II FZ 431/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del.) Barbara Kołodziejczak-Osetek, po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 18 maja 2007r. sygn. akt I SA/Kr 1549/05 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w związku ze skargą L.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 października 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 i 2001 r. postanawia: oddalić zażalenie W skardze na wskazaną na wstępie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. o odmowie umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych a 2000 i 2001 r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Wniosek ten ponawiał w kolejnych pismach procesowych. Zaskarżonym postanowieniem z 18 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek Skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie nadaje się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym, zatem brak jest podstaw do wstrzymania jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej cyt. jako p.p.s.a.). W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Krakowie ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania decyzji wymiarowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2000 i 2001 r. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, iż jego wniosek dotyczył wstrzymania wykonania decyzji wymiarowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 i 2001 r. Zaznaczył, iż odmowa wstrzymania wykonania decyzji wymiarowej może narazić go na nieodwracalne straty albowiem z chwilą wyegzekwowania należności umorzenie jego zaległości będzie bezprzedmiotowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwana dalej "p.p.s.a." przewiduje, że sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części. Przedmiotem wniosku o wstrzymania wykonania decyzji w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne. W świetle przedstawionej regulacji prawnej Naczelny Sąd Administracyjny podzielił pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, że zaskarżona decyzja o odmowie umorzenia zaległości podatkowej, powstałej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 i 2001 nie nakłada na stronę żadnych obowiązków, a więc nie może podlegać wykonaniu. W zażaleniu Skarżący w zasadzie nie kwestionuje rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji, ale podnosi że chodziło mu o decyzję określającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wyjaśnić zatem należy, iż w sprawie niniejszej skargą objęta jest decyzja umorzeniowa a nie decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 i 2001. Brak było zatem podstaw prawnych do uwzględnienia zażalenia na podstawie art.61 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.