I SA/Wa 1109/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Joanna Grzyb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2007 r. sprawy ze skargi Z. F. na postanowienie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawcę Z. F. Organ przedstawił następująco stan faktyczny: W dniu 1 maja 2004 r. Z. F. złożył wniosek o wydanie zaświadczenia o żądanej przez niego treści, zastępującego zaświadczenie nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. Wnioskodawca domagał się stwierdzenia, iż od dnia 27 września 1990 r., to znaczy od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 12 września 1990 r. o stopniach i tytułach naukowych (Dz. U. Nr 65, poz. 386) uzyskany przez niego w Czeskiej Republice Socjalistycznej tytuł naukowy docent jest równoważny tytułowi naukowemu profesora nadawanemu w Rzeczypospolitej Polskiej. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] Minister Edukacji Narodowej i Sportu odmówił Z. F. wydania zaświadczenia o żądanej treści. W dniu 8 sierpnia 2004 r. Z. F. zwrócił się do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Rozpoznając powyższy wniosek Minister Edukacji Narodowej i Sportu postanowieniem z dnia [...] września 2004 r. nr [...] podtrzymał swoje stanowisko co do braku prawnych możliwości wydania zaświadczenia o treści wskazanej przez wnioskodawcę. Wyrokiem z dnia 28 października 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 1753/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] sierpnia 2004 r. oraz z dnia [...] lipca 2004 r. W ocenie Sądu powyższe postanowienia naruszały prawo procesowe w stopniu mającym wpływ na wynik rozstrzygnięcia, gdyż organ nie przeprowadził w sposób prawidłowy postępowania wyjaśniającego, z uwagi na niedołączenie do akt sprawy dokumentu wydanego wnioskodawcy o nadaniu mu tytułu docenta w Czechosłowacji w tłumaczeniu na język polski. Stosując się do powyższych wytycznych Sądu, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, po uzupełnieniu żądanego przez Sąd materiału dokumentacyjnego, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej przez Z. F. W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ stwierdził, iż zgodnie z art. 217 § 1 i § 2 K.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o nie, jeżeli przepis prawa wymaga potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego, bądź jeżeli wymaga tego osoba, której interes oparty jest na przepisach prawa. Zaświadczenie takie nie przyznaje uprawnienia wynikającego z przepisów prawa, lecz potwierdza istnienie uprawnienia wynikającego z wcześniej wydanego indywidualnego aktu prawnego, jakim w sprawie Z. F. jest dokument o nadaniu w dniu [...] czerwca 1987 r. w P. tytułu naukowego docenta w dziedzinie maszyn i urządzeń elektrycznych. W związku z powyższym treść zaświadczenia może nie być zgodna z indywidualnymi oczekiwaniami osoby wnioskującej o jego wydanie. W ocenie organu żądanie wnioskodawcy zamieszczenia w zaświadczeniu potwierdzenia, że nadany mu czeski tytuł naukowy docenta od dnia 27 września 1990 r. jest równoważny polskiemu tytułowi naukowemu profesora nie może być uwzględnione, gdyż treść zaświadczenia nr [...] odzwierciedla zmiany stanu prawnego, jakie następowały w zakresie tytułów naukowych w Rzeczypospolitej Polskiej od czasu uzyskania tytułu naukowego przez wnioskodawcę. Zdaniem organu zaświadczenie nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. spełnia warunki określone w art. 217 K.p.a., nie ma więc podstaw w trybie powyższego artykułu do przychylenia się do wniosku Z. F. z dnia 1 maja 2004 r. i wydania kolejnego zaświadczenia o określonej przez wnioskodawcę treści. Od powyższego postanowienia Z. F. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wnioskodawca podniósł, iż zaświadczenie powinno jednoznacznie potwierdzać nie tylko stan prawny istniejący w chwili nadania tytułu naukowego, ale także wskazywać jakiemu tytułowi naukowemu czeski tytuł docenta jest równoważny w wyniku wejścia życie ustawy z dnia 12 września 1990 r. o tytule naukowym i stopniach naukowych oraz ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 z późn. zm.). Zdaniem wnioskodawcy organ odmawia potwierdzenia w zaświadczeniu faktu, iż nastąpiła równoważność czeskiego tytułu docenta z nadawanym w Rzeczypospolitej tytułem naukowym profesora. Rozpoznając powyższy wniosek Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...]. W ocenie organu wydane Z. F. w dniu [...] marca 2004 r. zaświadczenie nr [...] stwierdza równoważność dokumentu o nadaniu czeskiego tytułu docenta z polskim dokumentem o nadaniu tytułu naukowego i jednocześnie wykazuje jak zmiany polskiego ustawodawstwa w zakresie tytułów naukowych odnosiły się do stwierdzonej tym zaświadczeniem równowartości tytułu naukowego nadawanego w Czeskiej Republice Socjalistycznej z polskim dokumentem o nadaniu tytułu naukowego. Dlatego zdaniem organu bezzasadny jest zarzut wnioskodawcy jednoznacznego potwierdzenia równowartości następującej w wyniku zmian stanu prawnego. W uzasadnieniu organ ponadto stwierdził, iż zgodnie z czechosłowacką ustawą nr 39/1980 Sb. o szkolnictwie wyższym "profesorów mianuje Prezydent Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej na wniosek Rządu CSRS (§ 74), natomiast "docentów mianuje Minister Szkolnictwa" (§ 75). W związku z tym, iż Z. F. został mianowany przez Ministra Szkolnictwa Czeskiej Republiki Socjalistycznej docentem, nie zaś profesorem w wyniku mianowania przez Prezydenta, w ocenie organu uwzględnienie wniosku nie jest możliwe. Zgodnie z ustawą z dnia 12 września 1990 r. o tytule naukowym i