I SAB/Wa 42/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Rudnicka Sędziowie: sędzia WSA Monika Nowicka (spr.) asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant E. D. po rozpoznaniu w dniu 10 października 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia [...] stycznia 2007 r. dotyczące pomocy materialnej p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat M. N. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w W. przy ulicy [...] tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych. I SAB/Wa 42/07 UZASADNIENIE W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. S. zarzucił Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej bezczynność w udzieleniu odpowiedzi na jego pismo z dnia [...] stycznia 2007 r. (data wpływu) dotyczące udzielenia pomocy materialnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wyjaśniając przy tym, że w związku z w/w pismem skarżącego, ministerstwo w dniu 17 stycznia 2007 r. wystosowało zapytanie do Biura Polityki Społecznej Urzędu Miasta W., które skarżący otrzymał do wiadomości, zaś merytoryczna odpowiedź została udzielona M. S. po całkowitym wyjaśnieniu sprawy tj. w piśmie datowanym na dzień 6 marca 2007 r. Z dołączonego do akt materiału dokumentacyjnego wynikało, że skarżący był od [...] podopiecznym Ośrodka Pomocy Społecznej Miasta W. a od [...] - miał przyznany zasiłek stały wyrównawczy z tytułu orzeczonego umiarkowanego stopnia niepełnosprawności oraz braku własnego źródła dochodu. Pomoc ta ustała jednak od stycznia 2003 r. z uwagi na fakt, że zainteresowanemu przyznano - ze względu na całkowitą niezdolność do pracy - świadczenie rentowe wypłacane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Nadmienić w tym miejscu wypada, że choć powyższa renta naliczona została od dnia [...] października 1998 r. wraz z wyrównaniem (na czerwiec 2006 r. kwota należna wynosiła sumę [...] złotych brutto), skarżący odmówił jej przyjęcia i - jak podkreślił to organ w odpowiedzi na skargę - nie przyjmuje on do wiadomości faktu, że posiada odpowiednie, własne środki na utrzymanie i nie kwalifikuje się w związku z tym do otrzymywania zasiłku stałego. Z akt sprawy wynikało także, że pomimo powyższej sytuacji, M. S. – z uwagi na długotrwałą chorobę i skomplikowaną sytuację życiową – otrzymał wsparcie z Ośrodka Pomocy Społecznej jeszcze w maju 2006 r. W okresie późniejszym natomiast takiej pomocy już nie otrzymywał. W piśmie do Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 stycznia 2007 r. (data wpływu) skarżący zaapelował o udzielenie mu pomocy materialnej za miesiąc styczeń 2006 r. i za wszystkie miesiące począwszy od lutego 2003 r. a także skarżył się na: odmawianie mu pomocy przez pracowników Ośrodka Pomocy Społecznej w W., brak możliwości znalezienia zatrudnienia od 1979 r. i prześladowanie go przez różne instytucje państwowe. Twierdził również, iż pisma jego są ignorowane przez urzędy i osoby pełniące funkcje publiczne. Odpisy powyższego pisma skarżący przesłał do wiadomości: Prezydenta Państwa, Prezesa Rady Ministrów i Marszalka Sejmu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak wskazuje na to sama treść i charakter przedmiotowego pisma, skierowanego przez skarżącego do Ministra Pracy i Polityki Społecznej a także materiał dokumentacyjny nadesłany przez organ, pismo to stanowi w istocie rzeczy typową tzw. skargę obywatelską, wniesioną w trybie przepisów art. 221 – 256 k.p.a. w sytuacji, gdy nie toczy się żadne postępowanie administracyjne. Zgodnie z treścią przepisu art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosuje środki określone w ustawie. Kontrolą działalności administracji publicznej przez sąd obejmuje orzekanie w sprawach skarg dotyczących katalogu spraw wymienionych w tym przepisie. Wśród spraw objętych kognicją sądu administracyjnego nie jest jednak wymieniona kategoria skargi powszechnej, uregulowanej w dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego (art. 221 – 256 k.p.a.), co jednoznacznie przesądza o tym, że w niniejszej sprawie wniesienie skargi do sądu administracyjnej było niedopuszczalne. Z tego powodu nie było dopuszczalne również wniesienie w tego rodzaju sytuacji skargi na bezczynność organu. Warto w tym miejscu przywołać postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2000 r. sygn. akt III SAB 108/99 (LEX nr 48017), w którym to orzeczeniu Sąd stwierdził, że skargą do sądu nie jest objęte uproszczone postępowanie o charakterze administracyjnym dotyczące skarg i wniosków uregulowane w dziale VIII k.p.a. (art. 221 – 256). W takim postępowaniu nie rozstrzyga się bowiem konkretnej sprawy administracyjnej. Konsekwencją tego jest, że w tym postępowaniu nie przysługuje również skarga na bezczynność. Wypada podkreślić, że obecny stan prawny jest - pod tym względem - kontynuacją poprzedniej regulacji, która obowiązywała pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) i stąd istnieje możliwość zastosowania aktualnie poprzedniego orzecznictwa. Biorąc powyższe zatem pod uwagę Sąd – z mocy przepisu art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.