II SA/Sz 498/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorza Jankowski /spr./, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2007 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych oddala skargę Decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071, ze zm., dalej zwanej k.p.a.), w związku z art. 2 i art. 3 ust. 2 u.w.r., art. 15 i art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) z dnia 29 września 2003 r. nr 1782/2003 ustanawiającego, wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE nr L141 z dnia 30 kwietnia 2004 r.), § 5 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. Nr 174, poz. 1809, ze zm.) oraz § 3 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U.Nr 22, poz. 179), Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla Powiatu i Miasta z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przyznania M. T. płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że w dniu [...] M. T. wystąpił do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z wnioskiem o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Łączna powierzchnia zadeklarowana do płatności obejmowała [...] ha, z tego dla wariantu [...] - półnaturalne łąki dwukośne – [...] ha, zaś dla wariantu [...] - półnaturalne łąki jednokośne wykaszane mechanicznie – [...] ha. Do wniosku załączone były kopie części mapy ewidencji gruntów i budynków z naniesionymi oznaczeniami wszystkich działek rolnych objętych powyższym wnioskiem. W dniu [...] M. T. złożył w Biurze Powiatu ARiMR zmianę do powyższego wniosku, polegającą na zwiększeniu areału zgłoszonego do płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt poprzez dodanie [...] nowych działek rolnych, zwiększenie zadeklarowanej powierzchni działki rolnej [...] oraz zmianę realizowanego wariantu dla działek rolnych [...] i [...]. Łączna powierzchnia zadeklarowana do płatności po powyższej zmianie obejmowała [...] ha, w całości dla wariantu [...] - półnaturalne łąki dwukośne. W dniu [...] do Biura Powiatu ARiMR wpłynęła opinia Wojewody stwierdzająca zgodność planowanej przez M. T. działalności rolnośrodowiskowej w wariancie [...] na działce ewidencyjnej nr [...] obręb [...], gmina [...] z celami ochrony obszarów Natura [...]. Powyższa opinia stwierdzała nadto okoliczność lokalizacji przedmiotowej działki ewidencyjnej w strefie priorytetowej [...] – [...] i [...]. W dniu [...] M. T. złożył w Biurze Powiatu ARiMR kolejną zmianę do pierwotnego podania, polegającą na zadeklarowaniu realizacji dodatkowego pakietu: [...] - trwałe użytki zielone (bez certyfikatu zgodności) na całym zgłoszonym uprzednio areale, tj. [...] ha. Do wniosku załączone zostało zaświadczenie o objęciu gospodarstwa M. T. planem kontroli gospodarstw na zgodność prowadzenia produkcji z wymaganiami rozporządzenia Rady EWG 2092/91, wystawione w [...] przez [...]. W dniu [...] Kierownik Biura Powiatu ARiMR skierował do M. T. wezwanie do usunięcia braków podania. Wezwanie dotyczyło zapisów ujętych w pierwotnej wersji wniosku z dnia [...]. W dniu [...] M. T., po upływie wyznaczonego w wezwaniu siedmiodniowego terminu, złożył korektę do złożonego wniosku. Po zakończeniu postępowania dowodowego, w dniu [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji wydał decyzję przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. W niniejszej decyzji uwzględnione zostały wyłącznie powierzchnie zgłoszone do płatności w podaniu z dnia [...]. Płatność przyznano z tytułu realizacji pakietu [...] - półnaturalne łąki jednokośne wykaszane mechanicznie - dla obszaru [...] ha, ze zwiększeniem kwoty płatności z tytułu realizacji pakietu na obszarze Natura [...], której wartość wyniosła [...] PLN oraz pakietu [...] - półnaturalne łąki dwukośne - dla obszaru [...] ha. Kwota przyznanej płatności w tym przypadku wynosiła [...] PLN. Organ I instancji stwierdził, iż brak było podstaw do przyjęcia, że zmiany do wniosku, dokonane w dniach [...] i [...] mogą zostać zrealizowane od [...]