III SA/Wa 294/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Asesor WSA Marta Waksmundzka-Karasińska (spr.), Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2007 r. sprawy ze skargi R. S.A. z siedzibą we F. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o zwrot podatku od towarów i usług oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2006r. nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. pozostawił bez rozpatrzenia wniosek R. SA z siedziba w V. (F.) o zwrot podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2003 r. Podstawą wydania wspomnianego postanowienia był wniosek firmy R. S.A złożony w dniu [...] czerwca 2004r. do [...] Urzędu Skarbowego W. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług za w/w okres. Po wstępnej weryfikacji przedmiotowego wniosku, Naczelnik Urzędu Skarbowego powołując się na przepis § 5 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 czerwca 2001r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz.U. Nr 67, poz. 690) zmienionego rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003r. (Dz.U. Nr 152, poz. 1478) wezwał Stronę do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych wniosku, tj. do przedłożenia tłumaczenia przysięgłego zaświadczenia z dnia 3 kwietnia 2004r. wskazującego, że podmiot uprawniony jest podatnikiem podatku od towarów i usług lub podatku o podobnym charakterze, poświadczonego przez właściwy terytorialnie urząd podatkowy, ze szczególnym uwzględnieniem rodzaju prowadzonej działalności, a ponadto o prawidłowo sporządzony dokument pełnomocnictwa, zgodnie z treścią art. 137 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa( Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm., zwanej dalej "ord. pod"), opatrzony stosownymi znakami opłaty skarbowej. Organ podatkowy w niniejszym wezwaniu, zgodnie z art. 169 § 1 ord. pod. poinformował jednocześnie wnioskodawcę o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych wniosku, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Przedmiotowe wezwanie Strona otrzymała w dniu 3 stycznia 2005r (data na potwierdzeniu odbioru). Spółka nie uzupełniła jednak w/w wniosku we wskazanym w pouczeniu terminie. W związku z powyższym Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. w/w postanowieniem pozostawił wniosek Strony bez rozpatrzenia. Na powyższe postanowienie Strona wniosła w ustawowym terminie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w W. Wskazała, iż załączone do wniosku zaświadczenie o rejestracji podatnika podatku od towarów i usług z dnia 3 czerwca 2004r. zawierało wymagane informacje, a jedynie rodzaj prowadzonej działalności został wpisany w języku francuskim. Pełnomocnik zauważył jednak, iż w dniu 19 lipca 2004r. Spółka złożyła w [...] Urzędzie Skarbowym W. zaświadczenie o statusie podatnika z dnia 14 czerwca 2004r. wraz z tłumaczeniem (zwykłym), potwierdzone za zgodność z prawem miejsca wystawienia przez Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w L. Do rzeczonego zaświadczenia Spółka załączyła odpis z rejestru spółek wraz z tłumaczeniem przysięgłym. Odpis z rejestru Spółek wraz z tłumaczeniem przysięgłym został złożony w Urzędzie Skarbowym także wcześniej, tj. w dniu 29 czerwca 2004r. Ponadto w wezwaniu wystosowanym do Spółki w dniu 22 grudnia 2004r. organ nie wskazał, które zaświadczenie powinno zostać przetłumaczone, tj. zaświadczenie złożone w [...] Urzędzie Skarbowym W. w dniu 22 czerwca 2004r., czy złożone w dniu 19 lipca 2004r. W ocenie Spółki z akt sprawy wynika, że w dacie wysłania wezwania organ I instancji posiadał w aktach zaświadczenie wraz z tłumaczeniem na język polski, w szczególności rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej — oświadczenie złożone w dniu 19 lipca 2004r. Ponadto prawidłowość tłumaczenia na język polski danych zawartych w zaświadczeniu złożonym w dniu 19 lipca 2004r. znajdowała potwierdzenie w złożonym w dniach 29 czerwca 2004r. oraz 19 lipca 2004r. i przetłumaczonym przez tłumacza przysięgłego odpisie z rejestru spółek. W świetle wyżej wskazanych dokumentów posiadanych przez organ I instancji w dacie wysłania wezwania do Spółki, tj. 22 grudnia 2004r. trudno uznać, iż wniosek Spółki zawierał brak formalny w postaci podania rodzaju działalności Spółki w języku francuskim. Odnośnie pełnomocnictwa zwrócono uwagę, że wniosek o zwrot podatku VAT został podpisany i złożony przez Spółkę bez pośrednictwa pełnomocnika, przedmiotowy wniosek został podpisany przez Pana J. P. - Dyrektora Spółki. Spółka podniosła także, iż okoliczność nieistnienia braków formalnych wniosku o zwrot podatku VAT została również stwierdzona ustnie przez pracownika urzędu- inspektor M. B. na spotkaniu z jednym z ustanowionych 1 lutego pełnomocników, tj. Panem A. B. Z uwagi na fakt, iż okoliczność ta zdaniem pełnomocnika ma podstawowe znaczenie dla sprawy, wniesiono o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka M. B. W ocenie Strony o kompletności wniosku o zwrot podatku VAT świadczy także postępowanie podatkowe prowadzone przez organ I instancji. Gdyby bowiem wniosek zawierał braki formalne, nieusunięte w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, nie byłoby podstaw uzasadniających prowadzenie przez ten organ postępowania mającego na celu rozpatrzenie wniosku, tymczasem pismo z dnia 26 lipca 2005r. do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. stanowi dowód tego, że organ I instancji rozpatrywał ten wniosek, dokonując ustaleń merytorycznych w zakresie zasadności przedmiotowego wniosku. Zatem skoro Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. rozpatrywał wniosek Spółki, czego dowodzi wskazane pismo do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. oraz urzędowe adnotacje o sprawdzeniu pod względem formalnym, merytorycznym i rachunkowym umieszczone na wniosku o zwrot podatku VAT oraz zaświadczeniu o statusie podatnika to: co najmniej na dzień 26 lipca 2005r. (data pisma do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W.) według organu I instancji wniosek był kompletny pod względem formalnym i nie zachodziły żadne okoliczności uzasadniające pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia na podstawie art. 169 § 1 i § 4 ord. pod., organ I instancji nie mógł pozostawić wniosku Spółki bez rozpatrzenia w styczniu 2006r., gdyż to "rozpatrzenie" zostało już przeprowadzone – nie można postanowić o niewykonywaniu czynności, które się wcześniej samemu wykonało; sprawdzenie wniosku Spółki przez ten organ pod względem formalnym, merytorycznym i rachunkowym zakończyło się w dniu 13 września 2005r. - organ I instancji nie zgłosił żadnych zastrzeżeń do wniosku, co dodatkowo potwierdza kompletność i prawidłowość wniosku Spółki. Nadto podniesiono, iż postanowienie jest aktem prawa administracyjnego i jest wydawane przez organ podatkowy w oparciu o stan istniejący w dacie wydania tego postanowienia. A zatem, nawet gdyby uznać istnienie braków formalnych we wniosku Spółki, to braki te z całą pewnością nie istniały w dacie wydania postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, tj. w dniu 5 stycznia 2006r. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2006r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy uznał, iż Strona uchybiła terminowi zakreślonemu w wezwaniu z dnia 21 grudnia 2004r., a zatem zasadnym było działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego polegające na odmowie rozpatrzenia wniosku o zwrot podatku VAT za 2003r., z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego wniosku w terminie. Jednocześnie za niezrozumiały uznano zarzut, zgodnie z którym organ I instancji w wezwaniu nie wskazał, które zaświadczenie powinno zostać przetłumaczone, tj. zaświadczenie złożone w [...] Urzędzie Skarbowym