II OZ 1120/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 959/07 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 959/07 wydanego w sprawie ze skargi W. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 czerwca 2007 r. oddalił wniosek W. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez nią decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki. Odpis w/w postanowienia został skarżącej doręczony w dniu 18 czerwca 2007 r. W dniu 16 lipca 2007 r. W. L. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na to postanowienie, wskazując w jego uzasadnieniu, iż w dzień po odebraniu odpisu postanowienia na jej posesji została wykonana rozbiórka ogrodzenia, co wywołało u niej załamanie nerwowe. Na dowód powyższego skarżąca przedstawiła zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, iż w okresie od [...] czerwca 2007 r. do [...] lipca 2007 r. z powodu choroby przewlekłej nie była ona zdolna do podjęcia podróży. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 września 2007 r., na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 18 czerwca 2007 r. W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, iż z zaświadczenia lekarskiego przedstawionego przez skarżącą nie wynika, aby przeżyła ona załamanie nerwowe uniemożliwiające jej samodzielne funkcjonowanie, w tym aby nie była w stanie w ustawowym terminie sporządzić zażalenia i nadać go w urzędzie pocztowym. W dniu 17 września 2007 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w którym wskazała, że użyty w przedstawionym przez nią zaświadczeniu lekarskim zwrot "pacjentka z powodu choroby przewlekłej jest niezdolna do podjęcia podróży w dniach [...].06 - [...].07.2007 r." był niefortunny, gdyż w istocie jej stan zdrowia uniemożliwiał sporządzenie zażalenia w ustawowym terminie. Na dowód powyższego skarżąca przedstawiła dodatkowe wyjaśnienie lekarza o specjalności: [...] który wydał zaświadczenie z dnia [...] czerwca 2007 r. Wskazał on, iż w dacie przeprowadzenia badania, tj. w dniu [...] czerwca 2007 r., stwierdził u skarżącej zły stan psychiczny, nadpobudliwość, wysokie ciśnienie tętnicze, brak koncentracji oraz chwilowe omdlenia. Ponieważ skarżąca chciała udać się do Sądu do Warszawy, na co lekarz nie wyraził zgody, wystawił on zaświadczenie o niezdolności do podróżowania, natomiast synowi skarżącej zalecił, aby do dnia [...] lipca 2007 r. izolować skarżącą od problemów powodujących jej zły stan zdrowia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W judykaturze już od dawna przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W przedmiotowej sprawie z zaświadczenia lekarskiego, które skarżąca dołączyła do wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia jednoznacznie wynika, iż nie była ona zdolna do podjęcia odbycia podróży. Zaświadczenie to w żaden sposób nie potwierdza natomiast, że skarżąca nie była zdolna do prowadzenia własnych spraw. Sąd I instancji prawidłowo zatem uznał, że okoliczność ta nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu. Fakt, że skarżąca nie mogła podróżować nie wyklucza bowiem możliwości sporządzenia zażalenia i nadania go na poczcie za pośrednictwem dorosłego domownika. Nie podważa powyższego stanowiska treść zawartych w piśmie z dnia 12 września 2007 r. dodatkowych wyjaśnień do zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] czerwca 2007 r., albowiem wyjaśnienia te nie stanowią integralnej części zaświadczenia lekarskiego i w żaden sposób nie mogą uzupełniać tego dokumentu urzędowego. Natomiast z zaświadczenia tego w sposób niebudzący wątpliwości nie wynika, że stan zdrowia skarżącej nie pozwalał, bądź wyłączał ją od prowadzenia jakichkolwiek spraw. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.