IV SA/Po 868/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Makosz- Frymus (spr.) Sędziowie NSA Paweł Miładowski WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 11 października 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi M. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych. oddala skargę /-/ E.Kręcichwost-Durchowska /-/ E.Makosz-Frymus /-/ P.Miładowski Decyzją nr [...] z 10 stycznia 2005r. na podstawie art. 9 ust.1 pkt 14 i art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy z 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2004r., nr 99, poz. 1001 ze zm., dalej: u.p.z.) M. G. przyznano od dnia 10 stycznia 2005r. status osoby bezrobotnej i odmówiono przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Kolejną decyzją nr [...] z 21 kwietnia 2005r. skarżącemu przyznano prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 11 kwietnia 2005r. Decyzjami z 16 stycznia 2006r. orzeczono w stosunku do M. G. o: utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 11 stycznia 2006r. (decyzja nr [...]) oraz utracie statusu bezrobotnego od dnia 16 stycznia 2006r. (decyzja nr [...]). Dyrektor Powiatowego Urząd Pracy w oparciu o zaświadczenie wystawione przez Urząd Skarbowy ustalił, że skarżący od 7 stycznia 1998r. był podatnikiem z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto ustalono, że w dniu 10 stycznia 2005r. tj. w chwili rejestracji jako osoby bezrobotnej, M. G. wpisany był do ewidencji działalności gospodarczej. Z tych względów organ postanowieniem z 13 lipca 2006r. wznowił postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.) w związku z art. 2 ust.1 pkt 2 oraz art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.z. Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy, działając z upoważnienia Starosty, decyzją nr [...] z [...] na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. oraz art. 2 ust.1 pkt 2, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b oraz art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.z. w punkcie I uchylił w całości: - decyzję nr [...] z 10 stycznia 2005r., - decyzję nr [...] z 21 kwietnia 2005r., - decyzję nr [...] z 16 stycznia 2006r. o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 11 stycznia 2006r., - decyzję nr [...] z 16 stycznia 2006r. o utracie statusu bezrobotnego od dnia 16 stycznia 2006r. W punkcie II decyzji, organ odmówił uznania M. G. za osobę bezrobotną oraz odmówił przyznania zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że 14 lutego 2006r. uzyskał na podstawie zaświadczenia z Urzędu Skarbowego informację, że M. G. od dnia 7 stycznia 1998r. był podatnikiem z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Potwierdzeniem tej informacji było pismo z Urzędu Gminy o znaku [...] z [...], z którego wynikało, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą pod nr [...] od dnia 5 stycznia 1998r. Dalej organ wskazał, że z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, że wpis do ewidencji działalności gospodarczej został wykreślony dopiero w czerwcu 2006r. Ubezpieczeniu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, skarżący podlegał do dnia 28 lutego 2001r., w którym to dniu wyrejestrował się z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – zgodnie z zaświadczeniem [...] z 22 maja 2006r. Z oświadczenia skarżącego wynika, że był on przekonany, że zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej z dniem 28 lutego 2001r. składając pisma do ZUS i Urzędu Skarbowego. Według skarżącego od dnia 1 marca 2001r. do 16 stycznia 2006r. nie osiągał on żadnych dochodów z tytułu działalności gospodarczej. Organ uznał – zgodnie z art. 2 ust. 2 pkt f u.p.z., że skarżącemu nie przysługuje status bezrobotnego w okresie od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji działalności gospodarczej do dnia wyrejestrowania tej działalności. Zdaniem organu, ujawnione okoliczności, były istotne dla rozstrzygnięcia sprawy i stanowiły przesłankę do wznowienia postępowania administracyjnego, określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Jednocześnie ustalony stan faktyczny pozwolił na przyjęcie, że 10 stycznia 2005r., w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy, M. G. nie spełniał przesłanek uzyskania statusu osoby bezrobotnej, a tym samym prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Odwołaniem z 24 sierpnia 2006r. