II SAB/Wa 49/07
WyrokWSA w Warszawie2007-11-09
Skład orzekający: Ewa Pisula-Dąbrowska, Przemysław Szustakiewicz, Jarosław Trelka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli wydał decyzję przyznającą świadczenie pieniężne, mimo że skarżący domagał się ustalenia praw do uposażenia w formie decyzji administracyjnej?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności, jeśli wydał decyzję przyznającą skarżącemu świadczenie pieniężne za wskazany okres, nawet jeśli skarżący domagał się ustalenia praw do uposażenia w formie decyzji administracyjnej. Wydanie decyzji przyznającej świadczenie stanowiło realizację żądania strony i zakończyło postępowanie w sprawie.Stan faktyczny
Skarżący J. K. złożył skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia jego podań z lipca 2003 r., w których domagał się ustalenia praw do uposażenia i innych należności za okres od maja 2000 r. do czerwca 2003 r. Podania te zostały przekazane do Departamentu Kadr MON. Minister Obrony Narodowej wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że Dowódca Jednostki Wojskowej wydał decyzję przyznającą skarżącemu świadczenie pieniężne.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), asesor WSA Jarosław Trelka, Protokolant Joanna Ukalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2007 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia podań z dnia [...] lipca 2003 r. i [...] lipca 2003 r. - oddala skargę.
J. K. w dniu 5 marca 2007 r. złożył skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia jego podań z dnia [...] lipca 2003 r. oraz [...] lipca 2003 r. W powyższych podaniach wniósł on o ustalenie, w formie decyzji administracyjnej, praw do uposażenia i innych należności za okres od dnia 31 maja 2000 r. do 3 czerwca 2003 r. Skarżący podkreślił, że podanie z dnia [...] lipca 2003 r. złożył w Wojewódzkim Sztabie Wojskowym w K., który działając na podstawie art. 65 § 1 kpa przekazał je pismem nr [...] z dnia [...] lipca 2003 r. do Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej. Wobec opieszałości organów administracji, pismem z dnia [...] lipca 2003 r., skarżący, na podstawie art. 9 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (Dz. U. 2000 r. Nr 76, poz. 693 ze zm.), ponownie zawarł żądanie ustalenia, w formie decyzji, praw do uposażenia i innych roszczeń. Jednak w sprawie nie zapadły zgodne z prawem orzeczenia właściwych organów administracji rządowej.
W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż Wojewódzki Sztab Wojskowy w K. działając na podstawie art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego przekazał podanie do właściwego organu, zawiadamiając o tym stronę. W rezultacie działań podjętych przez administrację wojskową Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] w K., decyzją nr [...] z dnia [...] października 2003 r., przyznał skarżącemu świadczenie pieniężne, o czym strona została powiadomiona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępnie należy wskazać, iż stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy, tzn. takich, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Rozpatrywana pod tym względem skarga jest oczywiście niezasadna.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku
nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.
Dlatego, rozpoznając niniejszą sprawę, należy w pierwszej kolejności ustalić czego dotyczył wniosek skarżącego. Skarżący wnosił w obu pismach z dnia [...] lipca 2003 r. i [...] lipca 2003 r. o ustalenie praw do uposażenia i innych należności za okres od dnia 31 maja 2000 r. do 3 czerwca 2003 r. Pisma te zostały skierowane do Szefa Sztabu Wojskowego w K., który przekazał je pismem z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] do Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej. Następnie została wydana przez Dowódcę Jednostki Wojskowej nr [...] decyzja administracyjna nr [...] z dnia [...] października 2003 r., którą przyznano skarżącemu należności pieniężne za okres wskazany we wnioskach.
W tym stanie faktycznym należy podzielić stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę, że Minister Obrony Narodowej nie pozostaje w bezczynności w zakresie rozpatrzenia podań skarżącego z dnia [...] lipca 2003 r. i [...] lipca 2003 r.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło