II SAB/Wa 95/06
WyrokWSA w Warszawie2007-10-02
Skład orzekający: Eugeniusz Wasilewski, Joanna Kube, Jacek Fronczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do orzekania w kwestiach przewidzianych w art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej, dotyczących nałożenia kary pieniężnej na organ za nieudzielenie informacji publicznej?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do orzekania w kwestiach przewidzianych w art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej, dotyczących nałożenia kary pieniężnej na organ za nieudzielenie informacji publicznej. W przypadku bezczynności organu, sąd zobowiązuje organ do rozpatrzenia wniosku w określonym terminie.Stan faktyczny
M.M. zwrócił się do Zespołu Ekonomiczno-Administracyjnego Szkół (ZEAS) w Z. o udzielenie informacji publicznej dotyczącej umowy z taksówkarzem. Kierownik ZEAS odmówił udzielenia części informacji. M.M. wniósł odwołanie, które zostało przekazane do ponownego rozpatrzenia przez Kierownika ZEAS. Po kolejnych czynnościach proceduralnych, M.M. złożył skargę do WSA w Warszawie na bezczynność Kierownika ZEAS w rozpatrzeniu jego odwołania.Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Zespół Ekonomiczno-Administracyjny Szkół w Z. do rozpatrzenia wniosku M.M. z dnia 26 stycznia 2006 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r., w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. Przyznano pomoc prawną z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Jacek Fronczyk, Protokolant D.K., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2007 r. sprawy ze skargi M.M. na bezczynność Zespołu Ekonomiczno-Administracyjnego Szkół w Z. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 26 stycznia 2006 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. zobowiązuje Zespół Ekonomiczno-Administracyjny Szkół w Z. do rozpatrzenia wniosku M.M. z dnia 26 stycznia 2006 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r., w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi, 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A.W. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści) powiększoną o należny podatek od towarów i usług w wysokości 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa osiemdziesiąt), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
M. M. zwrócił się pismem z dnia 9 stycznia 2006 r. do Zespołu Ekonomiczno-Administracyjnego Szkół (ZEAS) w Z. w trybie ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. 112, poz. 1198 ze zm.) z wnioskiem o udzielenie informacji w zakresie:
1. daty zawarcia przez ZEAS w Z. umowy z taksówkarzem J. K. w przedmiocie dowozu do szkoły niepełnosprawnego dziecka, o której mowa w piśmie tego organu z 30 grudnia 2005 r. nr ZEAS.0717/14-5/635/JK/05,
2. daty rozwiązania tej umowy,
3. powodu jej rozwiązania,
4. kwot wypłaconych z tytułu realizacji umowy,
5. przesłania kserokopii tej umowy,
6. przesłania licencji przewoźnika J. K., będącego przewoźnikiem publicznym.
Kierownik ZEAS w Z. decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. odmówił udzielenia informacji publicznej w zakresie kwot wypłaconych z tytułu wskazanej umowy oraz przesłania jej kserokopii.
W dniu 26 stycznia 2006 r. M. M. wniósł od tej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w W., które postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] przekazało je do rozpoznania według właściwości Kierownikowi ZEAS w Z.. W uzasadnieniu tego orzeczenia wskazano na przepis art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej zgodnie, z którym odmowa udostępnienia informacji publicznej przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji, zaś art. 17 ust. 1 tej ustawy stanowi, że do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji niebędących organami władzy publicznej przepis art. 16 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 17 ust. 2 wnioskodawca może wnieść wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do podmiotu wymienionego w ust. 1 art. 17, do którego stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące odwołań. W związku z powyższym wywiedziono, że skoro Kierownik ZEAS w Z. nie jest organem władzy publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, to będzie miała do niego zastosowanie powołana wyżej regulacja.
