VI SA/Wa 1585/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak (spr.) Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2007 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] lipca 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., działając na podstawie art. 127 § 2 k.p.a. w związku z art. 17 pkt 1 kpa i art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856, ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania C. Sp. z o.o. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta [...] W. w dniu [...] lutego 2007 r. przez Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich w W. dotyczącej zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w celu umieszczenia obiektu reklamowego, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Do wydania powyższych rozstrzygnięć doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. Zarząd Dróg Miejskich w W., działając w imieniu Prezydenta [...] W., na podstawie art. 19 ust. 5, art. 39 ust. 3 oraz art. 40 ust. 2 pkt 3, ust. 8, ust. 13 oraz art. 40d ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r., Nr 204, poz. 2086 z późn. zm.), § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 2004 r. w sprawie określenia warunków udzielania zezwoleń na zajęcie pasa drogowego (Dz. U. z 2004 r., Nr 140, poz. 1481) i art. 104 kpa oraz Uchwały Nr LXXX/2512/2006 Rady [...] W. z dnia 31 sierpnia 2006 r., zmieniającej uchwałę w sprawie wysokości opłat za zajęcie pasa drogowego dróg publicznych na obszarze [...] W., z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych (Dz. Urz. woj. Mazowieckiego z 2005 r., Nr 199), po rozpatrzeniu wniosku złożonego w dniu [...] stycznia 2007 r. o wydanie zezwolenia na dalsze zajęcie pasa drogowego Al. S. w rej. ul. S. w celu dalszego funkcjonowania w nim nośnika reklamowego: zezwolił na zajęcie odcinka pasa drogowego (drogi krajowej) Al. S. w rej. ul. S. o powierzchni [...] m2 wg lokalizacji szczegółowej określonej na planie sytuacyjnym, stanowiącym załącznik Nr 1 do niniejszej decyzji, na okres od [...] lutego 2007 r. do dnia [...] lutego 2007 r. i umieszczenie w nim reklamy (dwustronnej) o łącznej powierzchni reklamowej [...] m2; odmówił wydania zezwolenia na lokalizację reklamy w okresie od dnia [...] lutego 2007 r.; rozstrzygnięciu zamieszczonemu w pkt 2 decyzji nadał rygor natychmiastowej wykonalności w odniesieniu do nośnika reklamowego zawierającego informację wizualną z wyłączeniem elementów konstrukcyjnych i zamocowań nośnika reklamowego; ustalił warunki zajęcia pasa drogowego, stanowiącego załącznik Nr 2 do decyzji; ustalił opłatę za umieszczenie w pasie drogowym reklamy w wysokości [...] zł, wynikającą z iloczynu zajętej powierzchni reklamowej [...] m2 i ustalonej stawki opłaty w wysokości [...] zł/m2 dziennie i [...] dni zajęcia terenu, płatną wg. zasad określonych w pkt 6 decyzji, w którym to punkcie ustalono termin wniesienia opłaty na 14 dni od dnia, w którym decyzja ustalająca jej wysokość stała się ostateczna, zaś w pkt 7 wskazano numer rachunku bankowego, na który ustalona opłata winna być wpłacona. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że kontynuacja zezwolenia na lokalizację przedmiotowej reklamy jest niemożliwa. Wskazał na postępujący wzrost liczby wypadków wraz ze wzrostem liczby umieszczonych reklam w pasie drogowym, a także na natężenie ruchu na drodze oraz podniesienie dopuszczalnego limitu prędkości. W ocenie organu funkcjonowanie nośnika reklamowego będzie powodować poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa i życia uczestników ruchu drogowego. Z uwagi na powyższe organ stwierdził, że lokalizacja przedmiotowej reklamy nie może być uznana za przypadek szczególnie uzasadniony kiedy możliwe jest umieszczenie w pasie drogi publicznej obiektów lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego. W dniu [...] lutego 2007 r. do Zarządu Dróg Miejskich wpłynęło odwołanie skarżącej, w którym podniosła ona zarzut naruszenia art. 6 kpa, polegający na wydaniu decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. przez osobę, która nie posiadała ważnego umocowania do wydania i podpisania decyzji i w tym zakresie powołano się na wygaśnięcie mandatu Prezydenta [...] W. H. G., a także zarzut naruszenia art. 108 § 1 kpa poprzez bezpodstawne przyjęcie przez organ, że spełnione są przesłanki do nadania decyzji pierwszoinstancyjnej rygoru natychmiastowej wykonalności oraz art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 7 kpa poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie przyjętej przez organ okoliczności, że ustawienie nośnika reklamowego może spowodować realne zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego. Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., działając na podstawie art. 127 § 2 kpa w związku z art. 17 pkt 1 kpa i art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856, ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania C. Sp. z o.o. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta [...] W. w dniu [...] lutego 2007 r. przez Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich w W. dotyczącej zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w celu umieszczenia obiektu reklamowego, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ podał argumentację zbieżną z uzasadnieniem przedstawionym przez organ pierwszej instancji w decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. W skardze złożonej w dniu [...] sierpnia 2007 r. strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji SKO w W. z dnia [...] lipca 2007 r., podnosząc zarzuty analogiczne jak w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, z uwagi na to, że została ona wydana w nieprawidłowym składzie członków Kolegium. W piśmie z dnia [...] listopada 2007 r. organ sprecyzował, iż nominacja jednego z członków Kolegium, który wydał zaskarżoną decyzję, wygasła z dniem [...] czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne sprawują kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i procesowym. Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi i powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę wedle powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie z przyczyn w niej wskazanych. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zachodzi przyczyna do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Według tego przepisu stwierdza się nieważność decyzji m.in. gdy została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa. W rozpoznawanej sprawie jeden z członków organu kolegialnego, który wydał zaskarżoną decyzję nie był członkiem tego organu w dacie rozstrzygania w zakresie odwołania od decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] lutego 2007 r. Jak wynika z przedstawionego przez organ dokumentu powołującego M. P. na pozaetatowego członka SKO w W., powołanie to nastąpiło z dniem [...] czerwca 2001 r. na okres sześcioletni. Zatem w dacie wydania zaskarżonej decyzji, tj. dnia [...] lipca 2007 r., M. P. nie była już członkiem Kolegium. Stanowi to – zdaniem Sądu – o zaistnieniu przesłanki o której mowa w ww. przepisie. Powołując się na wyrok NSA z dnia 2 marca 1988 r. (sygn. akt SA/Ka 1187/87, publ. ONSA 1988/2/58), należy stwierdzić, że niezgodny z przepisami prawa procesowego lub ustrojowego skład kolegialnego organu administracji powoduje, że decyzję administracyjną, wydaną przez taki skład organu, uznać należy za wydaną z rażącym naruszeniem prawa. Również w doktrynie wskazuje się, że wydanie decyzji przez organ kolegialny w wadliwym składzie jest przypadkiem rażącego naruszenia prawa, który skutkuje nieważnością decyzji (J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2005, str. 737). W niniejszej sprawie została więc wypełniona dyspozycja art. 156 § 1 pkt 2 kpa. W konsekwencji stwierdzenie przez Sąd nieważności zaskarżonej decyzji powoduje, że rozpatrywanie skargi w zakresie podniesionych zarzutów naruszenia przepisów postępowania jest bezprzedmiotowe. Ewentualna ocena rozstrzygnięcia organu w kontekście pozostałych jego elementów będzie możliwa dopiero po stwierdzeniu, iż skład tego organu był zgodny z obowiązującymi przepisami prawa. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekła opierając się o art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym to przepisem stwierdza się nieważność decyzji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kpa. Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zapadło zgodnie z art. 152 p.p.s.a., zaś w przedmiocie kosztów postanowiono na zasadzie art. 200 p.p.s.a.