II SA/Ol 861/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 18 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.B. na pismo Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie protestu w sprawie dofinansowania projektu p.n.: "[...]" postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Marszałek Województwa, pismem z dnia "[...]", poinformował S.B., koordynatora projektu pod nazwą "[...]"o tym, iż w dniu "[...]" Zarząd Województwa postanowił nie dofinansowywać owego projektu ze względu na to, że projekty dotyczące przedsiębiorczości zgłoszone przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą będą mogły ubiegać się o dofinansowanie w ramach procedur konkursowych. Traktując owe pismo jako decyzję Marszałka, S. B. w proteście złożonym do Wojewody zażądał jej uchylenia i umorzenia postępowania przed marszałkiem województwa. Zarzucił, iż w przedmiotowej sprawie winna być mu doręczona decyzja zarządu województwa. Pismem z dnia "[...}" Wojewoda poinformował S.B. o negatywnym rozpatrzeniu protestu z powodu stwierdzenia braku uprawnień do jego złożenia. Organ wskazał, iż protest został złożony w trybie art. 30 ust. 2 i 3 pkt 2 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, który dotyczy projektów wyłanianych w trybie konkursu, zgodnie z art. 28 ust 1 pkt 3, natomiast nie dotyczy projektów indywidualnych, określonych w art. 28 ust 1 pkt 1. Przedmiotowy projekt stanowi element projektu indywidualnego, którego realizacja uzależniona jest od uprzedniego określenia w programie operacyjnym takiego projektu oraz imienne wskazanie beneficjenta. Obowiązujące wytyczne w zakresie jednolitego systemu zarządzania i monitoringu projektów indywidualnych zgodnych z art. 28 ust. 1 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w pkt 63 jednoznacznie stanowią, że dla indywidualnych projektów kluczowych nie mają zastosowania zapisy dotyczące protestów wnioskodawcy, którego projekt nie uzyskał dofinansowania. Pełnomocnik S. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na akt stwierdzający niedopuszczalność złożonego protestu. Zawarł w niej wniosek o zawieszenie postępowania i przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego co do zgodności z Konstytucją art. 37 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, ponieważ w związku z kategorycznym brzmieniem tego przepisu kwestią o pierwszorzędnym znaczeniu jest sprawa dopuszczalności skargi. Z tej przyczyny, iż przepis ów wyłącza stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisów dotyczących postępowania sądowo- Sygn. akt II SA/Ol 861/07 -administracyjnego do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych na podstawie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, pełnomocnik Wojewody wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sad Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Kwestią fundamentalną w niniejszej sprawie, na co sam zwraca uwagę pełnomocnik skarżącego, jest zasadność stosowania art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm.). Stanowiąc, iż do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie tej ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów dotyczących postępowania sądowo-administracyjnego, przepis ów bowiem wyłącza właściwość sądu administracyjnego w sprawie, której dotyczy skarga. Sąd nie podzielił wątpliwości skarżącego co do zgodności takiego uregulowania z Konstytucją RP, ponieważ jak słusznie zauważono w odpowiedzi na skargę, ustawowe wyłączenie stosowania przepisów dotyczących postępowania sądowo- -administracyjnego nie może być oceniane samo w sobie jako niekonstytucyjne, gdyż zgodnie z art. 177 Konstytucji wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach sprawują sądy powszechne, z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów. Tymczasem to wątpliwości Sądu a nie skarżącego mogą uzasadniać przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego od odpowiedzi na które zależy rozstrzygnięcie sprawy [art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.)]. Dlatego właśnie skarżący nie ma uprawnienia do skutecznego domagania się przedłożenia przez sąd pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu (vide: uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 grudnia 2004 r., sygn. akt OSK 971/04, LEX nr 236849). W związku z powyższym należy stwierdzić, iż skoro przepisy postępowania sądowo-administracyjnego nie mają zastosowania w sprawie udzielania i ubiegania się o dofinansowanie przedsięwzięcia realizowanego w ramach programu operacyjnego (art. 28 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju), to sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W takiej sytuacji skargę, która takiej właśnie sprawy dotyczy, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)