., wobec czego nie uwzględnił ich w naliczaniu płatności. Od powyższej decyzji M. T. wniósł odwołanie. W uzasadnieniu zarzucił brak podstaw faktycznych i prawnych dla twierdzenia, że powierzchnie działek zgłoszonych przezeń w [...] do programów rolnośrodowiskowych nie wypełniały postanowień § 3 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005 r. (Dz. U. Nr 22, poz. 179). Odnosząc się do postawionych w odwołaniu zarzutów, organ odwoławczy podzielił stanowisko M. T., w przedmiocie nieprawidłowego podania w podstawie prawnej decyzji § 3 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. (Dz. U. Nr 174, poz. 1809, ze zm.), zamiast § 3 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005 r. (Dz. U. Nr 22, poz. 179). Za prawidłowe uznał natomiast zastosowanie w odniesieniu do zmian do wniosku rolnośrodowiskowego z dnia 13 stycznia 2005 r. znowelizowanej wersji rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r., obowiązującej po dniu 9 lutego 2005 r. Następnie jako niezasadny organ II instancji określił zarzut odwołania braku podstawy prawnej dla zastosowanego w decyzji z dnia [...] ograniczenia terminu na dokonywanie zmian we wniosku o przyznanie płatności do terminu przewidzianego dla jego złożenia. W ocenie organu odwoławczego, art. 21 w związku z art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. czyni dopuszczalnym po wygaśnięciu limitu czasu na złożenie pojedynczego wniosku, dokonanie jego zmiany poprzez dodanie poszczególnych działek rolnych na podstawie pisemnej deklaracji złożonej właściwym władzom w okresie do dnia 31 maja roku złożenia wniosku. Warunkiem jest przestrzeganie wymogów w ramach stosownych programach pomocowych. Z uwagi jednakże na przesunięcie w regulacjach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. ostatecznego terminu na składanie wniosków pomocowych na dzień przypadający po dacie przewidzianej w powyższym przepisie prawa wspólnotowego, ostateczny termin na składanie zmian przypadał na datę określoną w przepisie krajowym, tj. 15 czerwca 2005 r. Zaznaczenia zdaniem organu wymagała okoliczność, że podstawowym wymogiem dla programu rolnośrodowiskowego w roku 2005 była jego realizacja od dnia 1 marca 2005 r., pomimo możliwości składania wniosku wzmiankowanej powyżej daty - 15 czerwca 2005 r. Ponadto w przekonaniu organu odwoławczego zmian wniosku z dnia [....] złożone przez M. T. nie można było potraktować jedynie jako uaktualnienia danych na temat gospodarstwa objętego programem rolnośrodowiskowym, albowiem łączyły się ze znaczącym rozszerzeniem ewentualnego zobowiązania finansowego ze strony ARiMR i wyczerpywały regulacje art. 15 ust 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. Na powyższą decyzję M. T. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie, jak również uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1) naruszenie prawa materialnego, tj.: a) art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników poprzez jego niewłaściwe zastosowanie mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, b) art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników poprzez jego niewłaściwe zastosowanie mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, c) pkt 11.11 Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich ogłoszonego obwieszczeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 listopada 2004 r. w sprawie planu rozwoju obszarów wiejskich, poprzez błędną jego interpretację i niewłaściwe zastosowanie mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, d) § 5 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich poprzez jego niewłaściwe zastosowanie mające wpływ na wynik sprawy, e) § 3 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich poprzez jego niewłaściwe zastosowanie mające wpływ na wynik sprawy, 2) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik postępowania, a mianowicie: a) art. 156 § 1 pkt 2) poprzez jej wydanie bez podstawy prawnej, b) art. 15 k.p.a. przez wydanie decyzji na innej podstawie prawnej niż decyzja organu pierwszej instancji, c) art. 8 k.p.a. przez udzielanie przez pracowników organu I instancji błędnych informacji dotyczących przesłanek udzielenia pomocy finansowej, w tym terminów składania zmian do wniosków, d) art. 107 § 1 k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie sprawy jedynie co do części żądania i pominięcie rozstrzygnięcia co do pozostałej części, e) art. 11 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. przez niepodanie w decyzji wyczerpującego uzasadnienia prawnego i faktycznego przyjętych ustaleń. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa , wskazując na bezzasadność przedstawionych przez M. T. zarzutów, podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.) sądy administracyjne dokonują kontroli decyzji pod względem zgodności z prawem. Kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według wskazanego wyżej kryterium oraz w granicach rozstrzygania sądu zakreślonych w art. 134 P.p.s.a. doprowadziła do uznania, że decyzja ta wydana została w sposób zgodny z prawem, a zarzuty skargi są nieuzasadnione. Generalnymi zasadami systemu pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej Unii Europejskiej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników są m.in. zasada wnioskowości oraz okresowego charakteru pomocy, wynikającego z budżetowej zależności systemu. W związku z tymi zasadami pomoc bezpośrednia jest przyznawana na sprecyzowany przedział czasowy i uzależniona od uprzedniego złożenia przez uprawnionego stosownego podania w ściśle zakreślonym terminie, umożliwiającym jego rozpatrzenie i weryfikację pod kątem zgodności ze stanem faktycznym. Potwierdzenie powyższego stanowi pkt 27 preambuły do rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz.U.UE.L.04.141.18), zgodnie z którym, przestrzeganie limitów czasowych na złożenie wniosków pomocowych, poprawę wniosków o pomoc powierzchniową oraz dokumentów pomocniczych, umów oraz oświadczeń jest niezbędne w celu umożliwienia administracji krajowej zaplanowania, a następnie przeprowadzania skutecznych kontroli prawidłowości wniosków pomocowych. Dlatego też należy ustanowić warunki dotyczące limitów czasowych, w ramach których będą przyjmowane wnioski złożone po wyznaczonym terminie. Ponadto należy stosować zmniejszenia płatności aby zachęcić rolników do przestrzegania tych limitów. W zakresie regulacji szczegółowych, na gruncie art. 11 ust. 1 i 2 niniejszego rozporządzenia Komisji Europejskiej przyjęto, że rolnik ubiegający się o przyznanie pomocy w ramach systemu pomocy obszarowej może złożyć tylko jeden pojedynczy wniosek na rok. Pojedynczy wniosek musi zostać złożony w terminie ustalonym przez Państwo Członkowskie, lecz nie później niż do 15 maja. Istnieje jednakże możliwość przedłużenia tegoż terminu w niektórych strefach o wyjątkowych warunkach klimatycznych, gdzie zastosowanie się do ustalonych terminów jest niemożliwe. Z kolei zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 i 2 w związku z art. 15 ust. 2 oraz 14 ust. 2 cytowanego rozporządzenia, poza przypadkami działania siły wyższej oraz sytuacjami wyjątkowymi, złożenie wniosku pomocowego po wyznaczonym terminie będzie prowadziło do zmniejszenia o 1 % na każdy dzień roboczy kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik gdyby wniosek został złożony w terminie. Jeśli opóźnienie będzie wynosiło ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek nie zostanie przyjęty. Podobnie zgłoszenie poprawki do pojedynczego wniosku dokonane po ostatecznym terminie spowoduje zmniejszenie o 1 % na każdy dzień roboczy kwoty płatności odnoszącej się do faktycznego wykorzystania rozpatrywanych działek rolnych. Poprawki takie nie będą uwzględnianie, jeśli zostaną dokonane po upływie 25 dni kalendarzowych od ostatecznej daty wyznaczonej na składanie wniosków. Konkretyzacja powyższych unormowań zawarta została w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809, ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 22, poz. 179). Zgodnie z § 11 ust. 1-5 pierwszego z powołanych rozporządzeń Rady Ministrów, płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana w drodze decyzji na wniosek producenta rolnego, przy czym wniosek o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej w roku 2004 składać należało w terminie od dnia 1 sierpnia do dnia 31 grudnia, natomiast w latach następnych w terminie określonym do składania wniosków o przyznanie płatności w przepisach o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, począwszy od roku następującego po roku, w którym została wydana decyzja administracyjna o przyznaniu pierwszej płatności rolnośrodowiskowej. Rozszerzenie zakresu powyższych postanowień dokonane zostało w § 3 ust. 1 rozporządzenia zmieniającego z dnia 18 stycznia 2005 r., w myśl którego, w 2005 r. składane po raz pierwszy wnioski o przyznanie pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt mogły być składane, poza wcześniej powołanym terminem od dnia 1 sierpnia do dnia 31 grudnia 2004 r. również w okresie do dnia 15 czerwca 2005 r. W przedmiotowej sprawie skarżący wniosek o przyznanie pomocy złożył w dniu [...]. Poprawki do tegoż wniosku zgłosił natomiast w dniach [...] i [...] Zdaniem Sądu w pierwszej kolejności, zaznaczenia wymaga, iż w świetle przywołanych podstaw prawnych nie znajduje uzasadnienia twierdzenie pełnomocnika skarżącego, iż do terminów składania wniosków o przyznanie pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt nie mają zastosowania jakiekolwiek terminy. W sposób precyzyjny bowiem określone zostały zarówno daty do których wnioski, w celu uzyskania pomocy w maksymalnej wysokości, mogą zostać składane, jak również wyraźnie zakreślono okres, od którego zastosowanie znajdować będą mogły poszczególne rodzaje sankcji, z pominięciem wniosków lub poprawek włącznie. Następnie wskazać należy, iż w kontekście zaprezentowanych rozwiązań prawnych Rada Ministrów korzystając z prawnej dopuszczalności wydłużenia terminów składania wniosków pomocowych o przyznanie pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, zakreśliła ostateczny termin składania wniosków za rok 2005 r. na dzień 15 czerwca tegoż roku. W związku zatem z treścią przywołanych rozporządzeń Komisji Europejskiej, warunkiem rozpatrzenia zarówno wniosku, jak też zgłoszonych doń poprawek przez polskie organy, było ich przedłożenie do dnia 10 lipca 2005 r. Skarżący dochował terminu w zakresie wniosku z dnia [...] w czego następstwie organ II instancji podtrzymał zaskarżoną decyzją rozstrzygnięcie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla Powiatu i Miasta z dnia [...] w przedmiocie przyznania skarżącemu płatności. Poprawki do niniejszego wniosku zgłoszone zostały jednak po upływie 25 dniowego terminu, liczonego od dnia ostatecznego terminu przewidzianego dla składania wniosków, co zasadnie w ocenie Sądu skutkowało ich nie uwzględnieniem. Wobec powyższego zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego ocenić należy, jako bezpodstawne. Za nie znajdujące uzasadnienia należy uznać również zarzuty naruszenia przepisów postępowania. W przedmiocie podniesionych przez skarżącego uchybień w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji zaznaczyć trzeba, że wyliczona przez organ podstawa prawna, na co wskazują również wcześniej poczynione przez Sąd rozważania, powołana została w sposób kompletny i prawidłowy. Zasadnym jest przy tym wskazanie, że art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego wylicza przesłanki dopuszczalności wdrożenia nadzwyczajnego trybu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, wobec czego przepis ten nie może stanowić podstawy zarzutów w ramach zwykłego trybu postępowania. Co się zaś tyczy braku pełnej zgodności w zakresie podstawy prawnej decyzji organów obu instancji, podkreślić należy, że zgodnie z powołaną przez skarżącego zasadą dwuinstancyjności postępowania, określoną w art. 15 k.p.a., strona postępowania administracyjnego ma prawo do dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez dwa niezależne organy. Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie, wobec omyłki organu I instancji polegającej na podaniu błędnej nazwy aktu, przy jednoczesnym właściwym przywołaniu znajdujących zastosowanie w sprawie przepisów, obowiązkiem organu II instancji było dokonanie w tym względzie korekty i zamieszczenie w pełni prawidłowej podstawy prawnej decyzji. Jednocześnie okoliczność tę oraz jej znaczenie dla rozstrzygnięcia organ należycie opisał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Z kolei w kwestii zarzutu naruszenia art. 107 § 1 k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie jedynie, co do części żądania zauważyć należy, że organ w sposób wyraźny wskazał, że w ramach rozpatrywania przyznanego skarżącemu świadczenia na podstawie wniosku z dnia [...] pominięte zostały, z uwagi na naruszenie terminów, poprawki do tegoż wniosku złożone w dniach [...] i [...]. Organ zatem w sposób należyty, co zostało już wcześniej wykazane, orzekł co do całości żądania, tyle że niekorzystnie dla skarżącego. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 11 w związku z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nie podanie w decyzji wyczerpującego uzasadnienia prawnego i faktycznego przyjętych ustaleń, ocena Sądu jest wprost przeciwna do stanowiska skarżącego. Uzasadnienie decyzji cechuje wyjątkowa drobiazgowość i skrupulatność, zarówno w zakresie ustaleń okoliczności faktycznych sprawy, jak też wyjaśnień i konsekwencji powołanej podstawy prawnej. W zakresie natomiast ostatniego z postawionych przez skarżącego zarzutów, tj. naruszenia art. 8 k.p.a. poprzez udzielanie skarżącemu przez pracowników organu I instancji błędnych informacji dotyczących przesłanek udzielenia pomocy finansowej, w tym też terminów składania zmian do wniosku zaznaczenia wymaga, iż w aktach administracyjnych sprawy nie znajduje się jakikolwiek ślad korespondencji, czy też uwag skarżącego wyrażonych w tymże przedmiocie w innej formie, które wskazywałyby na fakt dopuszczenia się pracowników organu tego rodzaju nieprawidłowości. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 151 P.p.s.a., należało orzec jak sentencji.