W. w dniu 22 czerwca 2004r., czy zaświadczenie złożone w tymże urzędzie w dniu 19 lipca 2004r. Podkreślono bowiem, iż w niniejszym wezwaniu wyraźnie wskazano na zaświadczenie, o którym mowa w § 5 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz.U. Nr 152, poz. 1478). Przepis ten jasno wskazuje na zaświadczenie, którego wzór stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia, które świadczy o tym, że podmiot uprawniony jest podatnikiem podatku od towarów i usług lub podatku o podobnym charakterze zarejestrowanym w kraju siedziby lub miejsca zamieszkania albo miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Strona miała zatem podane jakie zaświadczenie należy przetłumaczyć na język polski. Za chybiony uznano również zarzut, że wezwanie Spółki do uzupełnienia przedmiotowego wniosku o prawidłowe pełnomocnictwo jest całkowicie niezrozumiałe, bowiem wniosek o zwrot podatku VAT został podpisany i złożony przez Spółkę bez pośrednictwa pełnomocnika. Został on podpisany przez Pana J. P. reprezentującego Spółkę (Dyrektora Spółki). Organ II instancji podkreślił bowiem, iż w aktach rozpatrywanej sprawy znajduje się poza w/w wnioskiem również pełnomocnictwo (power ofattorney) wystawione w języku obcym, które zostało złożone w tym samym dniu co wniosek o zwrot podatku VAT, tj. w dniu 22 czerwca 2004r. Z pełnomocnictwa tego wynikało, że pełnomocnikiem Spółki jest firma O. Zasadnym było zatem wezwanie Spółki do wyjaśnienia tej kwestii poprzez przetłumaczenie oraz wskazanie pełnomocnika zgodnie z treścią art. 137 § 1 ord. pod. W kwestii ustnego potwierdzenia przez inspektor M. B. na jednym ze spotkań z pełnomocnikiem Spółki Panem A. B., nie występowania braków formalnych wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że są to tylko ustalenia werbalne. Ponadto Pani M. B. stwierdziła, że nie informowała pełnomocnika Spółki o tym fakcie. Podkreślono przy tym, iż w prawie podatkowym obowiązuje zasada pisemności, o której jest mowa w art. 126 ord. pod., a zatem wszystkie czynności, nawet dokonane tylko ustnie muszą być utrwalone w protokole, w postaci pisemnej. W przypadku dokonania czynności w formie ustnej, np. złożenia podania (art. 168 § 2 Ordynacji podatkowej) organ obowiązany jest do dokumentowania jej w formie pisemnej. Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby pracownik urzędu przekazał informację o nieistnieniu braków formalnych wniosku. W tym stanie rzeczy wniosek Strony o przesłuchanie Pani M. B. uznano za bezprzedmiotowy, okoliczności przedmiotowej sprawy zostały bowiem dostatecznie stwierdzone na podstawie innych dowodów. Wskazano ponadto, iż nie jest dowodem przemawiającym na korzyść Strony toczące się postępowanie wyjaśniające prowadzone przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. Wręcz przeciwnie wskazuje ono na fakt, że brak było podstaw do zwrotu podatku VAT, z uwagi na występujące nieprawidłowości, stąd podjęto decyzję o uzyskaniu dodatkowych wyjaśnień, w tym od Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów prawa regulujących postępowanie, a w szczególności: l) art. 169, art. 145 § 2 oraz art. 188 i 229 w zw. z art. 235 i art. 239 ord. pod., poprzez niewłaściwe zastosowanie; oraz wniosła o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. oraz zasądzenie od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania, w tym również kosztów zastępstwa procesowego, według norm przypisanych. W uzasadnieniu skargi powtórzona została argumentacja podniesiona w zażaleniu z dnia [...] stycznia 2006r. Dodatkowo Spółka wskazała na naruszenie art. 145 § 2 ord. pod. W tym zakresie stwierdzono, iż skoro Dyrektor Izby Skarbowej w W. uznał, że Strona była zastępowana przez pełnomocnika, to wysłanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych bezpośrednio do Spółki (tj. z pominięciem pełnomocnika) naruszało art. 145 § 2 ord. pod., zgodnie