II SA/Kr 255/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [....] w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie WSA Piotr Głowacki / spr. / NSA Jan Zimmermann Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2007 r. sprawy ze skargi Zgromadzenia Księży ,,[ ]" w na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w z dnia w przedmiocie wyłączenia z użytkowania - skargę oddala - Sygn. akt II SA / Kr 255 / 07. Uzasadnienie Decyzją nr .............2006 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. na podstawie art 68 , 80 ust. 2 pkt l , 83 ust l ustawy z 7. 07 . 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 i 108 k. p. a. nakazał zarządcy budynku przy ul. ...........w........t. j. Zarządowi Budynków Komunalnych wyłączyć z użytkowania lokal mieszkalny nr ...... usytuowany na parterze oraz lokal mieszkalny nr ........ a usytuowany na pierwszym piętrze , zarządzając umieszczenie na drzwiach w / w mieszkań zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi oraz zakazie ich użytkowania oraz zabezpieczenie lokali przed dostępem osób trzecich. Z uzasadnienia decyzji wynikało , że jej treść implikowana jest stwierdzoną przez organ awarią stropu pomiędzy parterem a pierwszym piętrem na skutek przełamania belki drewnianej w strefie przypodporowej. Na skutek odwołania Zarządu Budynków Komunalnych od przedstawionej decyzji ..........Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzja nr............. na podstawie art. 138 § 2 i art. 104 k. p . a. w związku z art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu podzielono stanowisko , że istotnie w przedmiotowym budynku występuje zagrożenie zawaleniem części obiektu użytkowanego przez ludzi na cele mieszkalne , bowiem uszkodzeniu uległ strop stanowiący podstawowy element konstrukcyjny warunkujący bezpieczne użytkowanie obiektu. Bezsprzecznie zatem zaistniały przesłanki do zastosowania przepisu art. 68 Prawa budowlanego. Jednak dokumenty zgromadzone w toku postępowania przed organem pierwszej instancji wskazują , że adresatem decyzji nie może być Zarząd Budynków Komunalnych ; wszak właścicielem budynku jest Zgromadzenie Księży .........w K. , a dodatkowo w jego gestii znajduje się lokal mieszkalny nr ........ Art. 68 Prawa budowlanego ustala kto powinien być w pierwszej kolejności adresatem decyzji, a jest nim właściciel, zaś dopiero w dalszej kolejności zarządca - należy więc ustalić podmiot zobowiązany mając na uwadze wykonanie nałożonego obowiązku. Skardze od tej ostatniej decyzji Zgromadzenie Księży ...........w K. wnosiło ojej uchylenie zarzucając naruszenie prawa procesowego t.j. art. 7 , 9 , 10 , 77 , 80 i 81 k. p. a. poprzez wydanie orzeczenia mimo braku pełnego rozeznania sytuacji faktycznej związanej z naruszeniem praw własnościowych dotyczących budynku , a nadto naruszenie zasad określonych w art. l , 5 , 8 , 22 ust. 4 oraz 23 konkordatu zawartego pomiędzy Stolicą Apostolską a Polską. W szczególności wedle strony skarżącej nie może ona odpowiadać za historyczne zaszłości związane z przymusowym zasiedleniem budynku i jego stanem technicznym determinowanym brakiem jakichkolwiek nakładów remontowych w okresie powojennym. Prawo posiadania i władania nieruchomością zostało zminimalizowane do posiadania de jurę ale nie de facto. Ani Państwo , ani lokatorzy , ani też władze miasta nie zainwestowali żadnych środków w remont , bądź renowację obiektu. To na Zarządzie Budynków Komunalnych -jako zarządcy budynku - ciąży obowiązek nałożony na podstawie art 68 Prawa budowlanego , tym bardziej, że podmiot ten w oparciu o postanowienia statutu przyjętego uchwałą Rady Miasta K. zobowiązany jest do wykonywania remontów obiektów, którymi zarządza. W odpowiedzi na skargę .........Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wnosił o oddalenie skargi przywołując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej , przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem t.j. legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracyjnego ( art. 3 . ustawy z 30. 08. 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. - Dz. U. nr 153 póz. 1270 z póżn. zm. ) Orzekanie w myśl art.135 powołanej ustawy następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze ,a także zgromadzony w aktach administracyjnych materiał dowodowy , tudzież przebieg postępowania przed organami administracji publicznej - zarzuty wyartykułowane w skardze uznać należy za bezzasadne. Sąd nie będąc związany skargą i orzekając w granicach sprawy nie dopatrzył się również żadnych innych naruszeń prawa czy uchybień - nie podniesionych w środku zaskarżenia - o jakich mowa w art. 145§ l ustawy o.p.p.s.a. Sąd w składzie rozpoznającym sprawę podziela i przyjmuje za własne stanowisko ........Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. dotyczące statusu adresata przedmiotowej decyzji. Zauważa przy tym , że organy obu instancji uczyniły zadość przepisom k.p.a. zapewniając wszystkim stronom czynny udział w postępowaniu stosownie do art. l O k.p.a. , zaś przeprowadzone przez organ odwoławczy postępowanie nie narusza przepisów art. 7 i 77 § l k.p.a Odnosząc się do artykułowanych przez skarżącego zarzutów przedstawić należy poniższe argumenty. Zgodnie z wyraźnym brzmieniem art. 68 pkt l i 2 ustawy z 1994 r. - Prawo budowlane decyzje podejmowane na jego podstawie polegają na nałożeniu na określone w nim podmioty konkretnych obowiązków. Adresatami tych obowiązków są wyłącznie właściciele lub zarządcy obiektów budowlanych, a treścią obowiązków - opróżnienie bądź wyłączenie w określonym terminie całości lub części budynku z użytkowania. Nie budzi wątpliwości fakt , że strona skarżąca jest właścicielem nieruchomości zabudowanej przy ul........w.................., a także okoliczność że nieruchomość ta pozostaje w zarządzie jednostki gminnej. Jest także poza sporem , iż w bezpośrednim władaniu skarżącej pozostaje lokal mieszkalny nr........usytuowany na parterze budynku. Norma prawna zawarta w art.. 68 Prawa budowlanego - co wynika już z samej konstrukcji przepisu - adresowana jest w pierwszej kolejności do właściciela nieruchomości i o ile taki istnieje , nie może skutecznie przerzucać ciężaru swych w tym zakresie powinności na zarządcę budynku. Tymczasem wysuwane przez skarżącą roszczenia do Zarządu Budynków Komunalnych , oparte na ewentualnym zobowiązaniu zarządcy do pokrywania kosztów remontu budynku z istoty swej nie przynależą do materii uregulowanej w przepisach prawa administracyjnego i podlegającej kognicji organów administracji publicznej, lecz należą do kompetencji sądów powszechnych. Dotyczą bowiem stosunków prawnych o charakterze zobowiązaniowym, a nie administracyjnoprawnym. Stąd też domaganie się od sądu administracyjnego honorowania zawartych ewentualnie w tym zakresie porozumień jest chybione. Słusznie zatem organ odwoławczy opierając się na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym dotyczącym statusu prawnego Zgromadzenia Księży ..........względem przedmiotowej nieruchomości wskazuje na potrzebę ustalenia podmiotu zobowiązanego do wykonania rzeczonych wyżej obowiązków. Bez znaczenia są przy tym dla wyniku sprawy zarzuty skarżącej związane z powszechnie znaną polityką mieszkaniową realizowaną przez władze komunistyczne , a także bliżej niesprecyzowane, a zatem nie poddające się weryfikacji obiekcje dotyczące naruszenia przepisów konkordatowych. Kierując się przedstawionymi motywami skargę jako bezzasadną należało oddalić stosownie do treści art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .