III SA/Wa 1855/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. i W. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Skarżący – E. P. i W. P., złożyli skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. pozostawiające bez rozpatrzenia odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] czerwca 2007 r. odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych. Dyrektor Izby Skarbowej w W., na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. zaskarżone postanowienie uchylił w całości. W dniu 8 listopada 2007 r. do Sądu wpłynęło - opatrzone datą 6 listopada 2007 r. - pismo Skarżących cofające skargę. Z jego treści wynika, że Skarżący uznają, iż organ którego działanie zaskarżyli, w zakresie swojej właściwości uwzględnił ich skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd nie stwierdził, aby w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki wykluczające cofnięcie skargi, co oznacza, że wyrażona przez Skarżących wola cofnięcia skargi wiąże Sąd. Z treści postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2007 r. wynika przy tym, że uznał on zasadność zarzutów skargi. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).