmówił M. N. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 18 lipca 2007 r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu przychodów nieznajdujacych pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących z nieujawnionych źródeł za 2003 r. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji stwierdził, że strona skarżąca nie uzasadniła braku winy w przywróceniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Sąd ustalił, iż pismem procesowym z dnia 21 marca 2008 r. strona wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W okresie od 10 listopada 2007 r. do 27 grudnia 2007 r. przebywała u córki opiekując się wnukiem. Dopiero w dniu 18 marca 2008 r. dowiedziała się o treści postanowienia. Sąd dodał, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i wobec tego podlega oddaleniu. Stosownie do art. 86 § 1 u.p.p.s.a., sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z kolei zgodnie z art. 87 § 1 u.p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Z wnioskiem należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 u.p.p.s.a.), a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 u.p.p.s.a.). Niewątpliwie najistotniejszym elementem warunkującym przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w niedochowaniu terminu. Przepis art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 u.p.p.s.a. stanowiąc o przesłance braku winy strony nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony ubiegającej się o przywrócenie terminu. Ocena ta została pozostawiona uznaniu sądu, który badając wystąpienie braku winy w uchybieniu terminu powinien wykorzystać wszystkie okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W rozpoznawanej sprawie strona jako okoliczności uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej wskazała absencję w miejscu zamieszkania, na którego adres kierowana była korespondencja z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Przyczyną nieobecności była choroba wnuka, którym musiała się opiekować. Do zażalenia załączyła zaświadczenie lekarskie z dnia 11 kwietnia 2008 r. informujące o stanie zdrowia wnuka. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w prawidłowy sposób ocenił, że okoliczności te nie wskazują na brak winy strony w niedochowaniu terminu. Nie można mówić o brak winy i dochowaniu należytej staranności w sytuacji gdy strona nie odbiera korespondencji kierowanej na adres przez nią wskazany. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że nawet pomimo nieobecności w miejscu zamieszkania, strona skarżąca wskazała, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi razem z rodzicami, którzy mogli poinformować ją o awizowanej korespondencji. Dodatkowo tutejszy Sąd zauważa, że załączone przez stronę zaświadczenie o stanie zdrowia wnuka wystawione jest w dniu 11 kwietnia 2008 r. podczas gdy siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi minął w dniu 4 grudnia 2007 r. W zaświadczeniu tym widnieje, że J. G. (wnuk skarżącej) mieszka w R. przy ul. M. tj. w miejscu wskazanym również jako adres zamieszkania strony skarżącej. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 u.p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 tej ustawy, orzekł jak w sentencji.