II SA/Sz 736/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 listopada 2007 r. sprawy ze skargi B. i D. A. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę oddala skargę. Na wniosek inwestorów B. i D. A. Starosta decyzją (...) z dnia (...) znak (...) zatwierdził projekt zamienny i zmienił decyzję nr (...) z dnia (...) w sprawie pozwolenia na budowę budynku letniskowego, wolnostojącego, parterowego z poddaszem użytkowym na działce nr (...) w C, w zakresie dotyczącym budowy zewnętrznej i wewnętrznej, instalacji wodno – kanalizacyjnej oraz zmiany układu funkcjonalnego pomieszczeń. Od powyższej decyzji w zakresie budowy zewnętrznej instalacji wodno – kanalizacyjnej odwołał się Zarząd Stowarzyszenia "C" w C. W wyniku rozpatrzenia powyższego odwołania Wojewoda zaskarżoną decyzją w trybie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej zatwierdzenia projektu zewnętrznej instalacji kanalizacyjnej i orzekł o odmowie wydania decyzji na pozwolenie na budowę w tym zakresie, tj. dla zewnętrznej instalacji kanalizacyjnej. W uzasadnieniu swej decyzji Wojewoda stwierdził, iż zgodnie z decyzją Nr (...) z dnia (...). o warunkach zabudowy , stanowiącej podstawę wydania pozwolenia na budowę, odprowadzanie ścieków do zbiorników bezodpływowego jest dopuszczone tylko do czasu wybudowania w miejscowości C kanalizacji sanitarnej i możliwości technicznej wykonania przyłącza kanalizacyjnego obsługującego ośrodek wypoczynkowo – rekreacyjny "C". W/w instalacja kanalizacyjna została wykonana i przekazana do użytkowania w dniu (...), co wynika z dołączonego do akt "Protokołu końcowego przekazania do użytku przebudowy sieci wodociągowej i elektroenergetycznej oraz budowy kanalizacji sanitarnej na terenie ośrodka wypoczynkowo – rekreacyjnego "C". Organ odwoławczy musi uwzględniać stan faktyczny i prawny istniejący w dacie rozpatrywania odwołania. Warunkowy zapis w decyzji o warunkach zabudowy o konieczności przyłączenia instalacji indywidualnej do przyłącza kanalizacyjnego i sieci stał się wiążący, co jest równoznaczne z likwidacją na terenie ośrodka wypoczynkowo – rekreacyjnego "C" indywidualnych zbiorników na nieczystości - istniejących bądź projektowanych, Wobec powyższego brak jest podstaw do zatwierdzenia projektu zamiennego w części dotyczącej budową zewnętrznej instalacji kanalizacyjnej (bezodpływowego zbiornika na ścieki). Powyższą decyzję ostateczną inwestorzy B i D A zaskarżyli skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. Podnieśli w niej, iż wybudowana na terenie ośrodka wypoczynkowego C instalacja kanalizacyjna jest wyłączana w okresie zimowym. Inwestorzy zamierzają wykorzystywać swój dom przez cały rok. Dlatego niezbędna jest indywidualna zewnętrzna instalacja kanalizacyjna w postaci bezodpływowego zbiornika na ścieki. Podnieśli też, że inni inwestorzy takie pozwolenie otrzymali. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne dokonują kontroli decyzji pod względem zgodności z prawem. Dokonana pod tym kątem analiza zaskarżonej decyzji doprowadziła do wniosku, że skarga jest nieuzasadniona, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Zgodnie z art. 33 ust. 2 oraz art. 35 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego decyzja o pozwoleniu na budowę musi odpowiadać decyzji o warunkach zabudowy. Ta ostatnia decyzja określa zasadnicze parametry i uwarunkowania planowanej inwestycji. Określone w niej warunki są wiążące dla organu wydającego pozwolenie na budowę. Poprzedzająca wydanie pozwolenia na budowę decyzja Burmistrza z dnia (...) o warunkach zabudowy – jak wynika z jej treści - zawierała ustalenie, iż odprowadzanie ścieków do zewnętrznego zbiornika bezodpływowego dopuszcza się jedynie do czasu wybudowania w tej miejscowości kanalizacji sanitarnej i możliwości technicznej wykonania przyłącza kanalizacyjnego obsługującego ośrodek wypoczynkowo – rekreacyjny "C". Możliwość ta – jak wynika z akt sprawy - nie istniała w momencie wydawania przez organ I instancji, decyzji zamiennej, jednakże w momencie rozpatrywania odwołania, wniesionego przez Stowarzyszenie "C", taka możliwość już istniała. Rozpatrując odwołanie, wniesione przez uprawniony podmiot organ odwoławczy obowiązany jest brać pod uwagę istniejący w tym czasie stan faktyczny i prawny. Ponieważ w dacie orzekania przez organ odwoławczy kanalizacja została wykonana, co zostało potwierdzone protokołem odbioru – organ odwoławczy zasadnie zmienił decyzję organu I instancji w tym zakresie, odmawiając skarżącym wydania pozwolenia na budowę przedmiotowego zbiornika na nieczystości. Argumentacja skarżących, iż zbudowanie zbiornika jest konieczne by było możliwe całoroczne wykorzystywanie wybudowanego na terenie ośrodka rekreacji i wypoczynku domu letniskowego, a także, iż inne osoby takie decyzje otrzymały, nie może być uwzględniona, gdyż ustalenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy są obowiązujące dla organów wydających pozwolenie na budowę. Zaskarżona decyzja została wydana przez organ odwoławczy w oparciu o powyższe ustalenia warunków zabudowy, wydanych dla inwestycji skarżących. Wydane warunki dla innych inwestycji mogły być inne, a nadto, jeśli od decyzji organu I instancji, który wydał decyzję w oparciu o takie warunki jakie obowiązywały w dacie jej wydania, nie zostało wniesione odwołanie, jak to stało się w sprawie skarżących – to decyzja taka stała się ostateczna (art. 16 kpa). W tym stanie rzeczy uznać należało, iż skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.