V SA/Wa 1960/07

WyrokWSA w Warszawie2007-11-23

Skład orzekający: Beata Krajewska, Izabella Janson, Dorota Mydłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pozwolenie na przywóz towaru objętego środkami antydumpingowymi może zostać wydane retrospektywnie, gdy towar został już dopuszczony do obrotu przed wejściem w życie przepisów wprowadzających obowiązek uzyskania takiego pozwolenia?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że pozwolenie na przywóz towaru objętego środkami antydumpingowymi nie może być wydane retrospektywnie, jeśli towar został już dopuszczony do obrotu przed wejściem w życie przepisów wprowadzających obowiązek uzyskania takiego pozwolenia. Rozporządzenie wprowadzające system zarządzania pułapami ilościowymi i obowiązek posiadania pozwolenia na przywóz weszło w życie 1 stycznia 2007 r., a zatem nie może być stosowane do stanu faktycznego, który miał miejsce przed tą datą, w tym do dostawy towaru i złożenia deklaracji skróconej w grudniu 2006 r.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła wniosek o pozwolenie na przywóz chlorku potasu z Białorusi, którego dostawa miała miejsce w grudniu 2006 r., a odprawa celna w styczniu 2007 r. Minister Gospodarki odmówił wydania pozwolenia, uznając, że wniosek nie spełnia wymogów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1818/2006, które weszło w życie 1 stycznia 2007 r. Spółka argumentowała, że umowa została zawarta w 2006 r., a przepisy nie zakazują wydania pozwolenia dla odprawy dokonanej po wejściu w życie rozporządzenia, ale dotyczącej dostawy z 2006 r. WSA oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Krajewska, Sędzia WSA Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA Dorota Mydłowska, Protokolant Krzysztof Muszakowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2007 r. sprawy ze skargi Z. SA w P. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na przywóz towaru oddala skargę. Przedmiotem skargi z 6 czerwca 2007 r. wniesionej przez Z. S.A. w P. jest decyzja Ministra Gospodarki z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję własną nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. odmawiającą udzielenia pozwolenia na przywóz chlorku potasu pochodzącego z Białorusi. Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu 24 grudnia 2006 r. skarżąca zgłosiła w Urzędzie Celnym w S. towar w postaci chlorku potasu. Po zgromadzeniu wszelkich niezbędnych dokumentów, w dniu 4 stycznia 2007 r. dokonano ostatecznej odprawy celnej ww. towaru. W dniu 5 marca 2007 r. zainteresowana złożyła wniosek o udzielenie pozwolenia na przywóz chlorku potasu z Białorusi, w oparciu o rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1818/2006 z dnia 11 grudnia 2006 r. Do wniosku dołączono oryginał umowy z kontrahentem białoruskim obejmującej dostawy chlorku potasu w okresie 18 lipca 2006 - 31 grudnia 2006 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż pozwolenie ma dotyczyć towaru, którego ostatecznej odprawy celnej dokonano w dniu 4 stycznia 2007 r. Spółka zaznaczyła, iż brak przepisów intertemporalnych w rozporządzeniach Rady (WE) Nr 1050/2006 oraz rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1818/2006. spowodował, iż z przyczyn niezawinionych znalazł się w sytuacji, w której grozi mu zapłacenie cła antydumpingowego w wysokości 27,5 % stanowiącego kwotę [...] zł, co negatywnie odbije się na jej kondycji finansowej. Wskazała, iż spełnia wymogi określone w przepisach rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1818/2006 do uzyskania pozwolenia na przywóz, a ponadto brak jest przepisów zakazujących wydania pozwolenia dla odprawy już dokonanej przy spełnieniu wszystkich przesłanek do jego wydania. Decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. Minister Gospodarki odmówił udzielenia wnioskowanego pozwolenia, uznając, iż wniosek spółki został złożony niezgodnie z wymogami rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1818/2006 z dnia 11 grudnia 2006 r. