V SA/Wa 976/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Protokolant - J. P., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2007 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu opłat za używanie lokalu mieszkalnego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] października 2006 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego w K. Wojskowej Agencji Mieszkaniowej odmówił W. S. umorzenia należności w kwocie 25.515, 05 zł powstałych z tytułu zaległych opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego w B. przy ul. [...]. Decyzja ta zapadła po ponownym rozpoznaniu sprawy na skutek uchylenia przez Prezesa Agencji poprzedniej decyzji organu I instancji z [...] sierpnia 2006 r. W uzasadnieniu podniesiono, iż wnioskodawca otrzymuje emeryturę wojskową w kwocie 1.230,27 zł brutto obciążoną tytułami egzekucyjnymi w kwocie 557,57 zł. Zdaniem Dyrektora Oddziału Regionalnego W. S. nie wykazał, iż egzekucja zaległości w opłatach mieszkaniowych spowodowałaby istotne zagrożenie dla jego dalszej egzystencji. Decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego w K. wskazując w uzasadnieniu, iż jakkolwiek sytuacja strony jest trudna, to jednakże egzekucja należności jest prowadzenia a nadto sam skarżący zgłosił gotowość spłacania, po jej umorzeniu, należności w ratach. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. S. podnosił, iż z wynoszącej 1230,27 zł brutto emerytury po potrąceniach na alimenty na rzecz córki i spłaty należności WAM pozostaje mu na życie kwota 470 zł. W ocenie skarżącego spełnia on zatem przesłanki określone w Rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wnosił o jej oddalenie odwołując się do argumentów podnoszonych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem w granicach zakreślonych w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Stosując środki określone w wyżej wskazanych ustawach sądy dokonują oceny, czy zaskarżone rozstrzygnięcie organu administracji odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, organ administracji nie dopuścił się naruszenia prawa, które mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Niewątpliwie obecna sytuacja finansowa skarżącego jest trudna, jednakże ma on zapewnione stabilne środki na utrzymanie - emeryturę wojskową w kwocie 1,230,27 zł. a także dysponuje samodzielnym mieszkaniem o powierzchni ok. 32 m2. W społecznych realiach powyższe gwarantuje podstawę egzystencji, której znacznym utrudnieniem a nie istotnym zagrożeniem byłaby egzekucja należności. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (Dz.U.04.245.2460) jedynie "istotne zagrożenie dla dalszej egzystencji osoby dłużnika" może stanowić podstawę umorzenia należności. W ocenie Sądu organ administracji wydając zaskarżoną decyzję nie przekroczył granic uznania administracyjnego. Materiał dowodowy został zebrany i oceniony zgodnie z art. 7, 77 § 1 i 80 kpa. Wskazać należy, iż w perspektywie obciążenia skarżącego ulegną zmniejszeniu po usamodzielnieniu się córki, obecnie studentki. Nadto sam skarżący we wniosku o umorzenie z dnia 25 czerwca 2006 r. zawarł zobowiązanie, że po ewentualnym umorzeniu obciążających go należności zobowiązuje się w dalszym ciągu przekazywać na konto zadłużenia w WAM kwotę 307,57 zł miesięcznie. Potwierdza to prawidłowość oceny rzeczywistej sytuacji strony dokonanej przez organ i stanowiącej podstawę wydania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niezasadną oddalił.