II SA/Lu 542/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2007 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...], określającą dla P. S.A. z siedzibą w W. środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia w sprawie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] nr [...] Z. T. na działce nr ewid. [...] w miejscowości L., w obrębie K. T., gmina Z. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte na podstawie wniosku P. S.A. w W., w imieniu której wniosek złożył inwestor zastępczy A.-P. Sp. z o.o. Przedstawicielstwo Regionalne w Z. Organ podkreślił, że strony tego postępowania, to jest wnioskodawca oraz właściciele sąsiednich nieruchomości znajdujących się w promieniu 50 m od miejsca lokalizacji inwestycji, zostały zawiadomione o wszczęciu postępowania pismem z dnia 31 maja 2006 r. W tym samym dniu informacja o wszczęciu tego postępowania została również zamieszczona w obwieszczeniu wywieszonym w siedzibie Urzędu Gminy oraz podana do publicznej wiadomości na stronie internetowej organu pierwszej instancji. Wójt Gminy, po uzyskaniu wymaganych prawem postanowień uzgadniających planowane przedsięwzięcie, w dniu [...] wydał decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w sprawie budowy stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] nr [...] Z. T., na działce nr ewid. [...] w miejscowości L., a następnie w dniu [...] wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach w niniejszej sprawie. Od decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację omawianego przedsięwzięcia odwołanie złożyła A. S. oraz inni mieszkańcy miejscowości L., wskazani w odwołaniu. Odwołujący podnieśli, iż nie zostali uznani za stronę postępowania administracyjnego, co w ich ocenie stanowi naruszenie przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Kolegium utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji, stwierdziło, że odwołujący mieli zapewnioną możliwość czynnego udziału w postępowaniu. Organ odwoławczy podkreślił, że A. S. była stroną postępowania administracyjnego i w dniu 22 lutego 2007 r. doręczono jej decyzję Wójta Gminy z dnia [...], co potwierdziła własnoręcznym podpisem na znajdującym się w aktach zwrotnym poświadczeniu odbioru decyzji. Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosła A. S., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Skarżąca podniosła, iż pismem z dnia 24 stycznia 2007 r. wystąpiła wraz z innymi mieszkańcami miejscowości L., posiadającymi nieruchomości w najbliższym otoczeniu planowanej inwestycji, o uznanie ich za stronę postępowania w niniejszej sprawie. Mimo tego, organ pierwszej instancji wydał decyzję w sprawie w dniu [...] bez ich udziału. Organ odwoławczy, jak podkreśliła skarżąca, również nie uznał jej oraz innych zainteresowanych mieszkańców L. za stronę i nie poinformował pisemnie skarżącej oraz tych osób, czy zostaną oni uznani za stronę postępowania w sprawie, naruszając tym samym przepisy art. 9, art. 14 § 1 i art. 35 k.p.a. W konsekwencji skarżącej oraz wskazane wyżej osoby nie zapewniono czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, co stanowi uchybienie przepisom art. 73 §1, art. 77 § 1, art. 90 § 1 i § 2 pkt 1 oraz art. 91 k.p.a., a także art. 31 ustawy Prawo ochrony środowiska. Strona skarżąca podkreśliła, że organ pierwszej instancji naruszył również inne przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska, to jest art. 32 ust. 3, poprzez niezamieszczenie na stronie internetowej w Biuletynie Informacji Publicznej ogłoszenia o prowadzonym postępowaniu w niniejszej sprawie oraz art. 56 ust. 8, poprzez niezamieszczenie w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach informacji dotyczących konieczności wykonania analizy porealizacyjnej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego. Postępowanie w sprawie niniejszej wszczęte zostało na skutek wniosku inwestora "P." S.A. w W. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] nr [...] Z. T. w miejscowości L., obręb T. K. Postępowanie to uregulowane jest w przepisach ustawy z dnia z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902 ze zmianami), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa". W myśl przepisu art. 46 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy oraz przedsięwzięcia nie zaliczonego do tej kategorii, ale mogącego znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, zwanej w skrócie "decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach". Przez "przedsięwzięcie" nakazuje ustawa rozumieć zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, wymagającą decyzji, wymienionych w art. 46 ust. 4 pkt 2-9, czyli m.in. decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego i decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz zgłoszenia, o