I OZ 842/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.L., J.L. i J.L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 381/07 o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 381/07 o odrzuceniu zażalenia E.L., J.L. i J.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 381/07 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 381/07 381/07 w sprawie ze skargi E.L. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania postanawia: oddalić zażalenie. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 15 września 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 381/07 wezwał E.L., J.L. i J.L. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie 100 (sto) złotych od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 381/07. Jako podstawę prawną wezwania wskazał art. 220 § 1 i 3 w związku z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia E.L., J.L. i J. L. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W obszernym uzasadnieniu zażalenia stwierdzili, że w/w zarządzenie nie odpowiada prawu i wnieśli o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub wpis stały. Pismami wszczynającymi postępowanie w sprawie są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania - art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast wysokość wpisu sądowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym określona jest przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193). Stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 7 omawianego rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy zatem uznać, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Ubocznie wyjaśnić należy, iż z punktu widzenia prawa do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd (prawa do sądu), o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, nie sposób kwestionować obowiązku wniesienia opłaty w postępowaniu sądowym. Opłata sądowa nie jest bowiem bezzwrotnym świadczeniem pieniężnym, gdyż w zamian wnoszący opłatę otrzymuje swoistą usługę publiczną - świadczoną przez wyspecjalizowaną jednostkę organizacyjną aparatu państwowego, jaką jest sąd - w postaci rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy sądowej (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 kwietnia 2008 r. sygn. akt SK 11/07 OTK-A 2008/3/47 oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 maja 2003 r. sygn. P 21/01 OTK ZU nr 5/A/2003, poz. 37). Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.