VII SA/Wa 855/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2007 r. sprawy ze skargi L. J. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów zobowiązanego za nieuzasadnione. skargę oddala. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2007r. Starosta [...] na podstawie art. 34 § 1 i 2, w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) po rozpatrzeniu zarzutów zobowiązanego z dnia 13 lutego 2007r. - uznał zarzuty za nieuzasadnione. W uzasadnieniu organ egzekucyjny podał, iż L.W.J. wniosła zarzuty do prowadzenia egzekucji dotyczącej rozbiórki rozbudowanego pawilonu handlowego w P. przy ul. P. na działce o numerze ewidencyjny [...] (w pasie drogi krajowej B. – P. w km. [...] + [...] strona prawa), wybudowanego na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] lipca 1997r. wydanego przez Kierownika Urzędu Rejonowego w P., którego obowiązek rozbiórki został określony w pkt 1 e warunków w/w decyzji "budowa czasowa na okres pięciu lat" Zobowiązana swoje zarzuty uzasadnia tym, że w sprawie rozbiórki toczą się dwa postępowania: administracyjne i egzekucyjne. Odnosząc się do tych twierdzeń organ wyjaśnił, iż prowadzi jedynie postępowanie egzekucyjne w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1996r., o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm.), do którego mają odpowiednie zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Po rozpatrzeniu zażalenia L.W.J. na postanowienie starosty [...], Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2007r. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż Starosta [...] zawiadomieniem z dnia 14 listopada 2006r. poinformował strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie rozbiórki pawilonu handlowego usytuowanego na działce nr ew. [...] w P., którego inwestorem była L.W.J. W wyniku nie złożenia wniosków i uwag w przedmiotowej sprawie Starosta [...] upomnieniem z dnia 11 grudnia 2006r. oraz z dnia 22 grudnia 2006r. – stosownie do treści art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wezwał zobowiązaną – L.W.J. do wykonania w terminie 7 dni ww. obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Wobec nie wykonania obowiązku, organ egzekucyjny tytułem wykonawczym stosowanym w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym Nr [...] z dnia [...] lutego 2007r. nałożył na zobowiązaną obowiązek rozbiórki rozbudowanego pawilonu handlowego w P. nr ewid. [...] (w pasie drogi krajowej B. – P. w km [...] + [...] strona prawa) wybudowanego na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] lutego 1997r. wydanego przez Kierownika Urzędu Rejonowego w P. Odnosząc się do podniesionego w zażaleniu zarzutu, iż z pozwolenia na budowę pawilonu, mimo, że było ono czasowe, nie wynika obowiązek usunięcia czy też rozbiórki pawilonu, a "czasowość" odnosi się jedynie do jego użytkowania organ wyjaśnił, iż obiekty budowlane wzniesione na czas określony podlegają rozbiórce z mocy praw ze względu na upływ czasu oznaczony w pozwoleniu na budowę. Zatem obowiązek ich rozbiórki może i powinien być egzekwowany na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Oznacza to, że odrębna decyzja nakazująca w takiej sytuacji przymusową rozbiórką jest pozbawiona podstawy prawnej i z mocy prawa byłaby nieważna. Dlatego też twierdzenie skarżącej, że z pozwolenia na rozbudowę pawilonu, mimo że było czasowe, nie wynika obowiązek jego usunięcia czy rozbiórki, jest niezasadne. Ponadto, zarządca terenu, na którym dokonano rozbudowy tj. Naczelny Dyrektor Okręgu Dróg Publicznych w W., w swej decyzji z dnia [...] maja 1997r. Nr [...] zezwolił na lokalizację przedmiotowego pawilonu na okres (5) pięciu lat. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewody [...] wniosła L.W.J. Skarżąca wskazała, iż decyzją z dnia [...] marca 2007r. Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych Autostrad uzyskała tytuł prawny do gruntu na którym posadowiony jest pawilon, a także wystąpiła do Starosty Powiatowego w P. o zezwolenie na jego użytkowanie. Podtrzymała zarzut przedstawiony w zażaleniu dotyczący prowadzenia dwóch postępowań w tej samej sprawie, gdyż pismem z dnia 14 listopada 2006r. Starostwo w P. powiadomiło ją o wszczęciu postępowania egzekucyjnego, a w dniu [...]lutego 2007r. Starostwo wystawiło tytuł egzekucyjny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ust. Z dnia 25 lipca 2007r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153 poz. 1270 ze zm.) zwana dalej p.p.s.a. sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 p.p.s.a.). Oceniając w tym aspekcie zaskarżone postanowienie stwierdzić należy, iż odpowiada ono prawu, a skarga nie jest zasadna. Zobowiązana, wnosząc zarzuty na podstawie art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wskazała, iż Starosta Powiatowy w P. zawiadomieniem z dnia 14 listopada 2006r. na podstawie art. 61 § 4 kodeksu postępowania administracyjnego zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie rozbiórki pawilonu handlowego na działce nr [...], a następnie w dniu [...] lutego 2007r. także Starosta Powiatowy w P. wystawił tytuł wykonawczy. Prowadzenie dwóch postępowań zdaniem skarżącej narusza prawo. Argumenty te nie mogły być skuteczne tak w zakończonych postępowaniach administracyjnych, jak i postępowaniu sądowym, gdyż nie są to przyczyny, które zgodnie z art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji mogą być podstawą zarzutów. Art. 33 cyt. ustawy wymienia przyczyny, które mogą stanowić podstawę zarzutów, wyliczenie to jest wyczerpujące, co oznacza, że wniesienie zarzutów z innych przyczyn nie upoważnia organu egzekucyjnego do ich rozpatrzenia. Podkreślić należy, iż postępowanie egzekucyjne ma na celu doprowadzenie do realizacji obowiązku przez zobowiązanego, który został na niego nałożony ostateczną decyzją administracyjną, a nie jest przez niego wykonywany dobrowolnie. W postępowaniu tym nie można kwestionować zasadności nałożonego na zobowiązaną obowiązku, gdyż ten wynika z decyzji ostatecznej, która została podjęta w ramach innego postępowania. Zgodne z zasadą trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych, wyrażoną w art. 16 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, decyzje ostateczne mogą być uchylone lub zmienione tylko w drodze trybów szczególnych, w przypadkach przewidzianych w Kodeksie Postępowania Administracyjnego, a nie w trybie środków odwoławczych wnoszonych w toku postępowania egzekucyjnego. To z ostatecznej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] lipca 1997r. wynika obowiązek rozebrania pawilonu handlowego po upływie 5 lat od jej wydania, gdyż decyzją tą udzielono pozwolenie na "budowę czasową na okres pięciu lat". Brak jest, zatem podstaw prawnych, na co słusznie wskazał organ, do wydawania odrębnej decyzji nakazującej rozbiórkę pawilonu. Dodatkowo wskazać należy, iż zgodnie z art. 26 § 4 i § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, przystępuje z urzędu do egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego przez siebie wystawionego (§ 4), a wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego (§ 5) W niniejszej sprawie datą wszczęcia postępowania egzekucyjnego jest data doręczenia tytułu wykonawczego zobowiązanej – L.W.J. Postępowanie to zostało wszczęte z urzędu i organ egzekucyjny nie miał obowiązku poprzedzać wszczęcia zawiadomieniem wydanym na podstawie art. 61 § 4 kodeksu postępowania administracyjnego. Skierowanie takiego zawiadomienia do skarżącej pozostaje bez wpływu na prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia. Zważywszy na powyższe Sąd uznał, iż brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. W tej sytuacji wobec bezzasadności skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153 poz. 1270 ze zm.) – orzeczono jak w sentencji.