I OZ 726/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2007 r., sygn. akt VIII SA/Wa 406/07 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. T. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia: oddalić zażalenie Pismem z dnia 21 maja 2007 r. skarżący złożył skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji w R. z dnia [...], kierującą W. T. na badania psychologiczne z powodu sprawstwa wypadku drogowego, w którym jest zabity. Skarżący wystąpił jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podniósł, iż "z ostrożności procesowej wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji z przyczyn uzasadnionych wniesieniem odwołania". Jednocześnie przytoczył art. 130 § 1 i 2 k.p.a. zgodnie z którym "przed upływem terminu do wniesienia odwołania decyzja nie ulega wykonaniu" oraz "wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji". Postanowieniem z dnia 20 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wskazał Sąd strona skarżąca w żaden sposób nie uzasadniła wniosku. Nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.), mogą zaistnieć w sytuacji, gdy nie zostanie wstrzymana zaskarżona decyzja. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie przedmiotowego wniosku. Skarżący w swym wystąpieniu ograniczył się jedynie do przytoczenia treści art. 130 § 1 i 2 k.p.a. Nie wykazał, że skierowanie na badania psychologiczne może w jego przypadku doprowadzić do wskazanych skutków. Reasumując, Sąd uznał, że skarżący nie wykazał w sposób oczywisty, jakiego rodzaju szkodę lub trudne do odwrócenia skutki mogłoby wywołać wykonanie zaskarżonej decyzji, a przedstawione uzasadnienie nie wskazuje na niebezpieczeństwo wystąpienia tych przesłanek. Na powyższe postanowienie W. T. wniósł zażalenie, wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania decyzji. W obszernym uzasadnieniu zażalenia skarżący wysunął szereg zarzutów merytorycznych wobec zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż skarżący nie wykazał, że zaskarżona decyzja w razie jej wykonania spowodowałaby skutki o jakich mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak trafnie bowiem zauważył Sąd I instancji skarżący w żaden sposób nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania. W szczególności skarżący nie wskazał w jaki sposób zaskarżona decyzja w razie jej wykonania mogłaby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Powyższe nie wynika również z uzasadnienia zażalenia. Sąd nie może natomiast odnieść się do zarzutów merytorycznych podniesionych w uzasadnieniu zażalenia w stosunku do zaskarżonej decyzji, gdyż wykracza to poza zakres niniejszego postępowania, którego przedmiotem jest jedynie kwestia procesowa - wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W takiej sytuacji należy stwierdzić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 lipca 2007 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. z dnia [...], w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.