II OZ 1128/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 2082/06 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi B. K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie powołania komisji dla oceny zdolności do wykonywania zawodu lekarza postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 lutego 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 2082/06 oddalił skargę B. K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej w W. z dnia [...], Nr [...], w przedmiocie powołania Komisji dla oceny zdolności do wykonywania zawodu lekarza. W dniu 30 kwietnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu. We wniosku tym wskazano, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i uzyskuje łącznie z nią dochód miesięczny w wysokości [...] zł. Ponadto, posiada dom jednorodzinny o powierzchni [...] m-. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w osobie referendarza sądowego postanowieniem z dnia 14 maja 2007 r. odmówił B. K. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Na skutek sprzeciwu skarżącego od w/w postanowienia, zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), utraciło ono moc. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 czerwca 2007 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że mając na względzie sytuację majątkową skarżącego, jak również jego stan rodzinny, brak jest podstaw do przyznania mu prawa pomocy, bowiem w ocenie Sądu skarżący jest w stanie ponieść koszty sądowe oraz koszty ustanowienia adwokata lub radcy prawnego z wyboru. Skarżący złożył w dniu 21 lipca 2007 r. zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu podniósł, że zamierza wnieść skargę kasacyjną od wyroku z dnia 19 lutego 2007 r. i w związku z tym dla dokonania tej czynności niezbędna jest mu pomoc radcy prawnego lub adwokata, której nie udało mu się uzyskać we własnym zakresie. Dodał ponadto, że po przyznaniu mu profesjonalnego pełnomocnika z urzędu zobowiązuje się pokryć koszty pomocy prawnej udzielonej przez tego pełnomocnika. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że instytucja przyznania prawa pomocy jest wyjątkiem od określonej w art. 199 powołanej ustawy, zasady samodzielnego ponoszenia kosztów sądowych przez stronę wnoszącą skargę i ma na celu stworzenie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdują się w wyjątkowo trudnej sytuacji finansowej. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), natomiast w zakresie częściowym, gdy nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zatem przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy Sąd bada wyłącznie sytuację finansową strony. W przedmiotowej sprawie z wniosku skarżącego wynika, iż uzyskuje on wraz z żoną miesięczne dochody w wysokości [...] zł miesięcznie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest to kwota, która w pełni pozwala na uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej, jak również na pokrycie kosztów profesjonalnego pełnomocnika. Powyższe potwierdza także sam skarżący, który w zażaleniu stwierdził, iż jest gotów ponieść koszty pomocy prawnej. Podnoszony natomiast w zażaleniu argument dotyczący trudności w uzyskaniu pomocy adwokata lub radcy prawnego nie może stanowić podstawy do przyznania prawa pomocy, gdyż jak wykazano to wyżej, jedyną przesłanką zwolnienia od kosztów i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może być wyłącznie trudna sytuacja finansowa strony. Wobec tego, w świetle powołanych przepisów oraz okoliczności sprawy, zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmawiające skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym nie narusza prawa. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 z związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.