IV SA/Wa 1920/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2007 r. sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia (...) sierpnia 2007 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy - skargę oddala - Decyzją z dnia (...) marca 2007r. Nr (...) Wojewoda Podlaski po rozpoznaniu wniosku D. Spółka z o.o. z siedzibą w G. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej budowy obiektu handlowego w branży ogólnospożywczej o kubaturze ok. 10 000 m3, powierzchni sprzedaży ok. 1200-1400 m2, powierzchni magazynu ok. 350m2 z miejscami parkingowymi w ilości ok. 100-130 oraz stacji tankowania pojazdów gazem płynnym: automatyczna, dwudystrybutorowa, wyposażona w dwu płaszczyznowe podziemne zbiorniki na paliwo (ok. Pb-50m3' Pb 98-30m3 oraz ON-30m3), dystrybutor LPG ze zbiornikiem ok. 20m3, z placem utwardzonym, wiatą o powierzchni ok. 11 Om2 i kubaturze ok. 500 m3 nad dystrybutorami, budynkiem technicznym o powierzchni ok. 12m2 (wysokości 4,Om) i kubaturze ok. 45 m3 (budynek i wiata jednokondygnacyjne) z obsługą komunikacyjną (zjazdy) z ul. (...); wraz z infrastrukturą techniczną na działce oznaczonej nr geodezyjnym (...) położonej w S., na terenie zamkniętym PKP. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda Podlaski stwierdził, że działka nr (...) położona w S. jest terenem zamkniętym oraz objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy S. (Uchwała Nr (...) Rady Miejskiej w S. z dnia (...) marca 2006r. opublikowana w Dz. Urz. Województwa Podlaskiego Nr (...), poz.(...) z dnia (...)maja 2006r.). Zgodnie z ustaleniami w/w planu działka o numerze (...) w S. w zakresie objętym wnioskiem inwestora zawiera się w obszarze 1KK - tereny kolejowe. Na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 ze zm.) inwestycja celu publicznego jest lokalizowana na podstawie miejscowego planu, a w przypadku jego braku, w drodze decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego lub decyzji o warunkach zabudowy. W przypadku, gdy inwestycja lokalizowana jest na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, inwestor może wystąpić z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę z pominięciem etapu decyzji o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego lub decyzji o warunkach zabudowy. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła D. Spółka z o.o. z siedzibą w G. podnosząc zarzut naruszenia art. 105 § 1 kpa w związku z art. 4 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 oraz art. 56 w związku z art. 64 ust. 1 i art. 60 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez błędne przyjęcie, jakoby w stosunku do planowanej inwestycji nie było możliwe wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z uwagi na to, że teren działki nr (...) jest objęty planem miejscowym, podczas gdy teren ten jest terenem zamkniętym i w planie miejscowym, zgodnie z art. 4 ust. 3 w/w ustawy brak jest jakichkolwiek ustaleń planistycznych odnośnie tego terenu. Odwołujący wskazał również na treść pisma Burmistrza Miasta S. z dnia 23 lutego 2007r., w którym Burmistrz stwierdził, że w odniesieniu do terenu zamkniętego w planie miejscowym ustala się jedynie granice tych terenów oraz granice ich stref ochronnych. Dla obszarów tych, pomimo oznaczenia ich w planie, nie ustala się warunków i parametrów kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, gdyż decyzje o warunkach zabudowy na terenach zamkniętych wydaje wojewoda. Decyzją z dnia (...) sierpnia 2007r. Nr (...) Minister Budownictwa utrzymał w mocy decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia (...) marca 2007r. W uzasadnieniu decyzji Minister Budownictwa stwierdził, iż na podstawie art. 14 ust.6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, planu miejscowego nie sporządza się dla terenów zamkniętych, natomiast zgodnie z art.4 ust. 3 w odniesieniu do terenów zamkniętych, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ustala się tylko granice tych terenów oraz granice stref ochronnych, a zatem plan miejscowy może obejmować tylko działki wokół terenu zamkniętego, omijając sam teren zamknięty. Działka o nr (...) obręb (...) -S. w S. na podstawie decyzji nr (...) Ministra Infrastruktury z dnia (...) września 2005r. w sprawie ustalenia terenów, przez które przebiegają linie kolejowe jako terenów zamkniętych, leży w obszarze kolejowych terenów zamkniętych. Zgodnie z art. 51 ust 1 pkt 3 oraz 60 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wojewoda wydaje decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzje o warunkach zabudowy na terenach zamkniętych. Jednakże wydanie tych decyzji następuje dopiero w przypadku braku planu miejscowego na danym terenie. Organ II instancji stwierdził, iż ze zgromadzonych dokumentów jednoznacznie wynika, iż teren planowanej inwestycji na działce nr (...) w S. objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z dnia (...) marca 2006r. (Uchwała Nr (...) Rady Miejskiej w S., opublikowana dnia (...) maja 2006r. w Dz. Urz. Województwa Podlaskiego Nr (...), poz. (...)). W związku z tym Wojewoda Podlaski nie mógł wydać decyzji o warunkach zabudowy, dlatego umorzył postępowanie. Na marginesie organ I instancji podniósł, iż plan miejscowy obejmujący teren zamknięty jest wadliwy i powinien zostać uchylony, lecz dopóki to nie nastąpi, dopóty obowiązuje i jako źródło prawa miejscowego, wiąże organy orzekające. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła D. Spółka z o.o. z siedzibą w G.. W skardze skarżąca spółka podtrzymała w całości argumentację oraz stanowisko zawarte w odwołaniu od decyzji I instancji. Ponadto skarżąca stwierdziła, że organ odwoławczy nie odniósł się do podnoszonych w odwołaniu kwestii związanych z pismem Burmistrza Miasta S. z dnia 23 lutego 2007r. Zdaniem skarżącej Spółki nie można poprzestać na stwierdzeniu, że dany teren leży w obrębie ustaleń planu. Z miejscowego planu muszą wynikać warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, które pozwolą na wydanie pozwolenia na budowę. Tymczasem z przedmiotowego planu wynika jedynie oznaczenie terenu jako terenu kolejowego. Nie są to w żaden sposób ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania przestrzennego terenu, które powodowałyby niedopuszczalność wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania ze względu na ustalenia miejscowego planu. W odpowiedzi na skargę Minister Budownictwa podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Wniosek inwestora (...) Spółka z o.o. z dnia 6 grudnia 2006r., potwierdzony pismem z dnia 6 marca 2007r. dotyczy inwestycji, która ma być zlokalizowana w S. przy ul. (...), na nieruchomości oznaczonej numer ewidencyjnym (...) z obrębu (...)-S.. Z materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania administracyjnego wynika, że przedmiotowa działka położona jest na terenie zamkniętym. Pojęcie terenu zamkniętego definiuje art. 2 ust. 9 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne / tj. Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 ze zm. /, zgodnie z którym przez teren zamknięty rozumie się teren o charakterze zastrzeżonym ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa, określone przez właściwych ministrów i kierowników urzędów centralnych. Tereny zamknięte są ustalane w drodze decyzji przez właściwych ministrów i kierowników urzędów centralnych. W decyzji tej określane są również granice terenu zamkniętego - art. 4 ust. 2a w/w ustawy. Przedmiotowej działki dotyczy decyzja Ministra Infrastruktury Nr (...) z dnia (...) września 2005r. w sprawie ustalenia terenów, przez które przebiegają linie kolejowe, jako terenów zamkniętych / Dz. Urz. Ml Nr 11, poz. 72 /, która w § 1 uznaje za tereny zamknięte, zastrzeżone ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa, tereny, na których są usytuowane linie kolejowe, określone w załączniku do decyzji. W załączniku nr 1 do tej decyzji, w części X dotyczącej województwa podlaskiego, pod pozycją (...), działka nr ewidencyjny (...)o powierzchni (...)ha położona w S. została wykazana jako działka, przez którą przebiega linia kolejowa uznana jako teren zamknięty. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym / Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm. / ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W odniesieniu do terenów zamkniętych występują pewne ograniczenia, gdyż w stosunku do tych terenów w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ustala się tylko granice tych terenów oraz granice ich stref ochronnych. W strefach ochronnych ustala się ograniczenia w zagospodarowaniu i korzystaniu z terenów, w tym zakaz zabudowy - art. 4 ust. 3 cyt. ustawy. Teren przedmiotowej działki nr ewidencyjny (...) w S. w całości objęty jest uchwałą Nr (...) Rady Miejskiej w S. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. w granicach administracyjnych i części obszaru gminy S. / Dz. Urz. Woj. Podlaskiego Nr (...), poz. (...)/. Jak już wyżej wskazano, według przepisu ust. 3 art. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, tereny zamknięte pozostają poza regulacją miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, chociaż zgodnie z ust. 1 art. 4 w planach miejscowych ustala się granice tych terenów oraz granice ich stref ochronnych. Ustalenie to polega na naniesieniu stosownych danych na część graficzną planu oraz na odpowiednim odniesieniu się do terenów zamkniętych w części tekstowej uchwały. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach administracyjnych wynika, że działka o nr ewid. (...), która leży w granicach terenu zamkniętego, na rysunku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miast S. jest oznaczona symbolami 1KK i 5KK - tereny kolejowe. Sięgając do tekstu uchwały Nr (...) Rady Miejskiej w S. z dnia (...) marca 2006r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. w granicach administracyjnych i części obszaru gminy S. należy stwierdzić, że w żadnym miejscu tej uchwały nie ma odniesienia do terenów o szczególnym przeznaczeniu, jakim są tereny zamknięte. A wręcz przeciwnie, działka o nr ewid. (...) znajdując się w granicach objętych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta S., stała się przedmiotem szczegółowych zapisów tego planu. O czym świadczą zapisy planu w § 2 ust. 1 pkt 1 lit. q, w § 9 ust. 1 pkt 15, ust. 2, ust. 3 i ust. 4, a ponadto w § 31 ust. 1, ust. 3, ust. 6, ust. 7. W tej sytuacji nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej Spółki, że mimo, iż teren działki nr ewid. (...) jest objęty planem miejscowym, brak jest w nim jakichkolwiek ustaleń planistycznych odnośnie tego terenu. Przeczy temu treść uchwały w sprawie miejscowego planu, w którym zostały dokonane zapisy odnośnie przeznaczenia terenów znajdujących się w granicach działki nr ewid. (...) jako tereny komunikacji kolejowej - KK. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest na podstawie art. 14 ust. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym aktem prawa miejscowego. Na tej podstawie ustalenia w nim zawarte są powszechnie wiążące na obszarze, na którym obowiązuje. Do czasu, kiedy plan nie zostanie zmieniony lub uchylony, wiąże on zarówno organy jednostek samorządu terytorialnego, jak i organy administracji państwowej, w tym i wojewodów w zakresie właściwości ich działania. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta S. określa parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym linie zabudowy, gabaryty obiektów i wskaźniki intensywności zabudowy i prawnie plan ten stanowi podstawę do wydawania pozwoleń na budowę z pominięciem etapu ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Miejscowy plan miasta S. nie traktuje terenu działki nr ewid. (...) jako terenu zamkniętego, gdyż nie zawiera w tym zakresie żadnych zapisów, a ponadto teren ten został objęty ustaleniami planistycznymi. W tej sytuacji, organy I i II instancji będąc związane ustaleniami planu zasadnie uznały, że w warunkach przedmiotowej sprawy wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji objętej wnioskiem inwestora jest bezprzedmiotowe. Rolą organów w tym postępowaniu nie była natomiast ocena prawidłowości zapisów planu, która może nastąpić jedynie w ramach odrębnego postępowania. Mimo, że teren działki nr ewid. (...) jest terenem zamkniętym, zapisy planu miejscowego miasta S. nie uwzględniają tego faktu i obejmują swoimi ustaleniami planistycznymi teren tej działki. Wniosek inwestora z dnia 6 grudnia 2006r. nie dotyczy lokalizacji inwestycji celu publicznego a innej inwestycji, gdyż opisana w nim inwestycja nie dotyczy działania o znaczeniu lokalnym /gminnym/ i ponadlokalnym /powiatowym, wojewódzkim, krajowym/, stanowiącym realizację celów wyszczególnionych w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami /tj. Dz. U. z 2000r. Nr 46, poz. 543, ze zm. /. Przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym obowiązek wydania decyzji o warunkach zabudowy przewidują dla inwestycji przeprowadzanych na obszarach pozbawionych planu miejscowego - art. 59. Tereny zamknięte, dla których stosownie do art. 14 ust. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie sporządza się planu miejscowego, są obszarami pozbawionymi planu miejscowego. W przedmiotowej sprawie teren działki nr ewid. (...) został objęty ustaleniami planu miejscowego miasta S., co wyklucza możliwość wydania decyzji o warunkach zabudowy, do czasu wyeliminowania z obrotu prawnego stosownych zapisów tego planu odnoszących się do tej działki ponad ustalenia wynikające z art. 4 ust. 3 cyt. ustawy. Do czasu obowiązywania zapisów planu będącego obowiązującym prawem miejscowym, ustalenia tego planu zastępują decyzję o warunkach zabudowy. Wobec powyższego zarzuty podniesione w skardze przez skarżącą Spółkę nie są zasadne i nie mogą prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji. Również zarzut naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 kpa jest niezasadny, gdyż ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego zapisów planu miejscowego miasta S. dotyczących działki nr ewid. (...) nie jest zagadnieniem wstępnym dla wydania decyzji o warunkach zabudowy. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. / orzekł jak w sentencji.