II OZ 1045/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 30 października 2007 r na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia "[...]" na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1088/07 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Stowarzyszenia "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie środowiskowego uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1088/07, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", stosownie do § 2 ust. 3 pkt. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. 2003 r. Nr 221, poz. 2193/ zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2007 r. zobowiązał skarżące Stowarzyszenie "[...]" do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] w przedmiocie środowiskowego uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosło Stowarzyszenie "[...]" podnosząc, że nie zawierało ono informacji jakiej materii dotyczy skarga, nie podano bowiem sygnatury akt. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucono ponadto, że jako organizacja pożytku publicznego Stowarzyszenie powinno być zwolnione z ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 24 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 ze zm.). Skarżące Stowarzyszenie wskazało, iż w sprawach dotyczących ochrony środowiska znaczenie ma też art. 9 Konwencji z Aarhus z dnia 25 czerwca 1998 r. o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (Dz. U. z 2003 r., Nr 78, poz. 706). W zażaleniu zaskarżono również przepis art. 239 ppsa, który w ocenie skarżącego narusza zwłaszcza art. 74 ust. 4 Konstytucji, gdyż pomija organizacje pożytku publicznego zajmujące się ochroną środowiska i zdrowia ludzi w zamkniętym katalogu podmiotów zwolnionych z opłat sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 214 ppsa zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wpis w niniejszej sprawie został ustalony, przez Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie § 2 ust. 3 pkt. 3 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podniesiony w zażaleniu zarzut niewskazania przez Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zaskarżonym zarządzeniu sygnatury akt jest nieskuteczny, bowiem z samej treści zarządzenia wynika w jakiej sprawie zostało ono wydane, gdyż oznaczono, iż chodzi o wpis sądowy od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawa obliczenia wpisu od skargi wskazana przez Sąd I instancji jest prawidłowa. Stosownie bowiem do § 2 ust. 3 pkt. 3 rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg z zakresu ochrony środowiska i przyrody wynosi 200 zł. Skarga w niniejszej sprawie jest bezsprzecznie skargą złożoną na decyzję mieszczącą się w zakresie decyzji dotyczących ochrony środowiska, a zatem kwestionowane przez skarżące Stowarzyszenie zarządzenie ustala wysokość wpisu w prawidłowej wysokości i opiera je na właściwej podstawie prawnej. Pozostałe zarzuty podniesione w zażaleniu nie maja wpływu na prawidłowość ustalenia wysokości wpisu, które było oceniane w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w zw. z art. 197 i 198 ppsa.