stopniach naukowych (Dz. U. z 1990 r. Nr 65, poz. 386 z późn. zm.) tytuł naukowy o którym mowa w artykule 23 ust. 1 cytowanej ustawy nadaje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej - art. 24 ust. 1 tejże ustawy. Natomiast równoważność tytułu docenta uzyskanego przez Z. F. z tytułem profesora nastąpiła na skutek zmian w ustawie o tytule naukowym i stopniach naukowych z dnia 12 września 1990 r., na podstawie artykułu 41 ust. 3 cyt. ustawy, zgodnie z którym "tytuły naukowe profesora zwyczajnego i profesora nadzwyczajnego, nadane na podstawie dotychczasowych przepisów, stają się tytułem naukowym profesora". W ocenie organu tytuł profesora, o którym wnioskodawca pisze nie stanowił źródła danych, o których mowa w art. 218 K.p.a., ponieważ Z. F. występując o wydanie zaświadczenia nie przedstawił dokumentu potwierdzającego fakt mianowania go profesorem, który byłby równoważny polskiemu dokumentowi uzyskanemu w wyniku nadania tytułu profesora przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Z. F., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 217 K.p.a. przy wydawaniu zaświadczenia nr [...], jak również poprzedzającego go zaświadczenia nr [...]. W ocenie skarżącego pomimo tego, że w wydanym postanowieniu organ stwierdził, że nadany w 1987 r. w Republice Czeskiej tytuł naukowy docenta jest równoważny z tytułem profesora nadawanym w Rzeczypospolitej Polskiej, to odmówił wydania zaświadczenia o takiej treści. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości kontrolę – pod względem zgodności z prawem – zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej, przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia nie wykazała naruszenia przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Tryb wydawania zaświadczeń uregulowany w art. 217 - 220 K.p.a. polega na wydawaniu zaświadczeń, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, albo gdy osoba ubiega się o wydanie zaświadczenia ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. W niniejszej sprawie zastosowanie ma ten drugi przypadek, tzn. organ administracji obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów, bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Organ administracji publicznej przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. W przedmiotowej sprawie skarżący żądał zmiany zaświadczenia nr [...], stwierdzającego równoważność dokumentu o nadaniu czeskiego tytułu docenta z polskim dokumentem o nadaniu tytułu naukowego i jednocześnie wykazującego jak zmiany polskiego ustawodawstwa w zakresie tytułów naukowych odnosiły się do stwierdzonej tym zaświadczeniem równowartości tytułu naukowego nadawanego w Czeskiej Republice Socjalistycznej z polskim dokumentem o nadaniu tytułu naukowego. Skarżący domagał się stwierdzenia, iż od dnia 27 września 1990 r., to znaczy od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 12 września 1990 r. o stopniach i tytułach naukowych (Dz. U. Nr 65, poz. 386) uzyskany przez niego w Czeskiej Republice Socjalistycznej tytuł naukowy docent jest równoważny tytułowi naukowemu profesora nadawanemu w Rzeczypospolitej Polskiej. Odmawiając skarżącemu wydania zaświadczenia o treści wnioskowanej, organ uznał, iż zaświadczenie nr [...] odzwierciedla zmiany stanu prawnego, jakie następowały w zakresie tytułów naukowych w Rzeczypospolitej Polskiej od czasu uzyskania tytułu naukowego przez wnioskodawcę. Należy podkreślić, iż natura prawna zaświadczenia ogranicza postępowanie wyjaśniające wyłącznie do takich działań, które pozwolą na urzędowe stwierdzenie znanych faktów lub stanu prawnego. Zatem przedmiotem postępowania wyjaśniającego w sprawach wydawania zaświadczeń nie może być analizowanie zmian w stanie prawnym i wyprowadzanie z tego odpowiednich wniosków, ani dokonywanie ocen prawnych. Wydanie zaświadczenia, o którym mowa w art. 217 K.p.a. jest czynnością materialnotechniczną, a prowadzone postępowanie wyjaśniające w tym zakresie potwierdza wyłącznie określone fakty lub stan prawny. W ramach takiego postępowania organ bada, jakiego rodzaju źródło może zawierać żądane dane, a także czy dane te dotyczą stanu faktycznego bądź prawnego, którego poświadczenia domaga się wnioskodawca. Z przyczyn powyższych nie można w drodze zaświadczenia wywoływać skutków kształtujących stosunki prawne. W ocenie Sądu organ prawidłowo przyjął, że zaświadczenie nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. spełnia warunki określone w art. 217 K.p.a. i nie ma w związku z tym podstaw w trybie powyższego artykułu do przychylenia się do wniosku Z. F. i wydania kolejnego zaświadczenia o określonej przez wnioskodawcę treści. Należy wskazać, iż żądanie skarżącego dotyczące zmiany treści zaświadczenia nie mieściło się w prawnych ramach zaświadczenia, którego istotą jest nie ocena, ani weryfikacja, lecz informacja oparta na posiadanych przez organ danych. Dlatego z przyczyn powyższych organ słusznie uznał – powołując się na czechosłowacką ustawę nr 39/1980 Sb. o szkolnictwie wyższym – iż ze względu fakt, że Z. F. został mianowany przez Ministra Szkolnictwa Czeskiej Republiki Socjalistycznej docentem, nie zaś profesorem w wyniku mianowania przez Prezydenta, to uwzględnienie jego wniosku nie było możliwe. Należy podkreślić, iż tytuł profesora, o którym pisał skarżący nie stanowił źródła danych, o których mowa w art. 218 K.p.a., ponieważ nie przedstawił on dokumentu potwierdzającego fakt mianowania go profesorem, który byłby równoważny polskiemu dokumentowi uzyskanemu w wyniku nadania tytułu profesora przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.