II OZ 497/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 marca 2009 r., sygn. akt IV SA/Gl 1058/07 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-BIałej z dnia [...] marca 2007 r., zn. [...] w przedmiocie opłaty uzdrowiskowej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy Postanowieniem z dnia 5 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] marca 2007 r., zn. [...] w przedmiocie opłaty uzdrowiskowej. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 17 grudnia 2007 r. Pismem z dnia 16 stycznia 2008 r. M. S. wniósł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 18 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił powyższą skargę kasacyjną. Zarządzeniem z dnia 20 marca 2008 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, ponieważ, pomimo wezwania, skarżący nie przedstawił wysokości ponoszonych kosztów utrzymania. Zażalenie na to zarządzenie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2008 r. Pismem z dnia 19 stycznia 2009 r. M. S. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W piśmie tym dodatkowo wniósł o wyłączenie sędziego. Do pisma załączył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 23 marca 2009 r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazując w uzasadnieniu, że termin do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy o dodatkowe dokumenty i oświadczenia, wyznaczony zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2008 r. upłynął w dniu 3 marca 2008 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu złożony w dniu 19 stycznia 2009 r. nie zawierał okoliczności wykluczających winę w uchybieniu terminu. Zły stan zdrowia skarżącego w dniach 22 grudnia 2008 r. – 15 stycznia 2009 r. wskazywany jako okoliczność uzasadniająca przywrócenie terminu powstał po upływie ponad 9 miesięcy od dnia 3 marca 2008 r. Pismem z dnia 24 kwietnia 2009 r. M. S. wniósł zażalenie, domagając się ponownego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, lecz z innych przyczyn niż podnoszone w zażaleniu. Prawo pomocy może być stronie przyznane na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku (art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Wnioski o przyznanie prawa pomocy można więc składać w toku postępowania, także wielokrotnie, przepisy nie ograniczają możliwości wystąpienia z wnioskiem do jednokrotnego jego wniesienia. Warunkiem skutecznego wniesienia wniosku jest złożenie go przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy nie jest więc dopuszczalny. Przywrócenie terminu nie jest bowiem dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). W związku z powyższym wniosek podlegał odrzuceniu. Na marginesie zauważyć należy, że wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Wniosek ten będzie podlegał rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który weźmie pod uwagę treść art. 243 § 1 p.p.s.a., postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi z dnia 5 listopada 2007 r. jest bowiem prawomocne od dnia 17 stycznia 2008 r. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.