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż umowa z białoruskim kontrahentem zawarta na towary wysłane do 31 grudnia 2006 r. nie może być uznana jako właściwy załącznik do wniosku o udzielenie pozwolenia na przywóz w 2007 r. Na potwierdzenie swego stanowiska Minister Gospodarki przywołał interpretację przepisów wspólnotowych dotyczących importu chlorku potasu z Białorusi dokonaną przez Departament Polityki Handlowej Ministerstwa Gospodarki w piśmie z dnia 28 marca 2007 r. (DPH -III-6532/40/07/902). Pismem z dnia 10 kwietnia 2007 r. skarżąca spółka złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wniosku zaznaczyła, iż nie podziela stanowiska Ministra Gospodarki zawartego w zaskarżonej decyzji, podnosząc, iż przepisy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1818/2006 nie wskazują, iż umowa z kontrahentem musi być zawarta w roku, w którym importer występuje z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na przywóz. Spółka wskazała, iż kontrakt został zawarty w 2006 r. i dotyczył dostaw na ten rok. Dostawa towaru nastąpiła w 2006 r. i jej zdaniem w świetle obowiązującego wówczas stanu prawnego, stawka celna wynosiła 0 %. Zdaniem wnioskującej dostawa chlorku potasu wprowadzonego na obszar celny Wspólnoty w 2006 r. ale podlegającego odprawie celnej po 1 stycznia 2007 r. jest dostawą, dla której wymagane jest uzyskanie pozwolenia na przywóz. Skarżąca podkreśliła, iż obciążenie jej cłem antydumpingowym, będzie stanowiło naruszenie przepisów ww. rozporządzeń. Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. Minister Gospodarki utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] marca 2007 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż wniosek skarżącej spółki nie spełnia wymogów określonych w art. 3 ust. 1 oraz wynikających z art. 5 ust. 1 i 3 rozporządzenia Komisji (WE) z dnia 11 grudnia 2006 r. nr 1818/2006. Minister Gospodarki zaznaczył, iż rozporządzenie Komisji wdraża system zarządzania pułapami ilościowymi w imporcie chlorku potasu. Celem tego systemu jest m.in. ograniczenie ilości importowanego towaru na obszar celny Wspólnoty. W tym celu wprowadzono mechanizmy zapobiegające nieuczciwym praktykom w postaci, np. blokowania pułapu. Najważniejszym z nich, określonym w art. 3 ust. 1 rozporządzenia Komisji, jest kontrola wnioskowanej ilości pod katem postanowień odpowiedniej umowy. Minister wskazał, iż aby kontrola ta mogła osiągnąć wyznaczony cel, przedkładana przez wnioskodawcę umowa musi w całości dotyczyć dostaw następujących od dnia 1 stycznia 2007 r., kiedy to wdrożono system zarządzania pułapami, w ramach którego następuje kontrola realizacji umów. Zdaniem organu tylko taka umowa może być uznana za "odpowiednią" w myśl art. 3 ust. 1 rozporządzenia Komisji. Minister Gospodarki podkreślił również, iż "żaden przepis prawa nie upoważnia do wydania pozwolenia na przywóz z terminem ważności określonym wstecz od dnia wydania pozwolenia". Zaznaczył, iż celem ustanawiania pułapów ilościowych jest tzw. nadzór uprzedni, polegający na konieczności uzyskania pozwolenia przed wprowadzeniem towaru na obszar celny Wspólnoty, co wynika wprost z definicji "pozwolenia na przywóz" określonej w art. 2 pkt 3 rozporządzenia Komisji. Organ podkreślił, iż pozwolenie wydawane jest w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu, wobec czego pierwszym etapem jest uzyskanie pozwolenia na przywóz, następnie odprawa towaru. Minister Gospodarki zaznaczył, iż w przypadku wnioskodawcy najpierw dopuszczono towar do obrotu, a następnie złożono wniosek o udzielenie pozwolenia na jego przywóz. W dniu 6 czerwca 2007 r. Z. S.A. złożyły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Gospodarki. nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. W skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie pozwolenia na przywóz chlorku potasu w ilości [...] ton z Białorusi, zgodnie z wnioskiem skarżącej z dnia 5 marca 2007 r. oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: 1) art. 3 ust. 1 i 3 Rozporządzenia Komisji WE nr 1818/2006 z dnia 11 grudnia 2006 r. w sprawie wdrożenia systemu zarządzania pułapami ilościowymi dotyczącymi chlorku potasu w związku ze środkami antydumpingowymi stosowanymi względem przywozu chlorku potasu pochodzącego z Białorusi poprzez przyjęcie, że przedkładana przez wnioskodawcę