III SA/Kr 748/07

WyrokWSA w Krakowie2007-10-10

Skład orzekający: Wiesław Kisiel, Halina Jakubiec, Bożenna Blitek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy znamiona barwnikowe, w tym znamię w okolicy czołowej, stanowią podstawę do zaliczenia poborowego do kategorii D (niezdolnego do czynnej służby wojskowej) zamiast kategorii A (zdolnego do czynnej służby wojskowej)?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że znamiona barwnikowe, nawet jeśli są liczne i zlokalizowane w widocznym miejscu, nie upośledzają sprawności ustroju w stopniu znacznym, co zgodnie z § 2 pkt 1 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. kwalifikuje poborowego do kategorii A. Sąd podkreślił, że jedynie przewlekłe choroby skóry znacznie szpecące lub znacznie upośledzające sprawność ustroju mogą prowadzić do zaliczenia do kategorii D.
Stan faktyczny
Poborowy M. R. został uznany przez Powiatową Komisję Lekarską za zdolnego do czynnej służby wojskowej (kategoria A) z uwagi na posiadane znamiona barwnikowe. M. R. wniósł odwołanie, przedstawiając zaświadczenie dermatologiczne wskazujące na możliwość zezłośliwienia znamion i konieczność unikania ekspozycji na UV. Wojewódzka Komisja Lekarska utrzymała w mocy orzeczenie organu I instancji, uznając, że znamiona nie upośledzają sprawności ustroju w znacznym stopniu. M. R. złożył skargę do WSA, podnosząc, że znamię jest szpecące i stanowi zagrożenie dla jego zdrowia.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę M. R. na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Wiesław Kisiel Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Bożenna Blitek (spr.) po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2007 r. sprawy ze skargi M. R. na orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania za zdolnego do służby wojskowej skargę oddala Orzeczeniem z dnia [...] Nr [...] Powiatowa Komisja Lekarska jako organ I instancji - uznała M. R. za zdolnego do czynnej służby wojskowej z zaliczeniem do kategorii A. Jako podstawę prawną wskazano art. 26 ust. 1 w związku z art. 30a ust. 1-3 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004r., Nr 241, poz. 2416 z późn. zm.) i § 8 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595 z późn. zm.) oraz art. 104 kpa tj. ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Na uzasadnienie podano, że Komisja "na podstawie przeprowadzonych badań przedmiotowych z uwzględnieniem wywiadu chorobowego przyjęła, że poborowy jest zdrowy, bowiem nie zgłaszał on żadnych dolegliwości jak również nie przedstawił dokumentacji z leczenia". M. R. wniósł odwołanie od tego orzeczenia podając, że posiada "znamię na czole oraz znamiona na plecach". Do odwołania dołączył zaświadczenie lekarskie wydane w dniu 21.03.2007r. przez lekarza medycyny - specjalistę chorób wewnętrznych, z którego wynika, że M. R. pozostaje pod kontrolą lekarza dermatologa z powodu wrodzonych atypowych znamion barwnikowych, m.in. w okolicy czołowej i w związku z tym jest m.in. "bezwzględnie wskazane unikanie ekspozycji na UV", albowiem istnieje możliwość zezłośliwienia tych znamion. Pismem z dnia 24.04.2007r. Wojewódzka Komisja Lekarska wezwała odwołującego się do osobistego zgłoszenia się na posiedzenie komisji w dniu [...] "celem złożenia wyjaśnień w sprawie i doręczenia dokumentacji z leczenia". W dniu [...] Wojewódzka Komisja Lekarska wystawiła dla M. R. "Kartę skierowania na badania specjalistyczne" do Wojskowego Szpitala Klinicznego z Polikliniką - Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w celu - konsultacji dermatologicznej. Na odwrocie tej "Karty" znajduje się "Rozpoznanie lekarskie" sporządzone ręcznie przez lekarza dermatologa, z którego wynika, że M. R. posiada znamię wrodzone w lokalizacji czołowej i liczne znamiona barwnikowe tułowia bez cech atypowości, które mogą, lecz nie muszą być usuwane chirurgicznie. Na tej podstawie zespół orzeczniczy stwierdził u odwołującego się schorzenie określone w Rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.06.2004r. - § 2 pkt 1 i wskazujące na kategorię A. W wyniku rozpatrzenia tego odwołania orzeczeniem Nr [...] z dnia [...] Wojewódzka Komisja Lekarska jako organ II instancji - utrzymała zaskarżone orzeczenie w mocy. Jako podstawę prawną wskazano art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 28 ust. 2 w związku z art. 30a cyt. wyżej ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej. Na uzasadnienie podano, że M. R. posiada znamię wrodzone w lokalizacji czołowej i liczne znamiona