II GZ 73/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Rafał Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Ministra Zdrowia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 stycznia 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 976/07 w zakresie uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania sądowego w sprawie ze skargi S. – A. Spółki z o. o. w W. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego postanawia: odrzucić zażalenie NSA/post.1 – postanowienie "ogólne" Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 18 stycznia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 976/07 na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 listopada 2007 r., którym Wojewódzki Sąd Administracyjny z urzędu zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi S. – A. Spółki z o. o. w W. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego. W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny podał, że zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a. Sąd może uchylić zaskarżone postanowienie jeżeli zażalenie jest oczywiście uzasadnione i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. W ocenie Sądu I instancji, w przedmiotowej sprawie zażalenie należało uznać za oczywiście uzasadnione, a w sprawie zachodziły okoliczności przemawiające za uchyleniem postanowienia z dnia 23 listopada 2007 r. Zdaniem Sądu rozpoznanie skargi S. – A. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] stycznia 2007 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] kwietnia 2004 r. o dopuszczeniu do obrotu produktu leczniczego T. [...], nie było uzależnione od oceny ważności decyzji z dnia [...] maja 2007 r. o uchyleniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2004 r., w trybie art. 162 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). W zażaleniu na postanowienie z dnia 18 stycznia 2008 r. Minister Zdrowia zarzucił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, iż stwierdzenie prawidłowości decyzji z dnia [...] maja 2007 r. o uchyleniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2004 r. spowoduje, iż decyzja przestanie obowiązywać w obrocie prawnym, co z kolei będzie miało wpływ prawny na decyzję z dnia [...] stycznia 2007 r. będącą przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego, a co za tym idzie, na rozstrzygnięcie w tym postępowaniu. Wobec powyższego Minister Zdrowia wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zasądzenie kosztów procesu zgodnie z normami przepisanymi oraz o rozpoznanie sprawy pod jego nieobecność. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Powyższy przepis ustawy procesowej przewiduje przesłanki dopuszczenia autokontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, jako wyjątku od obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady dewolutywności. Stwierdzenie, że od postanowienia wydanego w tym trybie przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych, oznacza, że jeżeli sąd w ramach autokorekty obok uchylenia dotychczasowego postanowienia rozstrzygnął sprawę merytorycznie, to od tego nowowydanego postanowienia stronie przysługuje środek zaskarżenia na zasadach przewidzianych w art. 194 – art. 198 p.p.s.a. Należy także zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. środek odwoławczy jakim jest zażalenie, przysługuje jedynie w tych przypadkach, kiedy ustawa tak stanowi. Innymi słowy, w przypadkach, w których ustawodawca przewidział wydanie postanowienia, a nie wskazał, że przysługuje na nie zażalenie, omawiany środek odwoławczy nie może zostać skutecznie wniesiony. W niniejszej sprawie Minister Zdrowia wniósł zażalenie na postanowienie uchylające postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawieszające postępowanie sądowoadministracyjne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedmiotowe zażalenie jest niedopuszczalne, ze względu na to, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia tego środka odwoławczego od postanowienia, którym tylko i wyłącznie uchylono inne postanowienie w ramach autokontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego. Należy podkreślić, że postanowienie z dnia 18 stycznia 2008 r. jest orzeczeniem jedynie uchylającym, niezawierającym rozstrzygnięcia merytorycznego, z czego wywieść można, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w ramach autokontroli uznał, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania. Jak już wyżej wskazano, jedynym przypadkiem, w którym ustawodawca dopuścił wniesienie zażalenia od postanowienia wydanego w tym trybie, jest wydanie postanowienia ponownego, a więc kolejnego rozstrzygającego co do meritum w określonym zakresie. W niniejszej sprawie taka okoliczność nie zaszła, wobec wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 18 stycznia 2008 r. postanowienia wyłącznie uchylającego postanowienie z dnia 23 listopada 2007 r. Jedynie na marginesie można zauważyć, że postanowienie od którego nie przysługuje zażalenie może podlegać kontroli w trybie art. 191 p.p.s.a., ponieważ stosownie do jego treści Naczelny Sąd Administracyjny, na wniosek strony, rozpoznaje te postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia. Jednakże warunkiem skutecznego złożenia takiego wniosku jest wniesienie skargi kasacyjnej i wykazanie wpływu wydanego postanowienia na wynik sprawy. Poza tym z unormowania zawartego w art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że zażalenia przysługują na postanowienia, którymi sąd zawiesza postępowanie albo odmawia podjęcia zawieszonego postępowania, to jest postanowienia odzwierciedlające pogląd, że zachodzą przesłanki wymienione w art. 124 § 1 lub w art. 125 § 1 p.p.s.a. Na postanowienia wyrażające odmienne stanowisko, w szczególności o odmowie zawieszenia postępowania, zażalenia nie przysługują. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie jest skutkiem uznania, że brak jest podstaw do zawieszenia postępowania, a więc stanowiska identycznego z takim, jakie uzasadnia odmowę zawieszenia postępowania. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zażalenie na postanowienie z dnia 18 stycznia 2008 r. jest niedopuszczalne i z tego względu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.