I SA/Wa 528/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędziowie asesor WSA Mirosław Gdesz asesor WSA Agnieszka Miernik (spr.) Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2007 r. sprawy ze skargi Gminy P. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia o wywłaszczeniu postanawia odrzucić skargę Minister Budownictwa decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2005 r., nr [...] stwierdzającą nieważność orzeczenia Urzędu Spraw Wewnętrznych Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] lutego 1966 r., nr [...] o wywłaszczeniu za odszkodowaniem nieruchomości o pow. 12.578 m2 położonej w P., stanowiącej własność T. Z.. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że oceny decyzji o wywłaszczeniu dokonał w aspekcie zgodności z przepisami ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1961 r. Nr 18, poz. 94). W wyniku przeprowadzonego postępowania Minister stwierdził, iż w/w orzeczenie rażąco narusza przepisy art.3 ust. 1, art. 15 ust. 3 pkt 1 oraz art. 20 ust 2 ustawy z dnia 12 marca 1958 r., z tego względu, że orzeczenie o wywłaszczeniu z dnia [...] lutego 1966 r. zostało wydane ponad 4 lata od daty wydania decyzji lokalizacyjnej, co oznacza, że w momencie jego wydania nie istniała w obrocie prawnym ważna decyzja lokalizacyjna. Ponadto Minister Budownictwa stwierdził naruszenie art. 21 w/w ustawy, co również - w jego ocenie - stanowi rażące naruszenie prawa w myśl art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Odnosząc się do zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy organ wyjaśnił, że z akt sprawy nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie wystąpiły nieodwracalne skutki prawne w rozumieniu art. 156 § 2 k.p.a., bowiem fakt nabycia przez Gminę P. z dniem 27 maja 1990 r. z mocy prawa, przedmiotowej nieruchomości, na której znajduje się oczyszczalnia ścieków, nie stanowi nieodwracalnego skutku prawnego. Skargę z dnia 19 lutego 2007 r. na powyższą decyzję wniosła Gmina P. wskazując, że orzeczenie z dnia [...] lutego 1966 r. o wywłaszczeniu wywołało nieodwracalne skutki prawne. Minister Budownictwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zgodnie z zarządzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Burmistrz Miasta P. został wezwany do usunięcia - w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania - braków formalnych skargi z dnia 19 lutego 2007 r. przez nadesłanie 3 odpisów skargi własnoręcznie podpisanych bądź poświadczonych za zgodność z oryginałem. W wezwaniu pouczono skarżącego, że nieusunięcie braków skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 5 kwietnia 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania k-17). Termin do złożenia wymaganych dokumentów upłynął w dniu 12 kwietnia 2007 r. Strona wykonała wezwanie Sądu przesyłając odpisy skargi w dniu 13 kwietnia 2007 r. (data stempla pocztowego k-16). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca. W rozpoznawanej sprawie, strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie - tj. w terminie do dnia 12 kwietnia 2007 r. nie złożyła żądanych przez Sąd odpisów skargi. Skarga podlega więc odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.