II SA/Ol 837/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 5 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia "[...]"., znak "[...]" w przedmiocie przyznania stypendium za wyniki w nauce postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia "[...]", znak: "[...]", działający z upoważnienia Rektora, Prorektor Uniwersytetu działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako: k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku A. G. z dnia 5 kwietnia 2007r. o stwierdzenie nieważności decyzji Przewodniczącego Uczelnianej Odwoławczej Komisji Stypendialnej z dnia "[...]", nr "[...]", orzekł umorzyć postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe. W motywach uzasadnienia wskazał, iż nie jest dopuszczalne wszczęcie postępowania administracyjnego w sytuacji, gdy w tej samej sprawie toczy się postępowanie sądowe. Skargę na tę decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie A. G. żądając jej uchylenia w całości. W skardze zawarła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż nie sposób zgodzić się z organem administracji, który twierdzi, że w tej samej sprawie toczy się jeszcze postępowanie sądowe. Bowiem skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 stycznia 2007r. nie dotyczyła zagadnienia podniesionego we wniosku o stwierdzenie nieważności. Zatem obowiązkiem organu w takiej sytuacji jest prowadzenie postępowania i wydanie decyzji merytorycznej, a nie umarzanie postępowania. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu wniósł o jej odrzucenie. Postanowieniem z dnia 18 września 2007r., sygn. akt II SA/Ol 837/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, z powołaniem się na art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) oddalił wniosek A. G. o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano na art. 52 § 1 p.p.s.a. stanowiący, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Sąd podniósł, iż w niniejszej sprawie przesłanka ta nie została spełniona bowiem skarżąca zgodnie z art. 207 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) przed wniesieniem skargi do sądu, powinna zwrócić się do Rektora z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem procesowym z dnia 1 października 2007r skarżąca cofnęła - na podstawie art. 60 p.p.s.a. - skargę. Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne, bowiem nie zmierzało to do obejścia prawa lub do utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.