II SAB/Wa 66/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Janusz Walawski, Protokolant Bogumiła Kobierska, po rozpoznaniu w dniu 19 października 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w przedmiocie rozstrzygnięcia zażalenia z dnia [...] stycznia 2007 r. na niezałatwienie w terminie i w formie przewidzianej prawem przez Śląskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2006 r. o przyznanie odszkodowania pieniężnego postanawia - odrzucić skargę - Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; oraz bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Bezczynność organu administracji zachodzi więc wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie (wskazanych w art. 3 § 1 ppsa) lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2005). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w przedmiocie rozstrzygnięcia zażalenia z dnia [...] stycznia 2007 r. na niezałatwienie w terminie i w formie przewidzianej prawem przez Śląskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2006 r. o przyznanie odszkodowania pieniężnego. Wyżej wskazane zażalenie zostało wniesione na podstawie art. 37 § 1 kpa, zgodnie z którym, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organ wymieniony w § 1 uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwiania spraw w przyszłości (§ 2). Oznacza to, iż rozpoznanie takiego zażalenia nie następuje w formie decyzji administracyjnej, ale w drodze czynności nadzorczej, która gdyby nawet została ujęta w formę postanowienia, nie mogłaby być zaskarżona do sądu (por. postanowienie NSA z dnia 27 września 2001 r. ISAB 177/01 LEX nr 84483). Należy zwrócić bowiem uwagę, iż postępowanie prowadzone wskutek wniesienia zażalenia na podstawie art. 37 § 1 kpa nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego, a jeżeli po jego rozpatrzeniu jest wydane postanowienie, to ma ono charakter incydentalny. Natomiast wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 kpa warunkuje wniesienie skargi na bezczynność, ale na bezczynność organu I instancji, a nie organu wyższego stopnia, do którego wniesiono zażalenie (B.Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz, C.H.Beck, wyd. 8, W-wa2006). Na marginesie Sąd wskazuje, że Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej pismem z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...], przesłanym do wiadomości skarżącemu, uznał jego zażalenie z dnia [...] stycznia 2007 r. za uzasadnione, w wyniku czego Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Katowicach postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] zwrócił skarżącemu wniosek z dnia [...] listopada 2006 r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa, postanowił jak w sentencji.