VII SA/Wa 484/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2007 r. sprawy ze skargi W. K. - Przedsiębiorstwo [...] w Ł. w upadłości na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. Nr 98 z 2000 r., poz. 1071 z późn. zm.), art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. 2003 r., Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania – jak wskazano w decyzji "Przedsiębiorstwa [...] w Ł." od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] lipca 2006r., znak: [...], umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie budowy sieci ciepłowniczej na osiedlu P. w M. przez Spółdzielnię Mieszkaniową [...] w M. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że pismem z dnia [...] sierpnia 2005r., przedsiębiorca W. K. prowadzący Przedsiębiorstwo [...] w Ł., poinformował Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. o rozpoczęciu budowy sieci ciepłowniczej na osiedlu P. w M. przez Spółdzielnię Mieszkaniową [...] w M. W dniu [...] września 2005r., organ I instancji dokonał oględzin prowadzonych robót budowlanych na osiedlu P. w M., i stwierdził, iż na w/w terenie ułożone zostały w wykopie rury prowadzące od usytuowanych na powołanym osiedlu budynku nr [...] do budynku nr [...] oraz wykonano wykopy od budynku nr [...] do budynków nr [...]. Ustalono, że powyższe roboty przeprowadzone zostały na podstawie dokonanego w dniu [...] lipca 2005r., do Starostwa Powiatowego w M. zgłoszenia budowy przyłączy cieplnych do budynków przy ul. P. oraz M. Zgłoszenie nie spotkało się ze sprzeciwem organu. Przeprowadzone przez organ I instancji w dniu [...] lipca 2006r., kolejne czynności w terenie, doprowadziły do ustalenia, że przebieg trasy w/w przyłączy oznaczony na aktualnej mapie zasadniczej osiedla P. jest zgodny ze złożonym zgłoszeniem z dnia [...] lipca 2005r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. decyzją [...] lipca 2006r., znak: [...] umorzył postępowanie administracyjne. Po rozpatrzeniu odwołania, jak wskazał błędnie organ II instancji "Przedsiębiorstwa", a w rzeczywistości W. K. prowadzącego Przedsiębiorstwo [...] w Ł., zapadła zaskarżona decyzja. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z uwagi na legalność robót budowlanych związanych z budową sieci ciepłowniczej na osiedlu P., brak jest podstaw prawnych do ingerencji nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie. Dlatego też prawidłowe jest umorzenie postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego w trybie art. 105 § 1 k.p.a. Organ wskazał, że zgodnie z art. 29 ust 1 pkt 20 w związku z art. 30ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, obudowa przyłączy do budynków elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Prace przy budowie przedmiotowych przyłączy rozpoczęto w dniu [...] sierpnia 2005r., a zatem po upływie przewidzianego w art. 30 ust. 5 terminu do zgłoszenia sprzeciwu. Dodatkowo organ II instancji wskazał, że w sprawie kotłowni prowadzone jest odrębne postępowanie wyjaśniające. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł W. K. prowadzący Przedsiębiorstwo [...] w Ł.. Skarżący wskazał, że inwestor wybudował sieć ciepłowniczą i przyłącza. Zdaniem skarżącego w dniu [...] sierpnia 2005 r. roboty były już w stanie zaawansowanym (wykopy) w czasie wizji lokalnej przeprowadzonej w dniu [...] września 2005 r., inwestor nie potrafił określić daty rozpoczęcia budowy. Ponadto skarżący stwierdził, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie dotrzymał wyznaczonego terminu rozpatrzenia odwołania, który upłynął w dniu [...] stycznia 2007 r. zawiadamiając skarżącego o swojej decyzji w dniu [...] stycznia 2007 r. (data nadania listu poleconego za potwierdzeniem odbioru), które skarżący otrzymał [...] stycznia 2007r. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Wskazać należy, że zanim dojdzie do sądowej kontroli zaskarżonej decyzji, rzeczą Sądu jest zbadanie, czy skarga pochodzi od strony. Przepis art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Podmiotem mającym interes prawny we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na decyzję administracyjną jest zarówno osoba mająca obiektywny interes prawny do udziału w postępowaniu administracyjnym, jak i niemający interesu prawnego do udziału w tym postępowaniu adresat decyzji administracyjnej (M. Bogusz, Zaskarżanie decyzji administracyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Warszawa 1997, s. 35, 36). Skoro zaś skargę wniósł podmiot mogący, co do zasady występować w charakterze strony (skarżącego), to konieczne było dokonanie oceny jego legitymacji na gruncie konkretnej sprawy. Kryterium interesu prawnego, na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi oznacza, że akt organu musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty na konkretnym przepisie prawa powszechnie obowiązującego ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 1996r. IISA 74/96 ONSA 1997/2/89). O tym, więc, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decydują przepisy prawa. Od wykazania, więc związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnione jest uprawnienie do złożenia skargi. W orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. O tym, czy jest się stroną danego postępowania administracyjnego nie decyduje sama wola czy subiektywne przekonanie danego podmiotu, ale okoliczność czy istnieje przepis prawa materialnego pozwalający zakwalifikować interes danej osoby jako interes prawny. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny tj. sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisem prawa mającym stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia przez organ administracji stosownych czynności. Innymi słowy rzecz ujmując, osoba niemająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sadowoadministracyjnego. W rezultacie skarga wniesiona przez podmiot, który nie legitymuje się interesem prawnym podlega oddaleniu. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że składający w niniejszej sprawie skargę w żaden sposób nie próbowała nawet wykazać interesu prawnego w sprawie i w ocenie Sądu interesem takim nie dysponował. Skarżący nie ma, przymiotu strony w niniejszym postępowaniu. Postępowanie, po zawiadomieniu skarżącego, prowadzone było z urzędu, w ramach uprawnień nadzoru budowlanego, pod kątem legalności przedmiotowej inwestycji. Skarżący nie wykazał związku między własnym indywidualnym i chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym, a aktem tj. zaskarżoną decyzją. Skarżący nie pozostaje w żadnym stosunku o charakterze materialnoprawnym, w związku z czynnościami nadzorczymi organu nadzoru budowlanego, które były podstawą do wydania z urzędu decyzji organu pierwszej instancji i zaskarżonej decyzji. Dodatkowo Sąd wskazuje - stwierdzenie, że skarżący w konkretnej sprawie nie ma interesu prawnego ma taki skutek, że skarga ulega oddaleniu, a nie odrzuceniu (por. wyrok NSA z dnia 27 września 2000 r. II SA 2109/2000 OSP 2001/6, poz. 86 wydany wprawdzie w czasie obowiązywania ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym Dz. U. 1995 r. Nr 74, poz. 368, ale którego teza - w ocenie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę zachowała aktualność na gruncie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zważywszy na przyczynę oddalenia skargi niemożliwe było ustosunkowanie się Sądu do zarzutów sformułowanych w skardze. Mając na uwadze powyższą argumentację Sąd orzekł jak w sentencji trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.).