z którym: "jeżeli Strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi". W konsekwencji, w świetle art. 145 § 2 ord. pod. nie można uznać za doręczone Spółce wezwanie do usunięcia braków z dnia 21 grudnia 2004r. Nie rozpoczął zatem biegu 7 dniowy termin określony w art. 169 § 1 ord. pod. Oznacza to, że organ I instancji nie mógł skutecznie wydać postanowienia o pozostawieniu wniosku Spółki bez rozpatrzenia, gdyż nie został spełniony warunek upływu terminu do usunięcia braków, o którym mowa w art. 169 § 1 ord. pod. Nadto Skarżąca podniosła, iż w zażaleniu wnoszono o przeprowadzenie dowodu z zeznań dwóch świadków M. B. oraz M. D. Tymczasem, o ile można jeszcze próbować dopatrzyć się ustosunkowania się Dyrektora Izby do wniosku dotyczącego zeznań Pani M. B., o tyle Dyrektor Izby Skarbowej całkowicie pominął wniosek Spółki o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka Pana M. D. na okoliczność ustalenia faktu rozpatrzenia merytorycznego wniosku Spółki. Okoliczności na jakie dowód miał zostać przeprowadzony są w ocenie Strony niezwykle istotne dla ustalenia, czy organ I instancji przeprowadził postępowanie i merytorycznie rozpatrzył wniosek Spółki przed wydaniem postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, czy też nie. Odpowiedź twierdząca wykluczała prawo organu I instancji do wydania postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, skoro to rozpatrzenie już zaistniało przed wydaniem postanowienia. W związku z powyższym, Dyrektor Izby Skarbowej dopuścił się naruszenia art. 188 i 229 w zw. z art. 235 i 23 ord. pod., co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Dyrektor Izby Skarbowej w W. w całości podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie u podstaw sporu legło uprawnienie organów do pozostawienia, zgodnie z dyspozycją art. 169 § 4 ord. pod., bez rozpatrzenia wniosku firmy R. SA z siedzibą w V. (F.) o zwrot podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2003 r. w związku z nieuzupełnieniem w wyznaczonym terminie braku formalnego wniosku. Skarżąca Spółka ma siedzibę poza terytorium Polski i jest podmiotem zarejestrowanym w kraju siedziby jako podatnik podatku od towarów i usług lub podatku o podobnym charakterze. Na tej podstawie – w związku z § 2 pkt 3 ww. rozporządzenia, wystąpiła ona o zwrot podatku od towarów i usług naliczonego przy nabyciu towarów i usług na terenie RP. Warunkiem otrzymania tego zwrotu, zgodnie z § 5 rozporządzenia, jest wystąpienie ze stosownym wnioskiem do [...] Urzędu Skarbowego W. do 30 czerwca roku następującego po roku kalendarzowym, którego wniosek dotyczy. Do wniosku - który wszczyna postępowanie w sprawie zwrotu podatku - podmiot uprawniony zobowiązany jest dołączyć oryginały faktur oraz dokumentów celnych, z których wynikają wnioskowane kwoty zwrotu podatku, a także zaświadczenie pochodzące od zagranicznego, właściwego urzędu podatkowego wraz z tłumaczeniem przysięgłym, wskazujące, że podmiot uprawniony jest podatnikiem podatku od towarów i usług lub podatku o podobnym charakterze w kraju siedziby. Z akt sprawy wynika, że wraz z wnioskiem o zwrot podatku VAT Strona złożyła zaświadczenie o rejestracji podatnika, wystawione na sporządzonym w dwu językach (polskim i angielskim) druku załącznika nr 2 do rozporządzenia (tj. zaświadczenie o rejestracji podatnika podatku od towarów i usług oraz podatku o podobnym charakterze w kraju siedziby albo miejsca zamieszkania lub miejsca prowadzenia działalności gospodarczej) przez właściwy organ podatkowy w języku francuskim. Nie przesłała jednak – mimo otrzymanego wezwania organu z dnia 21 grudnia 2004r. – tłumaczenia przysięgłego na język polski przedmiotowego zaświadczenia w terminie określonym w art. 169 § 1 ord. pod., pomimo pouczenia jej przez organ podatkowy o skutkach niedokonania powyższej czynności w tym terminie. Z akt sprawy wynika, iż