II OZ 696/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 526/07 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej A. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 października 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 526/07, odrzucającego skargę A. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie otworów okiennych i otworu wentylacyjnego w ścianie zewnętrznej budynku przy ul. [...] w J. postanawia oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 11 października 2007 r., sygn. akt. II SA/Wr 526/07, odrzucił skargę A. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...], Nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie otworów okiennych i otworu wentylacyjnego w ścianie zewnętrznej budynku przy ul. [...] w J., z uwagi na uchybienie przez skarżącego 30 dniowemu terminowi do jej wniesienie. Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Zarządzeniem z dnia 30 października 2007 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych w/w zażalenia poprzez nadesłanie odpisów tego zażalenia. Następnie, postanowieniem z dnia 14 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie skarżącego, wskazując w jego uzasadnieniu, że od postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, a takim postanowieniem jest postanowienie odrzucające skargę, stronie przysługuje środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej, a nie zażalenia. W związku z powyższym Sąd I instancji, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odrzucił zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne. W dniu 9 stycznia 2008 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uchybienie terminu do dokonania tej czynności uzasadnił niewłaściwym jego zdaniem obarczaniem skarżącego konsekwencjami prawidłowego wykonania zarządzenia Przewodniczącego, który błędnie uznając, iż o środku zaskarżenia rozstrzyga nazwa a nie treść pisma nie powinien był wzywać do usunięcia braków formalnych pisma, skoro miał świadomość, iż prawidłowe wykonanie tego zarządzenia i tak doprowadzi do odrzucenia środka zaskarżenia. Ponadto, w ocenie pełnomocnika skarżącego jego pismo zatytułowane omyłkowo jako zażalenie spełniało warunki jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Jednocześnie zaznaczył, że gdyby w terminie wydania zarządzenia o uzupełnieniu braków formalnych wydane zostało zarządzenie odpowiadające ocenie prawnej zawartej w ostatecznym postanowieniu o odrzuceniu zażalenia, to miałby on możliwość wniesienia w ustawowym terminie pisma procesowego zatytułowanego "skarga kasacyjna". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 14 lutego 2008 r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazał, że nie można jak uczynił to pełnomocnik wnioskodawcy wykazywać braku własnej winy w uchybieniu terminu, kwestionując te czynności Sądu, które zostały dokonane już wcześniej zgodnie z obowiązującym prawem, wywołując określone skutki prawne. Skoro jako przyczynę uchybienia terminu pełnomocnik wskazał wadliwe, w jego ocenie, czynności procesowe Przewodniczącego Wydziału na etapie badania środka zaskarżenia kwalifikowanego przez Sąd jako zażalenie i odrzuconego z uwagi na jego niedopuszczalność, to pełnomocnik ten miał możliwość kwestionować legalność działań Sądu opisanych szczegółowo we wniosku o przywrócenie terminu na innej drodze prawnej. Pełnomocnik skarżącego wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu podniósł, że biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności należy uznać, że strona wykonując wszystkie zobowiązania zakreślone w wezwaniu Przewodniczącego do usunięcia braków formalnych dochowała należytej staranności. Zatem niekorzystne skutki, jak i rozstrzyganie o winie strony należy odnosić do tej czynności, a nie jak to podkreślił Sąd w uzasadnieniu, do czynności wniesienia samego pisma oznaczonego jako "zażalenie", która to czynność miała miejsce wcześniej. Niekorzystne dla strony skutki wyniknęły zatem w chwili, gdy pomimo wykonania wszelkich czynności, do których zobowiązał stronę Przewodniczący, Sąd odrzucił zażalenie. Pełnomocnik stwierdził, że właśnie z tej przyczyny skarżący nie miał możliwości dokonać czynności w terminie pomimo, że dochował należytej staranności w wykonaniu wszelkich zobowiązań nałożonych wezwaniem do usunięcia braków formalnych. Zatem nie można przyjąć, że w odniesieniu do tych czynności miało miejsce nawet lekkie niedbalstwo. Ponadto, w uzasadnieniu wniosku wskazano, że skoro w przedmiotowej sprawie Przewodniczący Wydziału wezwał stronę do usunięcia braków formalnych pisma, to tym samym nie jest możliwe, że w konsekwencji usunięcia braków formalnych mógł uznać pismo oznaczone jako "zażalenie" za niedopuszczalne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przy czym, kryterium braku winy w uchybieniu terminu, jako warunek przywrócenia terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podaje błędną, jego zdaniem, kwalifikację pisma skarżącego z dnia 25 października 2007 r. zatytułowanego jako zażalenie, a następnie nieprawidłowe i mylące go wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych tego pisma. Wskazać zatem należy, iż powyższe argumenty odnoszą się w istocie do prawidłowości postanowienia Sądu pierwszej instancji z dnia 14 grudnia 2007 r. i mogły być podnoszone w ewentualnym zażaleniu na powyższe postanowienie. Jednakże z akt sprawy wynika, iż zażalenia takiego pełnomocnik skarżącego nie złożył. Okoliczności te nie mogą natomiast zostać uwzględnione przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Podkreślenia ponadto wymaga, iż przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej było przede wszystkim złożenie przez pełnomocnika niewłaściwego środka zaskarżenia. Zważywszy zaś na fakt, iż pełnomocnik ten jest profesjonalnym pełnomocnikiem, a zatem powinien wiedzieć jaki środek zaskarżenia przysługuje stronie w przedmiotowej sprawie, nie można uznać, aby dochował on należytej staranności przy jego wniesieniu. W tej sytuacji brak jest podstaw do przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze, należy uznać, iż postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 lutego 2008 r. odpowiada prawu. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.