II OZ 78/08

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...] w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/Bk 171/07 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia oddalić zażalenie Stowarzyszenie [...] w B. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Razem ze skargą złożony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 12 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił wniosek skarżącego Stowarzyszenia o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzając że ochrona tymczasowa ma zastosowanie jedynie w przypadku aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. W ocenie Sądu I instancji decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia nie wywołuje skutków materialnoprawnych, a tym samym nie może być przedmiotem ochrony tymczasowej. Ponadto, Sąd stwierdził, że strona skarżąca nie powołała żadnych okoliczności uzasadniających powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W dniu 6 sierpnia 2007 r. Stowarzyszenie złożyło zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. ), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak przyjęto w judykaturze, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być tylko akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów nakładających na adresata określony obowiązek, bądź przyznających mu określone uprawnienie. W świetle powyższego, należy podzielić pogląd Sądu I instancji, że decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia nie wywołuje skutków materialnoprawnych, nie rodzi ona bowiem po stronie adresata żadnych uprawnień, ani obowiązków. Zatem w okolicznościach tej sprawy nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym brak jest podstaw do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej określonej w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku oddalające wniosek Stowarzyszenia o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] należy uznać za zasadne. Z tych względów , Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił zażalenie oddalić.