II OZ 579/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1378/07 w zakresie odmowy przywrócenia Z. Z. terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1378/07 w zakresie oddalenia skargi Z. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie samowolnej dobudowy budynku gospodarczego postanawia zażalenie oddalić. Zaskarżonym postanowieniem 6 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odmówił przywrócenia Z. Z. terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2007 r. w zakresie oddalenia skargi Z. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie samowolnej dobudowy budynku gospodarczego. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nie uprawdopodabniał przyczyn, dla których przywrócenie terminu byłoby zasadne. W ocenie Sądu I instancji podane przez pełnomocnika okoliczności - że skarżący błędnie poinformował go o faktycznej dacie otrzymania orzeczenia kończącego postępowanie pierwszoinstancyjne nie uzasadniało w kontekście art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., braku winy w niedotrzymaniu terminu. Tak więc niedopełnienie przez skarżącego wymogów formalnych odrzuconej postanowieniem z dnia 28 stycznia 2008 r. skargi kasacyjnej nie uzasadnia przywrócenia terminu do jej złożenia po raz ponowny, o czym Sąd stwierdził orzekając na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł działający w imieniu skarżącego pełnomocnik r. pr. K. K., wnosząc o uchylenie tego orzeczenia i przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadniając powyższe zażalenie jego autor przywołał ponownie poruszaną już okoliczność, podkreślając, że błędnemu działaniu skarżącego nie można przypisać ani winy ani celowości. Opóźnienie we wniesieniu kasacji było ponadto nieznaczne bowiem jednodniowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie zaistniała, a tym samym wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie mógł być uwzględniony. Zauważyć trzeba, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, iż strona skarżąca nie wykazała w sposób przekonywujący, że uchybienie terminu do wniesienia sprzeciwu nastąpiło bez jej winy. W niniejszej sprawie dla zasadności rozstrzygnięcia istotnym było jedynie ustalenie, czy działanie strony powodowane byłą jakąś nagłą zewnętrzną przyczyną, która wyłączałaby jego winę w myśl cyt. przepisu. Przyczyny takiej Sąd wojewódzki nie stwierdził i jest to stanowisko niezaprzeczalne. Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostawał fakt, że dopuściła się tego strona we własnej osobie a nie jej pełnomocnik. Wskazać należy na panującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadę w myśl której, wszelkie negatywne skutki działania pełnomocnika obarczają stronę. Nie można zatem odwoływać się do zasady odwrotnej w celu podważenia zasadności odmowy przywrócenia terminu. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.