umowa musi w całości dotyczyć dostaw następujących od dnia 1 stycznia 2007 r. i uznanie, ze tylko taka umowa może być uznana za "odpowiednią" w rozumieniu przepisu jego art. 3 ust. 1, 2) art. 2 pkt 3 w zw. z art. 5 ust. 1 ww. rozporządzenia poprzez przyjęcie, że żaden przepis nie upoważnia Ministra gospodarki do wydania pozwolenia, z terminem ważności określonym wstecz od dnia wydania pozwolenia 3) art. 10 rozporządzenia poprzez przyjęcie, że rozporządzenie nie obejmuje dostaw chlorku potasu wprowadzonej na obszar celny Wspólnoty w 2006 r., ale zgłoszonego do odprawy po dniu 1 stycznia 2007 r., 4) naruszenie interesu prawnego skarżącego poprzez przyjęcie, iż wniosek złożony przez skarżącą spółkę nie może być potraktowany preferencyjnie. Ponadto w skardze zawarto wniosek o zwrócenie się do Europejskiego Trybunału sprawiedliwości z pytaniem prawnym o dokonanie wykładni prawa wspólnotowego to jest art. 10 i art. 5 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 3 i 4 rozporządzenia Komisji WE Nr 1818/2006 z dnia 11 grudnia 2006 r. Sformułowane w skardze pytanie dotyczyło możliwości zastosowania ww. rozporządzenia do stanu faktycznego, gdy chlorek potasu pochodzący z Białorusi został wwieziony na teren celny Wspólnoty w dnu 24 grudnia 2006 r., na podstawie umowy z dnia 2006 r. a zgłoszony do odprawy celnej w dniu 4 stycznia 2007 r. i czy dla takiego towaru konieczne było pozwolenie na przywóz w związku ze środkami antydumpingowymi stosowanymi względem przywozu chlorku potasu pochodzącego z Białorusi, a także przedstawienie takiego pozwolenia przy odprawie celnej, przy przyjęciu, że cena minimalna wwiezionego towaru odpowiadała cenie określonej w załączniku nr I do rozporządzenia Komisji WE Nr 1818/2006 z dnia 11 grudnia 2006 r., a całkowita ilość przywiezionego produktu w roku 2007 nie przekroczyła 700.000 ton. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, iż z treści art. 3 ust. 1 i 3 rozporządzenia Komisji nie wynika by umowa dołączona do wniosku o wydanie pozwolenia musiała być zawarta w roku, w którym importer występuje z wnioskiem. Zwrócono uwagę, iż w przedmiotowej sprawie towar został zgłoszony w dniu 24 grudnia 2006 r. i w świetle obowiązującego wówczas stanu prawnego stawka celna wynosiła 0 %. Z uwagi na okres świąteczny skarżący dokonał odprawy celnej w dniu 4 stycznia 2007 r. według stawki 0%. Skarżąca wskazała także, iż Naczelnik Urzędu Celnego w S. decyzją z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...], postanowił zaksięgować retrospektywnie z dniem 20 marca 2007 r. kwotę długu celnego wynikającą z ostatecznego cła antydumpingowego - typ opłaty A30 - w wysokości [...] zł wynikającą ze zgłoszenia do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu, towaru w postaci chlorku potasu. Skarżąca zwróciła uwagę na uzasadnienie ww. decyzji Naczelnika Celnego w S., w którym zaznaczono, iż w przypadku pozwolenia retrospektywnego na przywóz przedmiotowej partii chlorku potasu skarżący będzie mógł wystąpić do Naczelnika Urzędu Celnego z wnioskiem o zwrot cła. Skarżąca wskazała, iż istnieje sprzeczność przepisów i konieczność interpretacji art. 10 w zw. z art. 5 rozporządzenia Komisji i wyjaśnienia kwestii intertemporalnych oraz czy pojęcie "odpowiednia" umowa dotyczy także umów zawartych w 2006 r., w sytuacji faktycznej, gdy przywóz towaru nastąpił w grudniu 2006 r., a zgłoszenie towaru do odprawy celnej z przyczyn niezależnych od dłużnika nastąpiło w dniu 4 stycznia 2007 r. Zdaniem skrzącej organ błędnie zastosował art. 2 pkt 3 w zw. z art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji przyjmując, iż żaden przepis nie upoważnia Ministra Gospodarki do wydania pozwolenia z terminem ważności określonym wstecz od dnia wydania pozwolenia. W ocenie skarżącej, z reguły pozwolenia na przywóz towarów reglamentowanych dotyczą sytuacji zaszłych, a nawet w przypadku reglamentacji importu, przywóz towarów jest realizowany w oczekiwaniu na decyzję. Skarżąca spółka podkreśliła, iż odmowa udzielenia pozwolenia na przywóz towarów objętych cłami antydumpingowymi i stwierdzenie przez organ, iż wniosek złożony przez nią nie może być potraktowany preferencyjnie, stanowi naruszenie jej interesu prawnego. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu pisma odniósł się do wniosku skarżącej o wystąpienie z pytaniem prawnym do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości stwierdzając, iż brak jest podstaw do takiego wystąpienia w przedmiotowej sprawie. W piśmie procesowym złożonym w dniu 14 listopada 2007 r. skarżąca podniosła, iż podjęła wszelkie kroki w celu dokonania zgłoszenia celnego w 2006 r., co jednak z przyczyn od niej niezależnych nie nastąpiło. Bezskutecznie próbowała uzyskać od kontrahenta białoruskiego jakiekolwiek dokumenty faksowe, niezbędne do odprawy celnej, co nastąpiło dopiero w dniu 2 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sąd Administracyjny zgodnie ze swoimi ustawowymi kompetencjami bada, czy treść zaskarżonej decyzji jest zgodna z prawem i czy postępowanie prowadzące do jej wydania było niewadliwe i rzetelne. Rozważając w tym zakresie zarzuty skargi, stwierdzić należy, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Ustalenia organu i interpretacja zastosowanych przepisów są prawidłowe. Bezspornym jest, iż w dniu 11 grudnia 2006 r. Komisja Wspólnot Europejskich przyjęła rozporządzenie w sprawie wdrożenia systemu zarządzania pułapami ilościowymi dotyczącymi chlorku potasu w związku ze środkami antydumpingowymi stosowanymi względem przywozu chlorku potasu pochodzącego z Białorusi (Dz.U.UE L.06.349.3). Zgodnie z pkt 5 preambuły skuteczne zarządzenie pułapami ilościowymi wymaga wprowadzenia obowiązku posiadania wspólnotowego pozwolenia na przywóz w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu we Wspólnocie produktu objętego postępowaniem. Aby pułapy ilościowe nie zostały przekroczone, właściwe organy państw członkowskich wydają pozwolenia na przywóz po potwierdzeniu ze strony Komisji, że odpowiednie ilości pozostają dostępne w ramach pułapów ilościowych. W preambule ww. rozporządzenia wskazano również, że w trosce o dobrą administrację powinno się przewidzieć wystarczająco długi termin dla państw członkowskich na wdrożenie systemu zarządzania pułapami ilościowymi ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu, a także po to, by podmioty gospodarcze przywykły do nowego systemu pozwoleń na przywóz. W związku z powyższym Komisja uznała za stosowne aby rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. W niniejszej sprawie 24 grudnia 2006 r. zainteresowana odebrała transport chlorku potasu z Białorusi. Dostawa ta była objęta umową zawartą z białoruskim kontrahentem w dniu 17 lipca 2006 r. Zatem jak wynika z powyższego zarówno w dacie zawarcia umowy jak i dostawy ww. towaru, nie obowiązywały przepisy rozporządzenia z dnia 11 grudnia 2006 r. nakładające na importera obowiązek uzyskania pozwolenia na przywóz chlorku potasu. Wówczas miały bowiem zastosowanie przepisy rozporządzenia Rady (WE) z dnia 11 lipca 2006 r. NR 1050/2006 (Dz.U.UE L.06.191.1). W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania, w dniu 5 marca 2007 r. - czyli po dokonaniu ostatecznej odprawy celnej - skarżąca zwróciła się do Ministra Gospodarki z wnioskiem o wydanie pozwolenia na przywóz chlorku potasu na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) NR 1818/2006. Z treści wniosku jasno wynika, iż pozwolenie miało dotyczyć towaru objętego umową z dnia 17 lipca 2006 r., tj. towaru, którego dostawa miała miejsce w dniu 24 grudnia 2006 r. Zauważyć jednakże należy, iż przepisy rozporządzenia, na postawie którego spółka zwróciła się o udzielenie stosownego pozwolenia, zgodnie z treścią pkt 7 preambuły, weszły w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. W związku z powyższym przepisy rozporządzenia nie mogą znaleźć zastosowania do stanu faktycznego mającego miejsce przed dniem wejściem w życie rozporządzenia. Należy zatem zgodzić się z twierdzeniem organu, iż przedkładana przez wnioskodawcę umowa musi w całości dotyczyć dostaw mających następujących od dnia 1 stycznia 2007 r., kiedy to wdrożono system zarządzania pułapami, a wraz z nim kontrola realizacji umów. Minister Gospodarki słusznie więc zauważył, iż tylko taka umowa może być uznana za odpowiednią w