którym mowa w ust. 4a, w szczególności zgłoszenia budowy lub wykonywania robót budowlanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (art. 46 ust. 2 ustawy). Rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 51 ustawy określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zmianami), wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 51 ust. 8 ustawy. Nie ulega wątpliwości, że budowa stacji bazowej telefonii komórkowej, wskazanej we wniosku inwestora, jest przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko. Przepis § 2 ust. 1 pkt 7 powołanego rozporządzenia (w brzmieniu z daty wydania decyzji, tj. sprzed nowelizacji obowiązującej od dnia 31 sierpnia 2007 r.) do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko zaliczał bowiem instalacje radiokomunikacyjne, radionawigacyjne i radiolokacyjne, emitujące pola elektromagnetyczne, których równoważna moc promieniowana izotropowo wynosi nie mniej niż 100 W, emitujące pola elektromagnetyczne o częstotliwościach od 30 kHz do 300 GHz. Jak wynika z raportu w sprawie oddziaływania na środowisko stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...], dołączonego do wniosku o wydanie decyzji, stacja ta jest instalacją emitującą określone wyżej pola elektromagnetyczne, jest zatem przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów powołanego rozporządzenia z dnia 9 listopada 2004 r., wymagającym uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Tryb postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określony został w przepisach art. 46"a" – 57 ustawy. Postępowanie wszczyna się na wniosek podmiotu podejmującego realizację przedsięwzięcia (art. 46"a" ust. 1). Wymogi wniosku nie zostały w ustawie określone, przepis art. 46 "a’ ust. 4 wskazuje jedynie, że do wniosku należy dołączyć poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej z zaznaczonym przebiegiem granic terenu, którego dotyczy wniosek, oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, a w przypadku niektórych przedsięwzięć – także wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Krąg stron postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie został w ustawie określony, zastosowanie mieć będą zatem zasady ogólne, określone w art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego. Poza wnioskodawcą uczestnikami postępowania będą w świetle tego przepisu podmioty, których interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie. Przyjmuje się, że przymiot strony w sprawach wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych będą posiadać podmioty mające tytuł prawny do nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie zamierzonego przedsięwzięcia, ponieważ zostaną narażone na jego oddziaływanie (M. Bar, J. Jendrośka, Proces inwestycyjny a ochrona środowiska: decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych i inne wymagania prawne. Praktyczny poradnik, Wrocław 2005, s. 58). Ponadto stosownie do przepisu art. 53 ustawy organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego sporządzany jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Udział społeczeństwa odbywa się na zasadach określonych w przepisie art. 32 ustawy, który w ust. 1 stanowi, że przed wydaniem decyzji wymagających udziału społeczeństwa organ administracji właściwy do ich wydania: 1) podaje do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o wniosku o wydanie decyzji oraz o możliwości składania uwag i wniosków, wskazując jednocześnie miejsce i 21-dniowy termin ich składania, a w przypadku transgranicznego oddziaływania na środowisko - także informację o prowadzonym postępowaniu dotyczącym tego oddziaływania; 2) może przeprowadzić rozprawę administracyjną, otwartą dla społeczeństwa; 3) rozpatruje zgłoszone uwagi i wnioski. Organ administracji właściwy do wydania decyzji jest też zobowiązany do podania do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzjach wymagających udziału społeczeństwa (art. 32 ust. 2). Jeśli organ ten prowadzi stronę internetową, podanie do publicznej wiadomości powinno nastąpić także poprzez zamieszczenie informacji na stronie internetowej (art. 32 ust. 3). Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, które dla tego samego przedsięwzięcia przeprowadza się jednokrotnie (art. 46 ust. 3). Zakres tego postępowania określony został w przepisie art. 47, który stanowi, że w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko, zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne oraz zabytki, wzajemne oddziaływanie między wymienionymi czynnikami, możliwości oraz sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko, a ponadto wymagany zakres monitoringu. W przypadku przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ustawa wymaga sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (art. 51 ust. 1 pkt 1). Wnioskodawca jest wówczas zobowiązany do dołączenia raportu do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 50 ust. 1). Wymogi, jakim powinien odpowiadać raport określa przepis art. 52 ust. 1. Zgodnie z tym przepisem raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać m.in.: 1) opis planowanego przedsięwzięcia (w szczególności charakterystykę całego przedsięwzięcia i warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, główne cechy charakterystyczne procesów produkcyjnych, przewidywane wielkości emisji, wynikające z funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia); 2) opis elementów przyrodniczych środowiska, objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia; 3) opis istniejących w sąsiedztwie lub w bezpośrednim zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia zabytków chronionych na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami; 4) opis analizowanych wariantów, w tym wariantu: a) polegającego na niepodejmowaniu przedsięwzięcia, b) najkorzystniejszego dla środowiska, wraz z uzasadnieniem ich wyboru; 5) określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów; 6) uzasadnienie wybranego przez wnioskodawcę wariantu, ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko, 7) opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko; 8) opis przewidywanych działań mających na celu zapobieganie, ograniczanie lub kompensację przyrodniczą negatywnych oddziaływań na środowisko; 10) wskazanie, czy dla planowanego przedsięwzięcia konieczne jest ustanowienie obszaru ograniczonego użytkowania oraz określenie granic takiego obszaru, ograniczeń w zakresie przeznaczenia terenu, wymagań technicznych dotyczących obiektów budowlanych i sposobów korzystania z nich; 11) analizę możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem; 12) streszczenie w języku niespecjalistycznym informacji zawartych w raporcie; 13) nazwisko osoby lub osób sporządzających raport; Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzgodnień, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy. Uzgodnieniu podlegają warunki realizacji przedsięwzięcia, czyli warunki, na jakich może być wydana decyzja, a nie jej projekt. Uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 k.p.a. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydawana jest po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 56 ust. 1). O tym, co powinna zawierać decyzja stanowi przepis art. 56 ust. 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ określa: 1) rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia; 2) warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich; 3) wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym; 4) wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii; 5) wymogi w zakresie ograniczania transgranicznego oddziaływania na środowisko w odniesieniu do przedsięwzięć, dla których przeprowadzono postępowanie dotyczące transgranicznego oddziaływania na środowisko; 6) w przypadku, o którym mowa w art. 135 ust. 1 - stwierdzenie konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. Załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stanowi charakterystyka całego przedsięwzięcia (art. 56 ust. 3). W decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach mogą zostać nałożone na wnioskodawcę obowiązki dotyczące zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a także obowiązek wykonania kompensacji przyrodniczej oraz przedstawienia analizy porealizacyjnej w przypadku przedsięwzięć, dla których sporządza się raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (art. 56 ust. 4). Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia (art. 56 ust. 7). Uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać informacje o sposobie wykorzystania uwag i wniosków zgłoszonych w związku z udziałem społeczeństwa oraz informacje dotyczące konieczności wykonania analizy porealizacyjnej, o której mowa w ust. 4 pkt 2 (art. 56 ust. 8). W rozpoznawanej sprawie organy administracji nie naruszyły przedstawionych przepisów, określających tryb postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, wnioskodawca dołączył do wniosku raport o oddziaływaniu na środowisko stacji bazowej telefonii komórkowej GSM/UMTS sieci [...] nr [...] Z. T., uzupełniony następnie o analizę możliwości powstawania odpadów na etapie budowy, eksploatacji i likwidacji stacji oraz o analizę możliwości oddziaływania przedsięwzięcia na zwierzęta i rośliny, ze szczególnym uwzględnieniem obszarów Natura 2000. Przedstawił też poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej z zaznaczonym przebiegiem granic terenu, którego dotyczy wniosek, oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Organ prowadzący postępowanie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zapewnił, zgodnie z przepisem art. 53 ustawy, możliwość udziału społeczeństwa w tym postępowaniu. Zachował przy tym tryb przewidziany w art. 32 ust. 1 ustawy: podał do publicznej wiadomości w dniu 31 maja 2006 r. (w drodze obwieszczenia) informację o wszczęciu postępowania w sprawie z wniosku "P." S.A. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz o możliwości składania uwag i wniosków w Urzędzie Gminy w terminie 21 dni. Obwieszczenie to, jak wynika z adnotacji na k.10 akt administracyjnych, wywieszone było na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy oraz zamieszczone na stronie internetowej organu. Strony postępowania, w szczególności zaś skarżąca A. S., powiadomione zostały na piśmie o wszczęciu postępowania w sprawie (k.9 i 12-22 akt administracyjnych). Bezpodstawne są w tej sytuacji zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów art. 31 i 32 ust. 3 ustawy. Należy zauważyć, że w terminie wyznaczonym na składanie uwag i wniosków nie wpłynęły jakiekolwiek uwagi lub wnioski. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nastąpiło po uzgodnieniu warunków realizacji przedsięwzięcia w trybie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy. W aktach postępowania administracyjnego znajdują się postanowienia uzgadniające, wydane przez właściwe organy (Wojewodę i Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, zgodnie z przepisami art. 48 ust. 2 pkt 1 i art. 57 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 2 pkt 1"a"). Organy administracji nie naruszyły także przepisów art. 7, 9, 10 § 1, 14 § 1, 73 § 1, 77 § 1, 90 § 1 i 2 pkt 1 oraz art. 91 k.p.a., przeprowadziły bowiem postępowanie zgodnie z tymi przepisami, umożliwiając stronom czynny udział w postępowaniu. Jak już o tym była mowa, skarżąca powiadomiona została na piśmie o wszczęciu postępowania i możliwości zapoznania się z aktami sprawy, składania wyjaśnień, uwag i zastrzeżeń (dowód doręczenia zawiadomienia – k.18 akt administracyjnych). Ponadto organ odwoławczy wyznaczył rozprawę, na której skarżąca była obecna i złożyła wyjaśnienia (k. 55 akt administracyjnych). Nie zgłosiła jednak żadnych wniosków, zakwestionowała jedynie decyzję organu pierwszej instancji z uwagi na zagrożenie dla zdrowia mieszkańców. Skarżąca miała zatem w toku całego postępowania możliwość składania wyjaśnień, zgłaszania wniosków i dowodów. Organy administracji nie uchybiły też obowiązkowi informacji, wynikającemu z art. 9 k.p.a., zebrały oraz oceniły prawidłowo cały materiał dowodowy, wyjaśniły należycie wszystkie istotne okoliczności sprawy i ustaliły stan faktyczny zgodny z rzeczywistością, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Ubocznie zauważyć należy, że uzasadniając zarzut naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania, skarżąca kwestionowała postępowanie organu pierwszej instancji w sprawie uznania za stronę postępowania mieszkańców wsi L., którzy skargi w tej sprawie nie składali, nie wskazywała natomiast jakichkolwiek okoliczności, mających uzasadniać naruszenie przepisów postępowania w stosunku do skarżącej jako strony postępowania. W świetle przytoczonych okoliczności ustalenie przez organy administracji środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] nr [...] Z. T. na działce nr ewid. [...] w miejscowości L., w obrębie K. T., gmina Z. było prawidłowe. Spełnione zostały wymogi ustawowe wydania takiej decyzji. Dodać należy, że raport o oddziaływaniu na środowisko wyklucza możliwość negatywnego wpływu stacji na zdrowie ludzi z uwagi na to, że promieniowanie, stanowiące zagrożenie dla organizmu ludzkiego wystąpi w przestrzeni niedostępnej dla ludzi. Z raportu wynika również, że stacja nie jest planowana w obszarze Natura 2000 i nie będzie wywierała negatywnego wpływu na roślinność, ptaki i zwierzęta na obszarach chronionych, położonych w odległości 1 – 2,5 km od stacji. Decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania odpowiada wymogom określonym w przepisie art. 56 ust. 2. Bezpodstawny jest także zarzut naruszenia przepisu art. 56 ust. 8 ustawy przez niezamieszczenie w uzasadnieniu informacji dotyczących konieczności wykonania analizy porealizacyjnej. Zgodnie z tym przepisem uzasadnienie decyzji powinno zawierać informacje dotyczące konieczności wykonania analizy porealizacyjnej, ale tylko wówczas, gdy stosownie do art. 56 ust. 4 pkt 2 w decyzji nałożony został na wnioskodawcę obowiązek przedstawienia takiej analizy. Nałożenie tego obowiązku nie jest obligatoryjne. W rozpoznawanej sprawie obowiązek przedstawienia analizy nie został w decyzji nałożony, w konsekwencji więc nie powstał obowiązek zamieszczania informacji, wskazany w art. 56 ust. 8 ustawy. Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).