II OZ 993/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 12 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D., M., M. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 25 czerwca 2007 r., sygn. akt II SO/Op 100/05 odmawiające przyznania prawa pomocy D. i M. W. w sprawie ze skargi D., M., M. i J. W. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowanie zażaleniowego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 25 czerwca 2007 r., sygn. akt. II SO/Op 100/05, odmówił D. i M. W. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi D., M., M. i J. W. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowanie zażaleniowego. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że w jego ocenie na podstawie przedstawionych przez strony dowodów i oświadczeń D. i M. W. nie można uznać za osoby, których sytuacja majątkowa nie pozwala na pokrycie kosztów sądowych, a zatem nie zostały wypełnione przesłanki z art. 246 § 1 ppsa co uniemożliwia przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D., M., M. i J. W. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 246 § 1 ust. 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Orzeczenie w tej sprawie Sąd wydaje na podstawie oświadczeń strony mając na uwadze okoliczności podane w tym oświadczeniu i w razie potrzeby przedstawione przez stronę dowody. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się z dokonaną przez Sąd I instancji oceną sytuacji finansowej i możliwości płatniczych skarżących, bowiem przedstawione przez nich dowody nie wystarczają aby stwierdzić, że wypełnione zostały przesłanki z art. 246 § 1 pkt. 1 ppsa. W myśl powyższego zażalenie D. i M. W. podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 243 § 1 ppsa przyznanie prawa pomocy stronie następuje na jej wniosek złożony przed lub w toku postępowania. Natomiast w myśl przepisu art. 50 § 1 w związku z 64 § 3 ppsa uprawnionym do wniesienia skargi, jak również i wniosku jest każdy kto ma w tym interes prawny. Stroną postępowania o przyznanie prawa pomocy jest wnioskodawca, gdyż to jego interesu prawnego dotyczy postępowanie, a zatem to wnioskodawca jest uprawniony do wniesienia zażalenia na takie postanowienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie złożone przez M. i J. W. na postanowienie odmawiające przyznania prawa pomocy D. i M. W. podlega oddaleniu, ponieważ nie są oni stronami w tym wpadkowym postępowaniu, a kwestia przyznania im prawa pomocy stanowi przedmiot odrębnej sprawy. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art.197 ppsa.