II OZ 1348/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1289/07 w zakresie odmowy zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2007 r. oraz odmowy przyznania prawa pomocy Z. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Z. S. zmiany postanowienia tegoż Sądu z dnia 10 września 2007 r. oraz odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu powyższego orzeczenia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 września 2007 r. przyznano Z. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od uiszczenia wpisu od skargi w wysokości do 500 złotych Złożony ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie mógł być uwzględniony, bowiem w przedmiotowej sprawie nie pojawiły się żadne nowe okoliczności uzasadniające zmianę rozstrzygnięcia z dnia 10 września 2007 r. Z wniosku wynika, że skarżąca zamieszkuje wraz z synem dom o pow. [...] m - i pobiera emeryturę w wysokości [...] złotych. Zgodnie z powyższym, wobec braku podstaw do zmiany wcześniejszego orzeczenia na podstawie art. 165 w zw. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., orzeczono o oddaleniu wniosku skarżących. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Z. S., wskazując, że wprawdzie zamieszkuje z nią syn, lecz ma on na utrzymaniu uczącą się córkę. Wskazała również, że nie stać jej na opłacenie adwokata oraz, że jest w podeszłym wieku i ma za niskie wykształcenie do prowadzenia swojej sprawy samodzielnie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Przedmiotem niniejszego postępowania jest kwestia zmiany postanowienia o częściowym przyznaniu prawa pomocy, wobec czego dla rozstrzygnięcia wniosku skarżącej znaczenie ma zaistnienie warunków o jakich mowa w art. 165 p.p.s.a. Zauważyć trzeba, iż skarżąca nie przytoczyła takich okoliczności, które wskazywałyby na zmianę ich sytuacji materialnej po wydaniu prawomocnego postanowienia z dnia 10 września 2007 r. doręczonego jej w dniu 17 września 2007 r. Stwierdzić trzeba, że bez wykazania zaistnienia zmiany okoliczności sprawy sąd nie może zmienić, czy też uchylić swego postanowienia. Nie jest bowiem dopuszczalna zmiana postanowienia o jakiej mowa w art. 165 p.p.s.a. oparta tylko na odmiennej ocenie sprawy bez wykazania przez stronę zmiany okoliczności. Skoro skarżąca nie wykazała zaistnienia takich zmian w swej sytuacji materialnej, które przy uwzględnieniu dyspozycji zawartej w art. 165 p.p.s.a. stanowiłyby podstawę do zmiany stanowiska wyrażonego w postanowieniu z dnia 10 września 2007 r. zasadnym było wydanie zaskarżonego postanowienia. Z powyższych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie podlega oddaleniu.