tłumaczenie przysięgłe zaświadczenia o statusie podatnika podatku w podatku od towarów i usług zostało przesłane do organu dopiero w dniu 15 września 2005r., a więc 8 miesięcy po wystosowaniu przez organ wezwania. Wobec powyższego Urząd Skarbowy zobowiązany był do pozostawienia wniosku o zwrot podatku bez rozpoznania. Zgodnie z art. 169 § 1 ord. pod. jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Jako że Spółka nie wnioskowała o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku, Sąd nie dopatrzył się w stanowisku organów podatkowych takich uchybień, które uzasadniałyby wyeliminowanie ich z obrotu prawnego. Przede wszystkim zauważyć należy, iż przewidziana w art. 169 §1 ord. pod. procedura służąca uzupełnianiu braków formalnych podania dotyczy jedynie takich sytuacji, gdy podanie to nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 kwietnia 2007r. ( sygn. akt I FSK 668/06), z punktu widzenia treści §5 ust. 4 rozporządzenia, na etapie wszczęcia postępowania podatkowego rzeczą organu było ustalenie, czy do wniosku o zwrot podatku dołączono: - oryginał faktury lub dokumentów celnych, oraz - oryginał zaświadczenia wraz z tłumaczeniem przysięgłym. Brak któregokolwiek z tych dokumentów uzasadniał wszczęcie postępowania w trybie art. 169 §1 ord. pod. Okoliczność, iż z § 5 ust. 4 pkt 2 w zw. z ust. 5 rozporządzenia nie wynika wprost, że zaświadczenie wskazujące, iż podmiot uprawniony jest podatnikiem podatku od towarów i usług lub podatku o podobnym charakterze zarejestrowanym w kraju siedziby lub miejsca zamieszkania albo miejsca prowadzenia działalności, wystawione przez organ podatkowy w kraju siedziby lub miejsca zamieszkania albo miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podmiotu uprawnionego, ma być dostarczone wraz z tłumaczeniem przysięgłym wypełnionej w obcym języku treści tego dokumentu na język polski, nie oznacza, że bezprawne było zastosowanie w tym przypadku przez organy podatkowe art. 169 § 1 ord. pod. Posługiwanie się dokumentami zawierającymi treści sformułowane w obcym języku stoi w sprzeczności z art. 122, art. 180 § 1 oraz art. 187 § 1 ord. pod. w zw. z art. 4 pkt 3 i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. Nr 90, poz. 999 ze zm.). W wyroku z dnia 9 lutego 2001 r. sygn. akt III SA 2339/99 (Prz. Pod. 2001/11/63) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż obcojęzyczne dokumenty, bez ich urzędowego przetłumaczenia na język polski, w świetle art. 180 § 1 ord. pod. nie mogą być uznane za dowód w sprawie, gdyż posługiwanie się nimi w postępowaniu prowadzonym przez organ administracji publicznej jest sprzeczne z prawem - art. 27 Konstytucji, który stanowi, że językiem urzędowym w Rzeczypospolitej Polskiej jest język polski. Nie tylko rozstrzygnięcia organów administracji publicznej, ale również cały materiał dowodowy zgromadzony w sprawie musi być sporządzony w języku polskim, co obliguje organy do posługiwania się urzędowymi tłumaczeniami obcojęzycznych dokumentów. W świetle powyższego niezłożenie stosownego tłumaczenia przysięgłego w wyznaczonym przez organ I instancji terminie uzasadniało pozostawienie wniosku o zwrot podatku od towarów i usług bez rozpatrzenia. Bez znaczenia dla sprawy pozostaje powoływana w skardze okoliczność złożenia przez Spółkę w lipcu 2004r. zaświadczenia o statusie podatnika z tłumaczeniem zwykłym oraz odpisu z rejestru spółek z tłumaczeniem przysięgłym, z których to dokumentów wynikało, jaki jest przedmiot działalności Spółki. Wobec nieprzedłożenia tłumaczenia przysięgłego zaświadczenia, o którym mowa w §5 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia, wykazywanie przez Spółkę na etapie wszczęcia postępowania, iż dane dotyczące przedmiotu prowadzonej przez nią działalności gospodarczej wynikają z innych dokumentów złożonych przez Stronę do organu, nie jest w ocenie Sądu dopuszczalne. Dokonywanie takich