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji nr [...] z [...] Uzasadniając swoje żądanie M. G. wskazał, że wyrejestrowanie z ZUS i Urzędu Skarbowego traktował jako zakończenie działalności gospodarczej. Przy czym wskazał, że po 28 lutego 2001r. nie uzyskiwał dochodu, wobec czego jego działalność nie miała charakteru działalności zarobkowej. Skarżący przyznał, że definitywne wyrejestrowanie działalności gospodarczej nastąpiło z dniem 25 maja 2006r., po złożeniu oświadczenia w Urzędzie Gminy. Decyzją nr [...] z [...] Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podtrzymał argumenty wyłożone przez organ I instancji, wskazując nadto, że w dniu 4 stycznia 2005r. skarżący uprzedzony o odpowiedzialności karnej, złożył oświadczenie, że nie prowadzi działalności gospodarczej. Wojewoda powołując się na art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 1 ust.3 pkt 1 i 2 u.p.z. wskazał, za bezrobotną może zostać osoba, która nie podjęła pozarolniczej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności albo nie podlega na podstawie odrębnych przepisów obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników. Z zachowaniem ustawowego terminu, skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł M. G. podtrzymując swoją wcześniejszą argumentację. Nadto skarżący podniósł, że zgodnie z art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, działalność gospodarcza ma mieć charakter zorganizowany i ciągły. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1269, dalej: u.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola, o której mowa w art.1 §1 u.s.a., sprawowana jest pod względem zgodności z prawem – art. 1 § 2 u.s.a. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Organ I instancji słusznie wskazał ujawnienie faktu zarejestrowania skarżącego w dniu rejestracji – tj. 10 stycznia 2005r., w ewidencji podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, jako podstawę wznowienia postępowania administracyjnego. Sąd nie ma wątpliwości, że ujawnienie tej okoliczności stanowi przesłankę wskazaną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Powołany przepis stanowi, że organ wznowi w sprawie zakończonej decyzją ostateczną postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Skoro informację o zarejestrowaniu skarżącego, jako prowadzącego działalność gospodarczą organ powziął dopiero z dniem 14 lutego 2006r., to wzruszenie wcześniej wydanych decyzji w zakresie statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, w drodze wznowienia postępowania administracyjnego, było zasadne. Odnosząc się do odmowy uznania skarżącego za osobę bezrobotną, Sąd uznał, ze również i w tym zakresie organy administracji publicznej nie naruszyły obowiązujących przepisów prawa. Organ I instancji słusznie powołał stanowisko wyrażone w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu administracyjnego z dnia 16 grudnia 1996r. sygn. akt OPS 5/96 (publ.: ONSA 1997/2/47). Powołane orzeczenie zapadło na gruncie obowiązywania ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, zachowuje jednak aktualność także pod rządami obecnej ustawy z 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Pogląd wyrażony we wskazanej uchwale, podzielany przez skład orzekający, wskazuje, że jeżeli z różnych przyczyn, organ zatrudnienia dopiero w późniejszym czasie uzyska dowody - będące podstawą wznowienia postępowania - że określona osoba uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej, to w wyniku wznowienia postępowania (po uchyleniu decyzji wcześniejszych) może pozbawić statusu bezrobotnego osobę, która nie wykaże, że od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji działalności gospodarczej do dnia jej wyrejestrowania działalności tej nie podjęła. Podkreślić należy, ze ciężar dowodu wykazania tych okoliczności spoczywa na osobie, która jest zainteresowana utrzymaniem uzyskanego wcześniej statusu bezrobotnego. Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, skarżący w toku postępowania administracyjnego nie wykazał, aby działalność gospodarcza zarejestrowana pod numerem [...] została przez niego wyrejestrowana. Na marginesie Sąd za konieczne uznał wskazać, że pojęcie działalności gospodarczej nie ogranicza się tylko do działalności przynoszącej prowadzącemu ją podmiotowi realne zyski. Przez działalność gospodarczą należy rozumieć działalność zarobkową – czyli taką, która jest skierowana na przynoszenie dochodu. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku zgodnie z art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) uznając skargę za bezzasadną. /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ E. Makosz-Frymus /-/ P. Miładowski mb