II SAB/Łd 11/07

Dnia 24 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant Asystent sędziego Piotr Pietrasik, po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007 roku na rozprawie sprawy ze skargi J.T. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie legalności położenia kostki brukowej i obudowania ścian domu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 13 listopada 2006 roku J. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. (dalej PINB w Ł.) w postępowaniu w sprawie robót budowlanych na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A – T. P., zarzucając, iż trwa ona blisko 4 lata, pomimo wydania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. (ŁWINB w Ł.) postanowienia z dnia [...], którym organ ten wyznaczył PINB w Ł. dodatkowy termin załatwienia sprawy dotyczącej dokonanej przez T. P. zmiany nawierzchni terenu oraz oklejenia ścian budynku płytkami klinkierowymi do dnia 31 października 2002 roku. Skarżąca podniosła, iż współwłaściciel T. P. obniżył wartość estetyczną i cenową wspólnej nieruchomości poprzez obłożenie ścian domu złomem i różnorakimi płytkami oraz wyłożył podwórko i wjazd kostką brukową bez atestu, zmieniając jednocześnie parametry wjazdu. Na rozprawie w dniu 11 października 2007r. pełnomocnik skarżącej sprecyzował skargę w ten sposób, iż wniósł o zobowiązanie PINB do przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie. Sąd zobowiązał pełnomocnika skarżącej do złożenia dowodu wyczerpania przez nią trybu art. 37 § 1 kpa do dnia 24 października 2007 roku. W odpowiedzi na skargę PINB w Ł. wniósł o jej oddalenie, uznając skargę za bezzasadną. Pomimo upływu zakreślonego w postanowieniu terminu skarżąca ani jej pełnomocnik nie złożyli żadnego dowodu potwierdzającego, iż przed wniesieniem skargi złożyli, w trybie art. 37 § 1 kpa, zażalenie do organu administracji wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z treścią przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – powoływanej dalej jako p.p.s.a. - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie – art. 52 § 2 w/w ustawy. Powyższe oznacza, iż warunkiem przesądzającym o skutecznym złożeniu skargi do Sądu jest wyczerpanie wszystkich możliwych, służących stronie środków zaskarżenia. Bezczynność organu administracji jest w określonych przypadkach objęta kontrolą sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 cyt. ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Zatem kontrolą sądu administracyjnego objęta jest bezczynność organów w sprawach, w których organ powinien orzec w drodze decyzji administracyjnej (pkt 1 przywołanego przepisu) jak również w sprawach, w których jest zobowiązany do podjęcia innego (niż określone w pkt 1 - 3) aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przypadku bezczynności organu w sprawie, w której organ pomimo obowiązku nie wydał w określonym terminie decyzji administracyjnej stronie służy, zgodnie z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenie do organu wyższego stopnia. Dopiero po wyczerpaniu tego środka zaskarżenia stronie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W sytuacji gdy bezczynność organu ma miejsce w sprawach, w których organ winien wydać inny akt bądź dopełnić określonej czynności skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna pod warunkiem wyczerpania trybu przewidzianego w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. wezwania na piśmie organu do usunięcia naruszenia prawa. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż skarga podlega odrzuceniu, albowiem J. T. nie wyczerpała trybu zażaleniowego z art. 37 § 1 kpa. Co prawda skarżąca załączyła do skargi postanowienie [...]WINB w Ł. z dnia [...], podjęte na skutek jej zażalenia, w którym organ wyższego stopnia na podstawie art. 37 § 2 kpa wyznaczył PINB w Ł. dodatkowy termin do załatwienia sprawy dotyczącej zmiany nawierzchni terenu oraz oklejenia ścian budynku płytkami na działce przy ul. A w Ł. – w formie decyzji, zakreślając termin do dnia 31 października 2002 roku, jednakże postanowienie to wraz ze skargą na bezczynność PINB w Ł. było już wcześniej przedmiotem sądowej kontroli. Z analizy akt sprawy o sygn. II SAB/Łd 10/06 jednoznacznie bowiem wynika, iż J. T. w dniu 30 grudnia 2005 roku wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z tożsamą skargą na bezczynność PINB w Ł., do której załączyła wyżej wskazane postanowienie [...]WINB w Ł. z dnia [...]. Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2006 roku sygn. akt II SAB/Łd 10/06 skarga J. T. na bezczynność PINB w Ł. została oddalona. Przedmiotowy wyrok uprawomocnił się w dniu 27 czerwca 2006 roku. W realiach niniejszej sprawy oznacza to, iż w dacie wniesienia skargi przez J. T. sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona. A zatem występując z kolejną skargą na bezczynność organu w tożsamym przedmiocie, J. T. była obowiązana przed jej wniesieniem do wyczerpania administracyjnego toku instancji i złożenia zażalenia do organu administracji wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 § 1 kpa. Posłużenie się kolejny raz tym samym dokumentem, tj. postanowieniem [...]WINB w Ł. z dnia [...], nie pozwala na uznanie, iż skarżąca przed wniesieniem skargi wyczerpała tryb z art. 37 § 1 kpa. Wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa stanowi warunek formalny wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego. Niezłożenie takiego zażalenia stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzuceniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 1997 roku sygn. akt IV SAB 31/97, Orzecznictwo Sądów Polskich 1998/10, poz. 185). Na marginesie wskazać należy, iż odrzucenie skargi w niniejszym postępowaniu nie pozbawia skarżącej możliwości ponownego jej złożenia, po uprzednim wyczerpaniu trybu z art. 37 § 1 kpa. Trafnie skarżącą wywodzi swój interes prawny i faktyczny(jako współwłaścicielka nieruchomości) z art. 54 k.p.a., niemniej nie ma to znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w postanowieniu.