barwnikowe tułowia, jednak schorzenie to ujęte w § 2 pkt 1 wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej oraz odbywania takiej służby poza granicami państwa stanowiącym załącznik Nr 2 do Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. z uwagi na to, że nie upośledza sprawności ustroju w znacznym stopniu kwalifikuje odwołującego się do kategorii A jako zdolnego do odbycia czynnej służby wojskowej. Z orzeczeniem tym nie zgodził się M. R., który w skardze podniósł, że posiadane znamię czołowe jest na tyle szpecące, że jest powodem głębokiego stresu od najmłodszych lat i zgodnie z zaleceniem lekarskim ukrywa je przed promieniami UV i urazami pod długą grzywką i czapkami z daszkiem. Z uwagi na możliwość zezłośliwienia znamienia skarżący uznał, że obywatelski obowiązek, jakim jest odbycie służby wojskowej nie może równoważyć się z ceną jego "życia i zdrowia". W odpowiedzi na skargę organ administracyjny II instancji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym orzeczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz.1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga nie jest uzasadniona. Jak wynika z akt skarżący składając odwołanie przedstawił zaświadczenie lekarza - specjalisty chorób wewnętrznych, który stwierdził u M. R. występowanie znamion barwnikowych atypowych. Jednakże lekarz - specjalista z zakresu dermatologii, a więc o specjalizacji właściwej dla prawidłowego zdiagnozowania znamion skórnych, w swym rozpoznaniu wykluczył istnienie cech atypowości w stwierdzonym u skarżącego schorzeniu i wskazał na możliwość, ale nie konieczność usunięcia tych znamion chirurgicznie. Sąd zwraca uwagę na to, że podstawą określenia rodzaju stwierdzonego schorzenia i przyporządkowania tego schorzenia konkretnej kategorii zdrowia dla potrzeb przyjęcia zdolności do odbycia czynnej służby wojskowej stanowi wydane na podstawie art. 30a ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595 z późn. zm.) wraz z załącznikami, przy czym załącznik Nr 2 tego Rozporządzenia stanowi "Wykaz chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej oraz odbywania takiej służby poza granicami państwa". Zdaniem Sądu - organy prawidłowo zaliczyły znamiona barwnikowe do przewlekłych chorób skóry, a tym samym do Rozdziału II wykazu zatytułowanego: "Skóra, tkanka podskórna, naczynia limfatyczne i węzły chłonne". Wykaz ten dla grupy I (kolumna czwarta wykazu) litera a tj. poborowych kwalifikuje te schorzenia do § 2 pkt 1 tego wykazu jako"przewlekłe choroby skóry nieupośledzające sprawności ustroju" i jednocześnie do kategorii zdrowia A - jako zdolność do odbycia czynnej służby wojskowej. Według objaśnień szczegółowych zamieszczonych pod tabelą w każdym z paragrafów - jedynie kandydaci do służby w jednostkach reprezentacyjnych Sił Zbrojnych, u których stwierdzono takie schorzenia są uznawani za niezdolnych do tego rodzaju służby, o ile stwierdza się u nich zmiany chorobowe na skórze w widocznych miejscach, szczególnie na twarzy i dłoniach. Należy zwrócić uwagę na to, że "przewlekłe choroby skóry nieznacznie szpecące lub nieznacznie upośledzające sprawność ustroju" określone są w § 2 pkt 2 wykazu i także wskazują na przyjęcie w stosunku do poborowych kategorii zdrowia A. Do kategorii D oznaczającej niezdolność do czynnej służby wojskowej, do której skarżący chciałby być zaliczony - według wskazanych wyżej objaśnień szczegółowych zalicza się "przewlekłe choroby skóry znacznie szpecące lub znacznie upośledzające sprawność ustroju", przy czym do takich przewlekłych chorób kwalifikuje się "m.in. łagodne i ograniczone postacie łuszczycy oraz rybią łuskę, wyprysk kontaktowy. Rozpoznanie wyprysku kontaktowego wymaga wykonania testów skórnych". Przytoczone okoliczności wskazują - zdaniem Sądu - zarówno na prawidłowe określenie stwierdzonego u skarżącego schorzenia stanowiącego znamiona barwnikowe w lokalizacji czołowej i dosyć liczne znamiona barwnikowe tułowia - "bez żadnych cech atypowych" jako "przewlekłą chorobę skóry nieupośledzającą sprawności ustroju" według § 2 pkt 1 wykazu, jak również na prawidłowe przyporządkowanie stwierdzonego schorzenia kategorii zdrowia A, co oznacza pełną zdolność do odbycia czynnej służby wojskowej przez skarżącego. Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zawiera żadnego zarzutu mogącego być uwzględnionym i stwierdził, że organy obu instancji wydając zaskarżone orzeczenia nie naruszyły prawa - a przeto skargi nie uwzględnił i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło