II OZ 322/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska – Macioch po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2006 r. sygn. akt V SA/Wa 2180/05 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2005 r. sygn. akt V SA/Wa 2180/05 w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 listopada 2006 r. sygn. akt V SA/Wa 2180/05 odrzucił wniosek E. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 12 grudnia 2005 r. w sprawie z jego skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że – jak wynika z pisma skarżącego z dnia 6 lutego 2006 r. – przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ustała w dniu 30 grudnia 2005 r., kiedy to skarżący opuścił szpital. Zatem wniosek zawarty w piśmie z dnia 6 lutego 2006 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku należało uznać za spóźniony, bowiem jego wniesienie nastąpiło z naruszeniem terminu określonego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.". W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik E. S. ustanowiony z urzędu podniósł, że dotychczasowa postawa skarżącego, który zawsze wywiązywał się z terminów procesowych jednoznacznie wskazuje, że wniosek z dnia 6 lutego 2006 r. został złożony niezwłocznie po odzyskaniu przez skarżącego zdrowia w stopniu umożliwiającym mu podjęcie działań związanych z prowadzoną przez niego samodzielnie sprawą administracyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 88 P.p.s.a. stanowi jednoznacznie, że spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd I instancji przyjął, że w dniu 30 grudnia 2005 r. ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W braku bowiem innych udokumentowanych okoliczności wskazujących na to, by przyczyna taka mogła ustać później, datę tę należało przyjąć jako dzień opuszczenia szpitala, który Sąd I instancji prawidłowo uznał za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu. Powyższe oznacza, że żądanie przywrócenia terminu do wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku powinno być zgłoszone najpóźniej w dniu 6 stycznia 2006 r. Wniosek o przywrócenie terminu skarżący zawarł dopiero w piśmie nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 6 lutego 2006 r., czyli niewątpliwie po upływie ustawowego terminu do jego złożenia. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.