III SA/Gd 262/07

Dnia 8 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski, Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.), Sędzia NSA Anna Orłowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Hanna Tarnawska, po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi L. Z. na czynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia dotychczasowej organizacji ruchu na drodze publicznej postanawia odrzucić skargę. W rozpatrywanej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na czynność Dyrektora Generalnej Dróg Krajowych i Autostrad - Oddział [...] złożył L. Z. Skarżący wniósł o niezwłoczne usunięcie stanu niezgodności z prawem poprzez nakazanie organowi administracji - Dyrektorowi Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział [...] lub organowi nadzoru nad tym organem podjęcie wszelkich niezbędnych działań zmierzających do niezwłocznego przywrócenia poprzednich oznaczeń na drodze krajowej nr [...] w sposób umożliwiający mu korzystanie z własnej nieruchomości w sposób prawidłowy i wynikający z jej przeznaczenia zagwarantowanego w decyzji administracyjnej o ustaleniu warunków zabudowy i opisie technicznym z 1991r. W uzasadnieniu skargi przedstawiono stan faktyczny sprawy wskazując, że w związku z dokonanym remontem drogi krajowej nr [...] i zmianą zasad organizacji ruchu na drodze, skarżący skierował do Dyrektora GDDKiA Oddział [...] szereg pism. W/w organ w odpowiedzi stwierdził, że remont drogi miał na celu uporządkowanie ruchu drogowego i zapewnienie jego prawidłowej organizacji w obrębie dojazdu do stacji paliw oraz do zlokalizowanego w niewielkiej odległości skrzyżowania z drogą miejską. Odnosząc się do takiego stanowiska organu w sprawie skarżący wystosował do niego w dniu 7 grudnia 2006r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, następnie, z uwagi na odrzucenie skierowanej do sądu administracyjnego skargi w przedmiocie odmowy przywrócenia dotychczasowej organizacji ruchu na drodze, w dniu 21 marca 2007r. skarżący ponownie wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. W skardze przedstawiono też stan prawny sprawy stwierdzając w konkluzji, że we wcześniejszej decyzji skarżącemu zostało przyznane uprawnienie do korzystania z wyjazdu na drogę krajową z drogi gminnej i pozbawienie go tego uprawnienia wymaga stosownej decyzji, nie jest zaś możliwe, poprzez postawienie skarżącego przez faktem dokonanym z całkowitym pominięciem postępowania administracyjnego i uniemożliwieniem mu przedstawienia stanowiska w sprawie. Zdaniem skarżącego takie działanie stanowi naruszenie podstawowych zasad postępowania uregulowanych w k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wobec nie zachowania przez skarżącego 14 dniowego terminu, o którym mowa w art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przypadku nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, że podjęte na drodze krajowej nr [...] działania w związku z organizacją ruchu i rozwiązań komunikacyjnych w żaden sposób nie naruszyły obowiązujących przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 w/w ustawy stanowi natomiast, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Odnosząc powyższe do przedmiotu skargi Sąd uznał, że sprawa, której przedmiotem jest czynność polegająca na ustawieniu znaku drogowego ma charakter czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 powołanej wyżej ustawy. Tym samym należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie skargi złożonej przez L. Z. należy do kompetencji sądu administracyjnego. Warunkiem dopuszczalności każdej skargi wniesionej do sądu administracyjnego jest zgodnie z art. 52 § 1 i 2 tej ustawy, wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie; przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa ( art. 52 § 3 ustawy). Umieszczenie znaku drogowego, o którym mowa w skardze miało miejsce w związku trwającym w okresie od połowy czerwca 2006r. do połowy września 2006r. remontem drogi krajowej nr [...]. Skarżący wystąpił do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa najpierw w dniu 7 grudnia 2006r., po czym, po odrzuceniu przez Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargi w przedmiocie odmowy przywrócenia dotychczasowej organizacji ruchu na drodze ( postanowienie z dnia 22 maja 2007r. Sygn. akt IIISA/Gd 194/07), w dniu 21 marca 2007r. skarżący po raz kolejny wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy stwierdzić, że skarżący wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa z przekroczeniem wskazanego tam terminu, tym samym skarga jest niedopuszczalna. Poza powyższym Sąd pragnie zauważyć, że dokonując analizy treści skargi rozważał, czy nie należało jej zakwalifikować jako skargi na decyzję odmawiającą dokonania czynności materialno – technicznej poprzez umieszczenie znaku drogowego. Mając jednak na uwadze treść pism kierowanych przez skarżącego do organu i do Sądu, jak również stanowisko organu w sprawie Sąd uznał, że jest to skarga na czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 powołanej wyżej ustawy. Należy przy tym zauważyć, że w orzecznictwie przyjęty jest pogląd, który skład orzekający w pełni podziela, że odmowa dokonania czynności materialno-technicznej winna nastąpić w formie decyzji administracyjnej. Tym samym chcąc by organy rozpatrzyły wniosek o umieszczenie znaku drogowego w odpowiedniej formie należy go sformułować w sposób, który nie budziłby wątpliwości co do treści żądania wnioskodawcy. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.