VI SA/Wa 1557/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2007 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Gospodarki z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r., Minister Gospodarki działając na podstawie art. 58 § 1 i 2 k.p.a. oraz art. 59 § 1 k.p.a. w związku z wniesieniem przez P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. odwołania od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. zakazującej temu Przedsiębiorstwu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych w kraju i w krajach europejskich ponownie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Z akt sprawy wynika, iż decyzją z dnia [...] maja 1999 r. Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki wydał P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako [...] Sp. z o.o.) koncesję nr rej. [...] na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz w zakresie wykonywania na zlecenie klientów czynności faktycznych i prawnych związanych z zawieraniem umów o świadczenie usług turystycznych świadczonych w kraju oraz w krajach europejskich. Następnie w dniu [...] listopada 2004 r. przedsiębiorca został wpisany do rejestru Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych Województwa [...] pod numerem [...]. W związku z upływem w dniu [...] grudnia 2006 r. okresu obowiązywania zabezpieczenia finansowego oraz nieprzedstawieniem właściwych dokumentów potwierdzających zawarcie kolejnej umowy ubezpieczenia lub gwarancji, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o usługach turystycznych Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. zakazał stronie prowadzenia działalności objętej wpisem o nr [...]. W pouczeniu w/w decyzji strona została poinformowana o możliwości wniesienia odwołania od decyzji w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Z uwagi na niemożność właściwego doręczenia decyzji stronie, organ pierwszej instancji zastosował przepis art. 44 k.p.a. Ostatni dzień czternastodniowego terminu określonego w art. 44 k.p.a. minął w dniu [...] lutego 2007 r. Strona w dniu [...] marca 2007 r. odwołała się od w/w decyzji nie wskazując co było powodem nieprzedstawienia właściwego zabezpieczenia finansowego. Wraz z odwołaniem strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. We wniosku brak jest szczegółowego wyjaśnienia przyczyn uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r. działając na podstawie art. 58 § 1 i 2 oraz art. 59 § 1 k.p.a. Minister Gospodarki odmówił stronie przywrócenia terminu. W dniu [...] maja 2007 r. strona ponownie wniosła o przywrócenie jej terminu do wniesienia odwołania powołując się na okoliczności obiektywne związane z chorobą i hospitalizacją jednego z [...] członków zarządu spółki [...]. Rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu Minister Gospodarki w obu postanowieniach powołał się na art. 58 § 1 i 2 k.p.a., który to przepis stanowi, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Organ wskazał, iż odwołanie od decyzji Marszałka Województwa [...] strona wniosła w dniu [...] marca 2007 r. podczas gdy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] lutego 2007r. Organ podkreślił, że strona skarżąca jako okoliczność faktyczną uzasadniającą brak jej winy w dochowaniu terminu do wniesienia odwołania wskazała "przyczyny obiektywne", nie wyjaśniając jakie to przyczyny. Organ powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdził, iż przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (OSPiKA 1975/2/39). Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiego można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Niewielkie nawet niedbalstwo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania o przywrócenie uchybianego terminu (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 marca 2000 r. sygn. akt I SA/Lu 1524/98). Zdaniem Ministra Gospodarki o braku winy w dopełnieniu wymogów procesowych do wniesienia odwołania nie mogą stanowić przyczyny, które dla strony są obiektywne, ale które nie zostały organowi przedstawione. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona podniosła, że w branży turystycznej działa od [...] lat, zaś niedotrzymanie terminu złożenia gwarancji nie nastąpiło z jej winy, ale wskutek przedłużających się negocjacji z agencją ubezpieczeniową. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki, wnosząc o oddalenie przedmiotowej skargi, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Na rozprawie w dniu [...] listopada 2007 r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym pełnomocnicy skarżącej oświadczyli, że biuro spółki, gdzie prowadzi się działalność gospodarczą mieści się przy ul. S. w W. Natomiast na ulicy J. w W. przebywa [...] firmy. Adres – N. w W. jest nieaktualny od [...] lat. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną (postanowienie, akt, lub inną czynność z zakresu administracji publicznej) z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Innymi słowy, jest to kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także p.p.s.a.). W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W doktrynie uznaje się zgodnie, że kryterium braku winy jako przesłanka uzasadniająca wniosek o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (vide: B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz.", Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2004, s. 328; podobnie: A. Wróbel (w:) M. Jaśkowska, A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz.", Zakamycze 2000 r.). W toku postępowania administracyjnego skarżąca uzasadniając brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia od decyzji organu powoływała się na chorobę członka zarządu, zaś we wniosku z dnia [...] maja 2007 r. wskazywała, że inny jest adres miejsca prowadzenia działalności oraz siedziby firmy, co podtrzymała na rozprawie przed Sądem. Odnosząc się do tych zarzutów wskazać trzeba, iż powoływane okoliczności faktyczne nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione. Uprawdopodobnienie jako środek zastępczy dowodu winno dawać wiarygodność twierdzenia o jakimś fakcie. Skarżąca usprawiedliwiała wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania tylko ogólną wzmianką o chorobie wiceprezsa zarządu. Skarżąca nie uprawdopodobniła jednak nawet w najmniejszym stopniu, kiedy ten fakt miał miejsce, w szczególności czy obejmował okres po wydaniu decyzji o cofnięciu koncesji, czyli po dniu [...] stycznia 2007r. Ponadto, jak wynika z wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego zarząd [...] Sp. z o.o. składa się z [...] osób upoważnionych do jednoosobowej reprezentacji, a zatem choroba jednego z członków zarządu nie mogła stanowić wystarczającej podstawy do uwzględnienia wniosku. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego również twierdzenia strony skarżącej kwestionujące fakt kierowania korespondencji przez organ na adres ul. J. w W. zamiast na adres biura spółki przy ul. S. nie znalazły swojego odzwierciedlenia w materiale dochodowym zabranym w niniejszej sprawie. Jak wynika z wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego [...] Sp. z o.o. ma swoją siedzibę przy ulicy J. w W. (rubryka 2 - Siedziba i adres podmiotu). Stosownie do art. 40 § 1 k.p.a. pisma doręcza się stronie, zaś spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, jako osobie prawnej i jednostce organizacyjnej w rozumieniu art. 45 k.p.a., pismo powinno być doręczone w lokalu jej siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Doręczenie pisma, a więc i decyzji, ma być dokonane w lokalu siedziby osoby prawnej. W wypadku [...] Sp. z o.o. tą siedzibą jest W. ul. J. Nie wywołuje skutków prawnych doręczenie dokonane poza lokalem siedziby adresata, chyba że wskazano inny adres dla doręczeń przez organ pism dla strony skarżącej, co w rozpoznawanej sprawie nie miało miejsca. Należy także ze szczególną stanowczością podkreślić, że od strony postępowania można oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu (wyrok NSA w Katowicach z dnia 28 grudnia 2000 r., sygn. akt I SA/Ka 1781/99, LEX nr 47160). W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się uzasadnionych podstaw faktycznych i prawnych przemawiających za uznaniem, że skarżąca dochowała należytej staranności, której można wymagać od profesjonalisty prowadzącego działalność gospodarczą od wielu lat. Co prawda stosownie do treści art. 59 § 2 k.p.a. ponowne rozpoznanie sprawy przez organ w dniu [...] czerwca 2007 r. stanowiło uchybienie przepisom postępowania, lecz nie miało to wpływu na wynik sprawy. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone orzeczenie prawa nie narusza, a zatem skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.