myśl art. 3 ust. 1 rozporządzenia. Istotne znaczenie ma bowiem fakt, iż organy państw członkowskich wydają pozwolenie na przywóz wyłącznie po potwierdzeniu przez Komisję, że w ramach pułapów ilościowych dotyczących produktu objętego postępowaniem nadal dostępne są określone ilości (art. 4 ust. 1 rozporządzenia). W związku z powyższym organ nie miał możliwości udzielenia wnioskowanego pozwolenia na przywóz towaru, którego dostawa miała miejsce gdy nie obowiązywały przepisy wymagające udzielenia takiego zezwolenia. Sąd nie znalazł również podstaw do wystąpienia z pytaniem do Trybunału Sprawiedliwości. Zgodnie bowiem z art. 234 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864) sąd krajowy ma prawo wystąpić z pytaniem prejudycjalnym jeśli uzna, że decyzja w kwestii wykładni aktów przyjętych przez instytucje Wspólnoty, jest niezbędna do wydania wyroku . W niniejszym postępowaniu - którego przedmiotem jest odmowa udzielenia pozwolenia przywozowego przed dniem obowiązywania przepisów umożliwiających wydanie takiego pozwolenia - odpowiedź na sformułowane w skardze pytanie nie ma znaczenia dla wydania rozstrzygnięcia przez Sąd. Zaznaczyć należy, iż zdaniem Sądu, okoliczności faktyczne dotyczące sprowadzenia towaru, bez wątpienia miały znaczenie w postępowaniu celnym, zakończonym decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w S., nakładającą na spółkę cło antydumpingowe. Natomiast w niniejszym postępowaniu dotyczącym odmowy wydania pozwolenia na przywóz towaru, wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia Ministra Finansów nie było uzależnione od odpowiedzi, czy do zaistniałego w sprawie stanu faktycznego, w którym objęcie towaru deklaracją skróconą miało miejsce w grudniu 2006 r. ma zastosowanie rozporządzenie Komisji reglamentujące dopuszczenie chlorku potasu do obrotu na obszarze celnym Wspólnoty. Podkreślić zatem raz jeszcze należy, iż w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania, w dniu dostawy chlorku potasu pochodzącego z Białorusi, obowiązywały przepisy niewymagające od importera posiadania zezwolenia. Dostawa miała bowiem miejsce w dniu 24 grudnia 2006 r. zaś przepisy dotyczące uzyskania pozwolenia weszły w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. Dostawa zrealizowana została na podstawie umowy zawartej w 2006 r. i obowiązującej do końca roku 2006. Ponadto złożenie deklaracji skróconej nastąpiło w dniu dostawy, a więc również przed końcem roku. W związku z powyższym nie ma znaczenia, iż ostateczna odprawa celna -zgodnie z obowiązującymi regulacjami - nastąpiła w dniu 4 stycznia 2007 r. Zgodnie bowiem z treścią art. 49 ust. 1 lit. a rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.92.302.1) jeżeli towary - przewożone drogą morską - objęte są deklaracją skróconą, to formalności niezbędne do nadania im przeznaczenia celnego muszą zostać dokonane 45 dni od daty złożenia deklaracji skróconej. Stwierdzić zatem należy, iż w zaistniałym stanie fatycznym organ nie miał możliwości wydania zezwolenia zgodnie z wnioskiem strony. Musiałby bowiem wbrew przepisom rozporządzenia z dnia 11 grudnia 2006 r. (obowiązującego od dnia 1 stycznia 2007 r.) zastosować nowy stan prawny do okoliczności powstałych przed dniem 1 stycznia 2007 r. Ponadto wydanie zezwolenia na przywóz przedmiotowego towaru już po jego sprowadzeniu na teren Wspólnoty byłoby niedopuszczalne i mijałoby się z celem rozporządzenia Komisji (WE). Jak bowiem wynika z treści rozporządzenia pozwolenie wydaje się w celu dopuszczenia do obrotu (pkt 3 preambuły), co w przedmiotowej sprawie miało miejsce przed dniem złożenia wniosku o pozwolenie. Tym samym Sąd uznał, że ustalenia organu odwoławczego są prawidłowe zarówno w sferze faktycznej jak i prawnej. Decyzja wskazuje podstawę prawną i wydana jest po prawidłowo przyjętym wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, gdyż zarówno argumentacja skargi jak i analiza akt sprawy nie ujawniła wad, które mogłyby mieć wpływ na podjęte rozstrzygnięcie. Z tych względów na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - należało oddalić skargę jako niezasadną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło