II SA/Kr 367/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie WSA Grażyna Jeżewska / del. / NSA Joanna Tuszyńska / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2007 r. sprawy ze skargi P.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w na rzecz skarżącego P.L. kwotę 200 / dwieście / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Decyzją z dnia .......... (znak:..............) Wójt Gminy D. , działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie w sprawie naruszenia przepisów ochrony środowiska w związku z dokonaniem wycinki drzew przez W.C. zam. ......... W uzasadnieniu organ podał, że pismem z dnia ......2005r. P.L. zawiadomił Wójta Gminy D., że w miesiącu ....... 2005 r. W.C. dokonał wyrębu 10 drzew granicznych pomiędzy jego działką rolną nr......, a nieruchomością oznaczoną nr ....... bez wymaganego zezwolenia. W trakcie oględzin stwierdzono, że na wydzielonym pasie gruntu pomiędzy nieruchomością W.C. , a nieruchomością A.L. znajduje się tzw. miedza graniczna o szerokości około 1,5 m należąca do W.C. . W miedzy tej rośnie 5 szt. drzew gatunku jesion oraz jedno drzewo gatunku dąb. Ponadto w pasie tym znajdują się pnie po wyciętych drzewach. Jesiony, olchy, dęby tworzyły tzw. kępy, samosiewy, rosły w bardzo dużym zagęszczeniu, co uniemożliwiało ich właściwy wzrost, zatem wykonanie zabiegów pielęgnacyjnych polegających na ich wycięciu było wskazane. W świetle przepisów ustawy o ochronie przyrody - utrzymanie drzew i krzewów polegające na wykonaniu zabiegów pielęgnacyjnych nie wymaga uzyskania zezwolenia wójta. Nie naruszone zostały przepisy w zakresie ochrony przyrody dotyczące usuwania drzew i krzewów bez wymaganego zezwolenia a postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na mocy art. 105 § 1 k.p.a. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł P.L. żądając uchylenia jej w całości na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a i orzeczenia co do istoty sprawy. Odwołujący wskazał, że szkic polowy jest dokumentem wadliwym, ponieważ nie odnotowano na nim długości miedzy na której W.C. dokonał wycinki drzew, jak również samowolnie naszkicowano przebieg granicy niezgodnie z faktycznym stanem posiadania na gruncie. Odwołujący wyjaśnił, że przedmiotowa skarpa ma długość około 90 m i jest we współposiadaniu właścicieli sąsiadujących gruntów. Z zaskarżanej decyzji wynika, że przed wycinką na miedzy granicznej rosło 30 drzew prawnie chronionych. Po wyrębie pozostało pięć ogołoconych z gałęzi. Stąd łatwo wyliczyć, że średnio odległość między drzewami przed wycinką wynosiła 3 m, a po dewastacji miedzy o długości 90 metrów pięć drzew pozostaje na niej w rozstawie około 20 m. W systemie alejkowym tego gatunku drzewa nasadza się w odstępach nie większych niż 4 metry stąd też pozbawione logiki jest stwierdzenie o dopuszczalności ogołocenia miedzy o długości 90 m do 5 sztuk drzew. Drzewa prawnie chronione mogą być wycinane w sytuacjach szczególnych za zezwoleniem władz terenowych. Sytuacja związana z zadrzewieniami na miedzy nie uprawniała do wydania zezwolenia na ścinkę drzew. Dlatego W.C. o takie nie występował. Wycinki 25 sztuk drzew prawem chronionych dokonał nielegalnie. Wydana decyzja pozostaje w kolizji z art. 105 § 2 k.p.a., ponieważ godzi w interes społeczny i narusza prawa materialne wnoszącego odwołanie. Decyzją z dnia .............Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. , po rozpatrzeniu odwołania P.L. , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 i art. 28 k.p.a. umorzyło postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż w wyniku prowadzonego postępowania ustalono, że nieruchomość na której W.C. dokonał wycięcia drzew stanowi jego własność. W wyniku czynności dokonanych przez W.C. nie został naruszony interes prawny P.L. . Zaskarżona decyzja nie dotyczy interesu prawnego lub obowiązku P.L. . Nie jest on stroną w tej sprawie w rozumieniu k.p.a. W skardze na powyższą decyzję skierowanej do WSA w Krakowie P.L. wniósł o uchylenie decyzji obu instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Skarżący wskazał, że postępowanie w przedmiotowej sprawie wszczęto nie z urzędu lecz na jego wniosek i brał on w nim udział na prawach strony, gdyż W.C. naruszył jego interes prawny Skarżący wskazał, że na przedmiotowej miedzy nie ma żadnych znaków granicznych, bo ta zgodnie z k.c. służyła do wspólnego użytkowania. Stąd nie jest prawdziwe twierdzenie Kolegium Samorządowego, że W.C. dokonał wyrębu drzew na gruncie stanowiącym jego własność. W.C. zniszczył istniejący bogaty ekosystem. Ponieważ wycięte drzewa będące prawną współwłasnością miały dużą wartość finansową, prawa materialne skarżącego zostały naruszone w znacznym stopniu. Skarżący podał również, że wycinka drzew, bez wymaganego zezwolenia oznacza naruszenie przepisów ustaw szczególnych o ochronie przyrody i środowiska naturalnego. Powołanie się Kolegium Odwoławcze na art. 105 k.p.a. jest rażącą pomyłką, godzącą w sposób bezpośredni w interes prawny skarżącego. W osnowie wydanej decyzji Kolegium nie ustosunkowało się w żaden sposób do zaskarżonej decyzji. Naruszony został art. 138 § 1 nakładający na organ odwoławczy obowiązek wydania decyzji o uchyleniu, bądź utrzymaniu w mocy zaskarżanej decyzji. Ponadto zdaniem skarżącego z wykładni art. 138 § 1 pkt 3 wynika jednoznacznie, że umorzenie postępowania odwoławczego może nastąpić jedynie wtedy, gdy nastąpiła śmierć strony albo strona wycofała odwołanie. Taki przypadek w przedmiotowej sprawie nie zaistniał. Skarżący wystąpił o nakazanie kompetentnym organom przeprowadzenia postępowania w sprawie dewastacji miedzy granicznej pomiędzy jego działką, a nieruchomością stanowiącą własność W.C. . Dodatkowo w piśmie z dnia ..............2007 r. skarżący wskazał, że uznanie skarżącego za stronę postępowania przed organem l instancji, skoro nie było do tego zdaniem organu odwoławczego podstaw, powinno skutkować nieważnością decyzji l instancji na mocy art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu swojej decyzji wniosło o jej odrzucenie lub ewentualnie oddalenie. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy). Skarga jest zasadna. Na wstępie zauważyć należy, że w przedłożonych aktach administracyjnych na karcie 2 znajduje się dokument stwierdzający, że działka nr ..........stanowi własność A.L. , syna ......... Na karcie 6 akt zalega notatka służbowa z dnia .......2005r, z której wynika, że "aktem notarialnym z dnia ........2004r gospodarstwo rolne zostało przekazane A.L. ", a P.L. oświadczył, że pełnomocnictwo dostarczy do urzędu". Na karcie 8 tychże akt znajduje się, złożone w dniu........2005r, pełnomocnictwo jakiego A.L. udzielił swojemu ojcu P.L. . Tymczasem zaskarżona decyzja zapadła po rozpoznaniu odwołania P.L. , mimo, iż nie był on stroną postępowania, tylko pełnomocnikiem A.L. . Nadto, w uzasadnieniu decyzji wskazano, że "nie został naruszony interes prawny P.L. " i "nie jest on stroną w sprawie w rozumieniu art.28 kpa ", toteż zasadnym jest umorzenie postępowania odwoławczego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. w zupełnie nieuprawniony sposób przyjęło, że odwołanie złożył P.L. , a nie A.L. . Rozważania organu co do braku interesu prawnego po stronie P.L. są zatem nieadekwatne do stanu sprawy. Dlatego też uznać należy, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisu art.138 § 3 kpa, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art.145 § 1 pkt c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu orzeczono jak w punkcie l wyroku . O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.