VII SA/Wa 1437/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr), , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2007 r. sprawy ze skargi S. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. decyzja Nr [...] z dnia [...] lipca 2002r. nałożył na inwestora S. D. obowiązek całkowitej rozbiórki murowanego garażu o wymiarach [...] m wybudowanego na działce ewid. [...] we wsi S. gm. C., wskazując, iż obiekt wybudowano w 2001r. bez uzyskania pozwolenia na budowę, zaś jego lokalizacja jest niezgodna z § 12 rozporządzenia Ministra Gospodarki przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, co wyczerpuje dyspozycję art. 48 ustawy Prawo budowlane z 1994r. Rozpatrujący sprawę w postępowaniu odwoławczym [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2007 r utrzymał w mocy decyzję rozbiórkową. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził prawidłowość postępowania przed organem I instancji i podkreślił wymóg uzyskania pozwolenia na budowę budynku garażowego. Powołując treść art. 48 ust. 1 i 2 prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji odwoławczej, organ wojewódzki podkreślił naruszenie warunków technicznych przy budowie garażu, co decyduje o niemożności przeprowadzenia procedury legalizacyjnej i stanowi o konieczności zastosowania rozbiórki przedmiotowego garażu. Skargę sądową na powyższą decyzję wniósł zainteresowany, domagając się jej uchylenia. Opisując stan sprawy skarżący podniósł, że budynek garażu jest usytuowany w odległości 0,7 m od granicy działki sąsiedniej, a nie o 0,5 m jak przyjął organ budowlany i jest to budynek gospodarczy a nie garaż, dobudowany do istniejącej ściany szczytowej budynku gospodarczego. Skarżący będący rolnikiem przechowuje tam produkty rolne i sprzęt rolniczy, a krzywdząca decyzja nie uwzględnia tego stanu rzeczy. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej, dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Skarga podlega uwzględnieniu z uwagi na naruszenie przepisów proceduralnych w postępowaniu. Obowiązkiem organu administracji publicznej jest podjecie w toku postępowania wszelkich niezbędnych działań do dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Wynika to z naczelnej zasady postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej. Kierując się normą prawa materialnego organ ocenia jakie fakty mają istotne znaczenie dla sprawy, czy wymagają one udowodnienia i jakie dowody są potrzebne. Jak to już wielokrotnie podkreślono w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego z art. 7 i 77 § 1 kpa wynika, że obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego ciąży na organie prowadzącym postępowanie. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszego postępowania stwierdzić należy, iż zostało ono przeprowadzone z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 kpa. Stosownie do treści art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane (Dz. U. 207/03, poz. 2016) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29 – 31, określających przypadki , kiedy nie ma wymogu pozwolenia, natomiast jest konieczność zgłoszenia właściwemu organowi. Bezspornym jest, że w przedmiotowym przypadku inwestor nie miał pozwolenia, ani też nie było zgłoszenia obiektu określonego w decyzji jako murowany garaż na działce nr ew. [...] we wsi S. Decyzja rozbiórkowa wydana została w trybie art. 48 prawa budowlanego, ze wskazaniem, że działka ta znajduje się na terenie określonym w planie zagospodarowania przestrzennego gminy jako adaptowana i projektowana pod zabudowę zagrodową. Jak wskazały organy przedmiotowy obiekt został wybudowany z naruszeniem § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Jednakże ani organ I instancji ani organ odwoławczy nie ustalił i nie wskazał, czy jest to działka budowlana czy też siedliskowo – rolna i z jakiego charakteru działką graniczy. Jest to istotne, bowiem powołany § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury dotyczy usytuowania budynku na działce budowlanej, a inaczej wygląda sytuowanie budynków na działce zagrodowej. Brak ustalenia charakteru działki skarżącego, który podkreśla, że jest rolnikiem, a przedmiotowy budynek gospodarczy przeznaczony jest do przechowywania produktów rolnych i sprzętu rolniczego, jak również brak ustalenia charakteru działki sąsiedniej uniemożliwia Sądowi skontrolowanie prawidłowości zastosowania przez organ w niniejszej sprawie art. 48 prawa budowlanego i ustaleń w zakresie niezgodności z warunkami technicznymi która to niezgodność powoduje niemożność przeprowadzenia procedury legalizacyjnej. Powyższe uchybienia w postępowaniu organów obu instancji tj. naruszenie art. 7, 77 § 1 i art. 138 § 1 kpa jako mające istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, stanowią w myśl art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270) podstawę uchylenia obu decyzji. W ponownym postępowaniu organ przeprowadzi ustalenia co do charakteru działek i stosownie do tych ustaleń podejmie rozstrzygniecie o trybie dalszego postępowania. Przy orzekaniu zastosowano art. 152 ustawy powołanej wyżej.