II OZ 1307/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 2202/06 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. Z. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek T. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów postępowania. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż pismem z dnia 25 kwietnia 2008 r. skarżąca zwróciła się z przedmiotowym wnioskiem. W dniu 16 maja 2008 r. przesłano stronie urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, celem jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Formularz ten doręczony był skarżącej w dniu 9 czerwca 2008 r., jednakże w zakreślonym terminie strona nie uzupełniła braków swojego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w terminie, pozostawia się bez rozpoznania. T. Z., mimo wezwania, nie złożyła wniosku o przyznanie jej prawa pomocy na urzędowym formularzu, co spowodowało – w ocenie Sądu I instancji – konieczność pozostawienia go bez rozpoznania na podstawie powołanego wyżej przepisu. Zażalenie na to postanowienie wniosła T. Z., domagając się jego zmiany lub uchylenia. W uzasadnieniu podniosła między innymi, iż uzyskuje dochód jedynie ze świadczenia rentowego i nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Poza tym skarżąca przywołała szereg okoliczności niezwiązanych bezpośrednio z zaskarżonym postanowieniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. –wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. T. Z. zwróciła się do Sądu I instancji z wnioskiem o zwolnienie jej od kosztów postępowania sformułowanym w piśmie z dnia 25 kwietnia 2008 r. Wobec tego przesłany jej został urzędowy formularz celem wypełnienia go i nadesłania do Sądu. Jednocześnie skarżąca pouczona została o siedmiodniowym terminie do uzupełnienia tego braku i o rygorze pozostawienia wniosku bez rozpoznania w razie jego nieuzupełnienia. Pismo Sądu, do którego załączony był formularz, doręczono stronie w dniu 9 czerwca 2008 r., jednakże w zakreślonym terminie skarżąca nie nadesłała wypełnionego formularza. Nie został on także załączony do żadnego z kolejnych pism, które skarżąca kierowała do Sądu po upływie terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji zobligowany był pozostawić wniosek skarżącej bez rozpoznania. Pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, umożliwia art. 257 p.p.s.a. W myśl tego przepisu pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania ma miejsce, gdy strona złożyła wniosek w innej formie niż na urzędowym formularzu, jak również gdy strona nie uzupełniła w zakreślonym przez sąd terminie braków wniosku, uniemożliwiając tym samym ocenę możliwości płatniczych lub zakresu wniosku. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.