ustaleń wykracza poza etap badania przesłanek formalnych i stanowi wkroczenie w meritum sprawy( por powołany wyżej wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 2007r.) Tymczasem przedmiotem wystosowanego do Spółki pisma w trybie art. 169 §1 ord. pod. było wezwanie do uzupełnienia braku formalnego wniosku w postaci złożenia tłumaczenia przysięgłego zaświadczenia, o którym mowa w § 5 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia, a nie braku w postaci informacji o przedmiocie prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej. Wprawdzie organ w wezwaniu tym zwrócił uwagę na konieczność uwzględnienia w treści zaświadczenia rodzaju prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, także w wydanych w sprawie postanowieniach organy w sposób nieuprawniony (zważywszy na zakres badania wniosku na etapie wszczęcia postępowania) odnosząc się do treści zaświadczenia akcentowały znaczenie zawartej w nim informacji o przedmiocie działalności Spółki. Nie jest bowiem rzeczą organów podatkowych na etapie wszczęcia postępowania podatkowego badanie treści dokumentu. W ocenie Sądu uchybienia te nie miały jednak istotnego wpływu na wynik sprawy. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż przyczyną pozostawienia wniosku Strony bez rozpatrzenia było nieprzedłożenie żądanego tłumaczenia przysięgłego zaświadczenia, a nie brak danych co do rodzaju działalności gospodarczej. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, wobec bezspornego faktu, iż Spółka nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braku formalnego wniosku, bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostaje kwestia prowadzenia przez organ czynności sprawdzających. Nadto fakt przeprowadzenia tych czynności nie był przez organ kwestionowany, a zatem brak było przesłanek dla realizacji uprawnienia Strony do żądania przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka M. D. na okoliczność przeprowadzania przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Urzędu Skarbowego czynności sprawdzających. Zdaniem Sądu bez istotnego znaczenia dla sprawy pozostaje także podnoszona przez Stronę okoliczność umieszczenia na wniosku Strony przekreślonej adnotacji z dnia 13 września 2005r. o treści "sprawdzono pod względem formalnym, merytorycznym". Podkreślić należy, iż wyrazem formalnoprawnej oceny wniosku z dnia 22 czerwca 2004r., było wystosowanie przez organ wezwania w trybie art. 169 § 1 ord. pod. oraz pozostawienie wniosku Strony bez rozpoznania, w związku z nieuzupełnieniem braku formalnego wniosku w terminie. Niezrozumiały jest także zarzut, zgodnie z którym organ pierwszej instancji w wezwaniu nie wskazał, które zaświadczenie winno być przetłumaczone: czy zaświadczenie złożone w [...] Urzędzie Skarbowym w dniu 22 czerwca 2004, czy zaświadczenie złożone przez Spółkę w dniu 19 lipca 2004r. Z treści wezwania jednoznacznie wynikało bowiem, iż zostało ono wystosowane w związku ze złożonym przez Spółkę wnioskiem z dnia 22 czerwca 2006r., a zatem nie ulega wątpliwości, iż dotyczyło ono zaświadczenia załączonego do tego wniosku z dnia 22 czerwca 2004r. W ocenie Sądu nie doszło także do naruszenia art. 145 § 2 ord. pod. Z akt sprawy wynika, iż wniosek o zwrot podatku został podpisany i złożony bezpośrednio przez Spółkę ( okoliczność ta nie była przez strony kwestionowana). Trafnie organy oceniły, iż załączone do wniosku pełnomocnictwo nie było prawnie skuteczne, gdyż nie spełniało wymogów wynikających z przepisów prawa ( art. 27 Konstytucji RP oraz art. 137 § 1ord. pod). Pełnomocnictwo to sporządzone zostało w języku obcym, nadto wynikało z niego, iż domniemanym pełnomocnikiem Spółki jest firma O. Wobec powyższego zasadne było wezwanie Spółki, jako strony postępowania podatkowego, o przedłożenie prawidłowego dokumentu pełnomocnictwa. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.