II FZ 532/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 12 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. J. od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 sierpnia 2007 r., sygn. akt I SA/Lu 215/06 wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 17 stycznia 2006 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2007 r., sygn. akt I SA/Lu 215/06, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał skarżącą M. J. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia z dnia 6 sierpnia 2007 r. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 28 czerwca 2007 r., odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 17 stycznia 2006 r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jako podstawę prawną wezwania podano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (w skrócie: P.p.s.a.) oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 221, poz. 2193 (w skrócie: rozporządzenie RM). Powyższe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Lublinie wykonano dnia 8 sierpnia 2007 r., doręczając jego odpis pełnomocnikowi strony (tj. synowi skarżącej) w dniu 27 sierpnia 2007 r. W dniu 30 sierpnia 2007 r. strona (reprezentowana przez pełnomocnika) złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i w dniu 4 września została wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF". W dniu 3 września 2007 r. strona (reprezentowana przez pełnomocnika) wniosła zażalenie od zarządzenia z dnia 8 sierpnia 2007 r., zaskarżając je w całości i wnosząc o zmianę zaskarżonego zarządzenia lub jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu zażalenia podano, że kontrowersyjne jest żądanie wniesienia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie, od którego według Sądu zażalenie nie przysługuje. Nadto podano, że niezrozumiałe jest dla strony wezwanie pełnomocnika strony do uiszczenia wpisu sądowego. Pełnomocnik skarżącej jest osobą bezrobotną, nie posiada dochodów i nie ma możliwości ponoszenia opłat. Nadto podano, że skarżąca nie jest osobą majętną i utrzymuje się z renty po mężu, dlatego też żądana kwota wpisu, stanowiąca siódmą część wartości przedmiotu zaskarżenia, stanowi dla niej poważny uszczerbek w budżecie domowym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z § 2 ust 1 pkt 7 rozporządzenia RM, wpis stały, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. W rozpatrywanej sprawie zażalenie z dnia 6 sierpnia 2007 r. zostało złożone na postanowienie WSA w Lublinie z dnia 28 czerwca 2007 r., odrzucające zażalenie. Wbrew temu, co twierdzi strona, od tego rodzaju postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych zażalenie przysługuje, stosownie do art. 194 § 1 pkt 8 P.p.s.a.: "Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie zażalenia". Z uwagi na to, że skarżąca udzieliła w dniu 19 kwietnia 2006 r. swojemu synowi pełnomocnictwa do reprezentowania jej w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 17 stycznia 2006 r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r., należy wskazać, że zgodnie z art. 39 pkt 1 P.p.s.a., tego rodzaju pełnomocnictwo obejmuje z mocy samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności postępowania. W myśl zaś art. 67 § 5 P.p.s.a., jeżeli ustanowiono pełnomocnika w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Przepisy dotyczące doręczeń mają charakter obligatoryjny, dlatego też zarzuty strony w tym zakresie są nieuzasadnione. Należy przy tym dodać, że podnoszone przez stronę okoliczności dotyczące jej stanu majątkowego mogą mieć ewentualnie znaczenie przy rozpoznaniu złożonego przez stronę w dniu 30 sierpnia 2007 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a