Po rozpatrzeniu wniosku Kierownika ZEAS w Z. o ponowne rozpatrzenie sprawy od ostatnio powołanego postanowienia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] utrzymało w mocy postanowienie z dnia [...] lutego 2006 r., przekazujące według właściwości odwołanie M. M. z dnia 26 stycznia 2006 r.
Następnie Kierownik ZEAS w Z. postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] na podstawie art. 65 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego przekazał wniosek M. M. z dnia 9 stycznia 2006 r. według właściwości do rozpatrzenia Burmistrzowi Miasta Z..
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu zażalenia M. M. od orzeczenia z dnia [...] maja 2007 r., postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007r. nr [...] uchyliło w całości zaskarżone postanowienie i umorzyło postępowanie w sprawie przekazania Burmistrzowi Miasta Z. jego wniosku z 9 stycznia 2006 r.
W skardze do Sądu z dnia 4 maja 2006 r. M. M. zaskarżył bezczynność Kierownika Zespołu Ekonomiczno-Administracyjnego Szkół (ZEAS) w Z. w rozpatrzeniu jego odwołania z dnia 26 stycznia 2006 r. od decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...], odmawiającej udzielenia informacji publicznej żądanej wnioskiem z 9 stycznia 2006 r.
Wnoszący skargę podał, że organ ten pozostaje w bezczynności, pomimo że SKO w W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. przekazało wskazanemu organowi do rozpatrzenia jego odwołanie.
Skarżący zażądał ponadto wydania nakazu udzielenia informacji publicznej zgodnie z jego wnioskiem z dnia 9 stycznia 2006 r., a także w oparciu o przepis art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nałożenia na Kierownika ZEAS najwyższego wymiaru kary oraz o zasądzenie kosztów sądowych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolowanie działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem (art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawa o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie zaś z przepisem § 3 powołanego przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na taką kontrolę rozpatrywanej sprawy zezwala zaś przepis art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, który stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...).
Skargę należało uwzględnić, albowiem w dacie orzekania przez Sąd organ pozostawał w bezczynności.
Odmowa udostępnienia informacji publicznej przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji (art.16 ustawy o dostępie do informacji publicznej), do której wydania mają zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji stosuje się odpowiednio powołany przepis art. 16 (art. 17. ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej).
Zatem w wypadku wydania przez organ niebędący organem władzy publicznej w trybie art. 17 decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, strona może wystąpić do tego podmiotu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przy czym, do tego wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań (art. 17 ust. 2 ustawy).
W tej sytuacji zasadnie wywodzi skarżący, iż jego wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy nazwany "odwołaniem" z dnia 26 stycznia 2006 r. od decyzji Kierownika Zespołu Ekonomiczno-Administracyjnego Szkół (ZEAS) w Z. z dnia [...] stycznia 2006 r. odmawiającej udzielenia informacji publicznej, żądanej wnioskiem z dnia 9 stycznia 2006 r., nie został rozpoznany.
W związku z tym, że skarga okazała się zasadna, Sąd zobowiązał skarżony organ do rozpoznania złożonego przez skarżącego środka odwoławczego w terminie czternastu dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia wraz z aktami sprawy.
Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji w oparciu o art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepis art. 16 i 17 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej.
Na marginesie należy wyjaśnić, że na tym etapie sprawy nie było możliwie wydanie przez Sąd rozstrzygnięcia merytorycznego w zakresie rozstrzygnięcia organu, ponieważ przedmiotowa sprawa pozostaje w toku.
Ponadto należy stwierdzić, że sąd administracyjny nie jest właściwy do orzekania w kwestiach przewidzianych w art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W związku z tym, że skarżącego zwolniono od kosztów sądowych i przyznano mu prawo pomocy, Sąd orzekł o kosztach na podstawie art. 250 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Sąd nie uwzględnił wniosku organu o zasądzenie kosztów postępowania, ponieważ zgodnie z art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje jedynie skarżącemu od organu w wypadku uwzględnienia skargi oraz w sytuacji określonej w art. 201 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło