I SA/Bk 454/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz (spr.),, sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, Protokolant Marcin Kojło, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 listopada 2007 r. sprawy ze skargi J. S. - Firma Handlowa Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu cła oddala skargę. Decyzją z dnia [..] czerwca 2007 r., Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [..] kwietnia 2007 r., [...], odmawiającą Panu J. S., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowa "Z" w H. (zwanemu dalej Stroną lub Skarżącym), zwrotu cła w kwocie 427,00 zł od towaru w postaci tkaniny z włókien odcinkowych poliestrowych, zmieszanych z włóknami ciągłymi chemicznymi – 1.474,00 MTS (w cenie jednostkowej 2,27 USD/M), objętego procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie dokumentu SAD nr [...] z dnia [...]006 r. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy szczegółowo przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie i wskazał m.in., że w dniu [...].02.2006 r., zgodnie ze zgłoszeniem celnym nr [...], objęto procedurą dopuszczenia do obrotu w/w tkaninę w ilości 26 253,60 mb, ujętą w fakturze kontrahenta chińskiego nr XSDZJM5032 z 23.01.2006 r. zawierającej w polu "opis towarów i ilość" ("DESCRIPTION OF GOODS & GUANTITY") zapis "ORDER NO:ZX-3010". Z treści faktury wynika, że część towaru w ilości 24 779,60 MTS sprzedana została w cenie jednostkowej 1,80 USD/M, natomiast 1 474,00 MTS - w cenie 2,27 USD/M. Wartość celną całej przesyłki, zgłoszonej w jednej pozycji zgłoszenia celnego ustalono na podstawie ceny transakcyjnej w kwocie 47.573,26 USD (po uwzględnieniu rabatu w wysokości 367,00 USD), zawartej w przedłożonej przez zgłaszającego fakturze. Następnie, w dniu [...] kwietnia 2006 r. Strona wystąpiła do Urzędu Celnego w B. o zwrot należności celnych w odniesieniu do trzech zgłoszeń celnych, w tym niniejszego dokumentu SAD, uzasadniając, iż z uwagi na złą jakość "części towaru" objętego przedmiotowym zgłoszeniem "zostało wystosowane pismo reklamacyjne i wystawiono notę kredytową z upustem na wadliwy towar". Do podania dołączono: nie datowaną reklamację w języku angielskim na tkaninę ZX 3038; sporządzone w języku angielskim, nie opatrzone datą, pismo eksportera chińskiego zawierające m.in. stwierdzenie, iż w związku z reklamacją Firmy Handlowej "Z" akceptuje reklamację dotyczącą "tkanin ZX3038" dostarczonych tej firmie w oparciu m.in. o fakturę XSDZJM 5032 z uwagi na braki produkcyjne, w związku z czym eksporter na pokrycie jej strat udziela 50 % upustu od wartości dostarczonych firmie tkanin; nie datowaną notę kredytową eksportera, potwierdzającą udzielenie upustu w powyższej wysokości - dla tkaniny ZX 3038 z faktury nr XSDZJM 5032 w ilości 1474,00 metra na kwotę 1 672,99 USD. Strona załączyła również, jako dowód, przesłaną faksem kserokopię dokonanego przez nią przelewu na konto bankowe eksportera kwoty 98.115,04 USD. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 236 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny należności celne przywozowe lub wywozowe podlegają zwrotowi wówczas, gdy okaże się, że w chwili uiszczenia kwota tych należności nie była prawnie należna lub, że kwota ta została zaksięgowana niezgodnie z art. 220 ust.2. Dyrektor Izby Celnej podzielił stanowisko organu l instancji, że prawnie nienależne są między innymi uiszczone lub zaksięgowane należności celne, w przypadku, gdy wartość celną stanowiącą podstawę do ustalenia tych należności określono w wysokości wyższej niż przewidują to przepisy Wspólnotowe. Organ zwrócił uwagę, że zgodnie z warunkami określonymi w art. 145 ust. 2 pkt a) i c) rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93, przy ustalaniu wartości celnej zgodnie z art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego organ celny winien ocenić, czy przedłożone przez stronę dowody w sposób przekonujący potwierdzają wadliwy stan towarów w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, jak też, że wadliwość ta nie została wcześniej uwzględniona w umowie sprzedaży. W ocenie organu, skoro stan faktyczny sprawy potwierdzać mają dokumenty sporządzone przez eksportera (np. faktura, przyjęcie reklamacji, nota kredytowa), a treść tych dokumentów nie jest jednoznaczna, a ponadto dla oceny spełnienia warunków reklamacji konieczne jest ustalenie okoliczności dotyczących zarówno formy (ustna, bądź pisemna), jak i treści kontraktu (umowy) - dla rozstrzygnięcia w/w kwestii należało wezwać Stronę do przedstawienia wyjaśnień eksportera w tym zakresie. To eksporter bowiem, a nie Strona, wystawił powyższe dokumenty złożone jako dowody w sprawie, jak też niewątpliwie posiada wiedzę na temat warunków umowy i zasad reklamacji towaru, stąd też właśnie jego wyjaśnienia, w sytuacji zaistniałych wątpliwości, uznano za niezbędne dla ustalenia okoliczności sprawy. W związku z powyższym, organ celny wystąpił do Strony m.in. o wskazanie parametrów importowanej tkaniny a następnie wezwaniem z dnia 16 sierpnia 2006 r. zwrócił się o wyjaśnienie, dlaczego kod ZX-3010 używany jest zarówno przez Stronę jak i chińskiego eksportera w dwóch znaczeniach: raz jako numer zamówienia, innym razem jako literowo-cyfrowe określenie rodzaju tkaniny. Ustosunkowując się do odpowiedzi udzielonej przez Stronę na ww. pisma, organ wskazał, że Strona, poza własnymi wyjaśnieniami, nie dysponuje dowodami poświadczającymi jakość zamówionej tkaniny. Skoro nie ma dowodów na to, jakie były ustalenia odnośnie jakości towaru, nie jest możliwa ocena, czy jego wadliwy stan nie został wcześniej uzgodniony pomiędzy kupującym i sprzedającym. Dyrektor Izby Celnej stwierdził również, że przedłożona w toku postępowania faktura nr XSDZJM5032-1 z dnia 16 lutego 2006 r. nie dotyczy przedmiotowego towaru, który zakupiono na podstawie faktury nr XSDZJM5032. Wynika z niej jednak, iż towar opisany jako: ORDER NO: ZX-3038 sprzedany został w cenie 2,20 USD/m, a nie jak wskazała Strona za ustaloną kwotę kształtującą się od 2,27 do 2,30 USD/mb. Następnie organ odwoławczy przeanalizował przesłankę zawartą w art. 145 ust. 2 lit b) rozporządzenia wykonawczego. W związku z powyższym w ocenie Dyrektora Izby Celnej należało ustalić, czy zobowiązanie gwarancyjne zostało przewidziane w umowie sprzedaży i czy zostało przez sprzedawcę zrealizowane. Wskazał, że organ celny l instancji pismem z dnia 12 kwietnia 2006 r. zwrócił się do Strony o przedstawienie kontraktu zawartego z chińskim eksporterem. W odpowiedzi Strona poinformowała, iż nie zawarła kontraktu z firmą Z. D. AND F. Co., Ltd. z Chin na dostawę tkaniny. Zatem wcześniej nie zostały określone na piśmie uzgodnienia dotyczące przyszłych transakcji sprzedaży tkanin. Nie zostało ustalone jakiego rodzaju, jakości, w jakiej ilości ma być dostarczony towar do Firmy Handlowej Z. [...]. Brak jest również dowodów, iż strony uzgodniły sposób załatwiania reklamacji. W dokumentach załączonych do zgłoszenia celnego nie określono żadnych szczegółowych danych dotyczących importowanej tkaniny będącej przedmiotem niniejszej sprawy. Strona, poinformowała również, iż nie dysponuje informacjami o parametrach tkaniny. Organ podniósł także, iż z dokumentów dołączonych do zgłoszenia celnego wynika, iż przedmiotem importu była tkanina opisana na fakturze jako ORDER NO: ZX-3010, podczas gdy z nadesłanych dokumentów reklamacyjnych wynika, iż odnoszą się one do tkaniny ZX-3038. Na wezwanie Naczelnika Urzędu Celnego w B. Strona nie nadesłała zamówienia nr ZX3010, jak również nie ustosunkowała się do tego żądania. Oceniając "dokumenty reklamacyjne", przedłożone przez Stronę wraz z wnioskiem organ odwoławczy podkreślił, iż z pisma zatytułowanego "Reklamacja" (bez daty i numeru) nie wynika, kiedy została ona złożona i kto jest jej adresatem oraz kiedy reklamacja została przyjęta. Ponadto, jak wskazał organ l instancji, z pisma eksportera - firmy Z. X. D. AND F. Co., Ltd. z Chin nie wynika, iż obniżył on wartość towaru ze względu na jego wadliwość. Z załączonego dokumentu (bez numeru i bez daty) wynika jedynie, iż kupujący - Firma Handlowa Z. z H., otrzymała upust od wartości dostarczonych tkanin na pokrycie strat firmy z uwagi na braki w tkaninach. Również z przedstawionej noty kredytowej (bez numeru i bez daty) wynika jedynie, iż kupujący otrzymał 50 % upust. Dyrektor Izby Celnej zgodził się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, iż strony transakcji nie mają obowiązku sporządzania postanowień umowy w formie pisemnej (choć z pewnymi wyjątkami), zatem ustaleniom ustnym, nie można odmówić charakteru umowy. W niniejszej sprawie jednak, pomimo wezwania organu celnego do przedłożenia wyjaśnień chińskiego eksportera w kwestiach budzących wątpliwości, dowody takie nie zostały dostarczone. Strona, mimo wezwania organu dotyczącego przedstawienia dokumentu potwierdzającego podjęcie czynności zmierzających do uzyskania wyjaśnień eksportera, nie przedstawiła żadnego dowodu (kopii pisma, potwierdzenia nadania) tłumacząc jedynie, iż w tej sprawie przesłano list zwykły. Uzasadnienie Strony, że nie miała możliwości w krótkim czasie nawiązać kontaktu z eksporterem, mija się z jej wyjaśnieniami, co do ich stałej współpracy. Jak ustalił organ odwoławczy, w okresie od 11 grudnia 2006 r. do 28 maja 2007 r. Skarżący dokonał 19 zgłoszeń celnych importowych, w których jako eksporter występowało przedsiębiorstwo Z. X. D. AND F. CO., LTD. Oznacza to, iż oba podmioty prowadziły w tym okresie stałą współpracę uzgadniając kolejne dostawy, co niewątpliwie wymagało dokonania szeregu ustaleń takich jak rodzaj i ilość towaru, jego cena, data wysłania, termin dostawy itd. Dyrektor Izby Celnej zauważył także, iż Strona nie ustosunkowała się do wezwania organu o wskazanie i udowodnienia daty sporządzenia przez nią reklamacji. Również wyjaśnienia Strony, co do sposobu przekazania reklamacji, jak również próbek towaru, nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. Jak ustalił bowiem organ l instancji, Centrum Usług Pocztowych Poczty Polskiej nie posiada żadnej informacji od Światowego Związku Pocztowego wskazującej na trudności w doręczaniu korespondencji na terenie Chin. Dyrektor Izby Celnej podniósł, iż niezależnie od formy, w jakiej została zawarta umowa sprzedaży, przedmiotem postępowania wyjaśniającego winny być okoliczności transakcji. Nie wystarczającym jednak dowodem dla ustalenia formy i treści umowy zawartej z chińskim dostawcą są jednostronne wyjaśnienia importera, nie potwierdzone przez eksportera. Organ odwoławczy potwierdził, iż mimo działań podjętych przez organ l instancji, Strona nie przedstawiła wyjaśnień chińskiego eksportera oraz nie udowodniła w sposób przekonujący próby ich uzyskania. W związku z powyższym Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż Strona nie udowodniła, w sposób przekonujący dla organów celnych, spełnienia przesłanek z art. 145 ust. 2 Rozporządzenia Wykonawczego do Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Nie wykazała bowiem, iż sprzedający obniżył wartość transakcyjną tkaniny wypełniając zobowiązanie przewidziane w umowie zawartej przed dopuszczeniem towarów do obrotu, jak również, że wadliwy stan przedmiotowego towaru nie został wcześniej uwzględniony w umowie sprzedaży. W skardze skierowanej do tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, działający w imieniu Skarżącego pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] czerwca 2007 r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu celnego pierwszej instancji. w całości oraz nakazanie zwrotu cła od przedmiotowego towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu wg dokumentu SAD nr [...] z dnia [...].02.2006 r. Skarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono: – naruszenie przepisów art. 145 Rozporządzenia Wykonawczego - Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, art. 29 i 236 Wspólnotowego Kodeksu Celnego - Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. i w konsekwencji odmowę zwrotu nadpłaconego cła; – naruszenie przepisów postępowania podatkowego w szczególności zaś: art. 187 i 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, póoz. 926 ze zm.), poprzez brak wszechstronnego rozważenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Autor skargi stwierdził, że w świetle przedstawionych organom dokumentów nie może być wątpliwości, iż wada polegająca na rozwarstwieniu tkaniny była wadą ukrytą - wadą tkwiącą w rzeczy. Potwierdza to również działanie sprzedającego, który reklamację uznał (po odzyskaniu próbek). Zdaniem skarżącego wystarczającym logicznym dowodem jest fakt, że sprzedający obniżył cenę i nadesłał notę korygującą. Nie można zgodzić się z twierdzeniem organów obu instancji, że nie zostało ustalone, jakiego rodzaju, jakości, w jakiej ilości ma być dostarczony towar do firmy skarżącego Powtarzane konsekwentnie przez obie instancje wywody, o parametrach tkaniny, wydają się zbędne, mogłyby one mieć znaczenie w przypadku sprowadzenia tkaniny dobrej jakości, ale innej niż była zamawiana. W przedmiotowej sprawie mamy towar wadliwy. Fakt, ze importer nie godził się na zakup tkaniny wybrakowanej dowodzi uznanie reklamacji i obniżenie ceny przez sprzedającego. Żadne parametry nie stanowią usprawiedliwienia dla rozwarstwienia tkaniny. W ocenie Strony, nie budzi wątpliwości, iż sprzedający dokonał dostosowania w rozumieniu art. 145 ust. 2 ww. rozporządzenia. Dowodem na powyższą okoliczność jest nota korygująca oraz dokonane za pośrednictwem dokumentów potrącenie opłaconej kwoty z należnościami za następną dostawę. Faktem jest, iż strona nie dostarczyła kontraktu na piśmie. Nie wyklucza to jednak uzgodnień ustnych stron, którym nie można odmówić charakteru umowy. Strony współpracują ze sobą stale i mają uzgodnione zobowiązania gwarancyjne. Ciąg działań stron (wysyłanie próbek, not, potrącenie) jest wypełnieniem tych zobowiązań. W skardze podniesiono także, iż wadliwy stan towarów nie został wcześniej uzgodniony, czego dowodem są okoliczności podniesione wyżej, polegające na uruchomieniu procedury reklamacyjnej w postaci przesłania pisma reklamacyjnego do pracownika fabryki i pozytywne rozpoznanie reklamacji skutkujące obniżeniem ceny. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. wnosił o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację wyrażoną w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził podnoszonych w skardze naruszeń prawa, uzasadniających uchylenie skarżonej decyzji organu odwoławczego oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji organu pierwszej instancji Zgodnie z przepisem art. 236 ust. 1 akapit 1 Rozporządzenia Rady Nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, Dz.U.UE.L.92.302.1 (dalej: Wspólnotowy Kodeks Celny), należności celne przywozowe lub wywozowe podlegają zwrotowi, gdy okaże się, że w chwili uiszczenia kwota tych należności nie była prawnie należna lub że kwota ta została zaksięgowana niezgodnie z art. 220 ust. 2. Należy zwrócić uwagę, że nie jest prawnie należną, kwota należności celnych uiszczona w związku z zastosowaniem wyższej wartości celnej towaru od wartości celnej przewidzianej przepisami prawa wspólnotowego. Weryfikacja wartości celnej towaru ustalonej w myśl art. 29 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, jak też zwrot różnicy nadpłaconego cła na podstawie cytowanego art. 236 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, może odbyć się w warunkach przewidzianych w przepisie art. 145 Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.93.253.1 ze zm.). Zgodnie z art. 145 ust. 2 tegoż Rozporządzenia Komisji, po dopuszczeniu towarów do swobodnego obrotu dostosowanie przez sprzedającego na korzyść nabywcy ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za towary może zostać wzięte pod uwagę przy określaniu wartości celnej zgodnie z art. 29 Kodeksu, jeżeli zostanie udowodnione w sposób przekonujący dla organów celnych, że: a) w czasie określonym w art. 67 Kodeksu, towary były wadliwe; b) sprzedający dokonał dostosowania, wypełniając zobowiązanie gwarancyjne przewidziane w umowie sprzedaży, zawartej przed dopuszczeniem towarów do swobodnego obrotu; c) wadliwy stan towarów nie został wcześniej uwzględniony w odnośnej umowie sprzedaży. Z postanowień ww. regulacji wynika, iż korekta ceny zapłaconej lub należnej ceny z korzyścią dla kupującego może mieć miejsce w przypadku spełnienia łącznie trzech przesłanek opisanych w poszczególnych punktach a), b) i c). Sąd ponadto pragnie zauważyć, że dokonując ustaleń faktycznych w konkretnej sprawie na organach ciąży obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.). Rozwinięciem tej zasady jest reguła wyrażona w art. 187 § 1 tej ustawy. Organ podatkowy mianowicie, jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Nie można jednak obarczać organu podatkowego (celnego) obowiązkiem nieograniczonego poszukiwania dowodów przemawiających za twierdzeniami podatnika, jeżeli on sam takich dowodów nie wskazuje (wyrok NSA z 1 czerwca 1999 r., sygn. akt III SA 5688/98, opubl. LEX 38711). Podzielić należy również pogląd, iż strona postępowania nie może czuć się zwolnionym od współdziałania z organem podatkowym w realizacji obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, zwłaszcza jeśli nieudowodnienie określonej czynności faktycznej może prowadzić do rezultatów niekorzystnych dla strony (por. wyrok NSA z 22 maja 2000 r., sygn. akt I SA/Lu 249/99, opubl. LEX nr 45373). Na uwagę zasługuje przy tym stanowisko, iż w pewnych przypadkach, konieczność współdziałania strony w gromadzeniu przez organ celny dowodów, jest uzasadniona stworzeniem odpowiednich warunków dla zgromadzenia przez organy celne pełnych informacji w takich podatkowych stanach faktycznych, w których bez dostarczenia przez stronę odpowiednich danych, nie ma możliwości ustalenia takich informacji (patrz też A. Hanusz "Strony postępowania podatkowego a ciężar dowodu" Przegląd podatkowy z 2004 r., Nr 9, s.52). Przede wszystkim - co jest szczególnie istotne w przedmiotowej sprawie - należy zająć stanowisko, iż art. 145 ust. 2 Rozporządzenia Komisji modyfikuje określoną art. 122 i 187 Ordynacji podatkowej generalną zasadę, iż ciężar dowodzenia w postępowaniu podatkowym spoczywa na organie podatkowym. W następstwie owej modyfikacji - wynikającej właśnie z omawianej regulacji - ciężar dowodzenia okoliczności opisanych w tym przepisie, od których zależy możliwość skorygowania wartości celnej, został przerzucony na stronę. Przenosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy podkreślić trzeba, iż z treści art. 145 ust. 2 Rozporządzenia Komisji Nr 2454/93 jednoznacznie wynika, iż podatnik (strona postępowania) ma obowiązek współdziałać z organami w celu "udowodnienia w sposób przekonujący" okoliczności uzasadniających weryfikację wysokości wartości celnej towaru. W ocenie Sądu uprawnione jest stanowisko organów, iż skarżący nie wykazał, że w dacie przyjęcia zgłoszenia przez organy celne, towary były wadliwe, a wadliwy stan towarów nie został wcześniej uwzględniony w odnośnej umowie sprzedaży, jak też, że dokonano dostosowania wypełniając zobowiązanie gwarancyjne przewidziane w umowie sprzedaży, zawartej przed dopuszczeniem towarów do obrotu. Do wniosku strony o zwrot cła dołączono m.in. fakturę nr XSDZJM5032 wystawioną przez sprzedawcę towaru; złożoną przez stronę reklamację towaru (tkaniny ZX3038) m.in. z w/w faktury (bez daty); oraz sporządzone przez sprzedawcę przyjęcie reklamacji i notę kredytową, dotyczące tkanin ZX3038 (oba dokumenty nie są datowane). Wobec faktu, iż wskazana faktura dotyczy sprzedaży tkanin ZX3010, zaistniałe rozbieżności uzasadniały wyjaśnienie ich przez strony kontraktu. Organy słusznie uznały, że dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego w sprawie konieczne jest uzyskanie również stanowiska wystawcy dokumentów, tj firmy Z. X. D. AND F. Co., Ltd. Jednakże na wezwanie do przedłożenia wyjaśnień chińskiego eksportera w przedmiocie warunków umowy, zasad reklamacji, zobowiązań gwarancyjnych, rozbieżności pomiędzy zapisami na fakturze oraz dokumencie reklamacji w zakresie kodów ZX-3010 i ZX-3038, strona przedłożyła jedynie własne wyjaśnienia. Natomiast informacja strony, iż nie było możliwości w krótkim czasie nawiązania kontaktu z eksporterem i uzyskania od niego odpowiedzi, jest mało wiarygodna, wobec ustaleń organu, iż w okresie od 11 grudnia 2006 r. do 28 maja 2007 r., skarżący i jego chiński kontrahent prowadzili stałą współpracę handlową, uzgadniając kolejne dostawy towaru (w tym okresie dokonano 19 zgłoszeń celnych towaru zakupionego w firmie Z. X. D. AND F. Co., Ltd.). Również wyjaśnienia strony odnośnie daty nadania i odbioru przez kontrahenta reklamowanych próbek towaru oraz powoływanie się na niemożliwość doręczenia przez Pocztę Polską przesyłek na prowincję Chin, gdzie znajduje się fabryka kontrahenta i konieczność przesłania próbek na adres pracownika tej firmy - nie są wiarygodne. Jak bowiem ustalił organ, brak jest informacji od Światowego Związku Pocztowego, mówiącej o utrudnieniach w doręczaniu korespondencji na terenie Chin (por. informacja Poczty Polskiej Centrum Usług Pocztowych Oddział Regionalny w B. z dnia 5 grudnia 2006 r.). Skarżący nie przedstawił ponadto żadnych dowodów nadania przesyłek listowych wskazujących na daty sporządzenia, nadania i odebrania przez kontrahenta dokumentacji związanej z reklamacją towaru. Jego wyjaśnienia w przedmiocie rozbieżności w zakresie kodów towaru i omyłkowego wpisania przez kontrahenta w fakturach kodu ZX3010, nie udowadniają w sposób przekonujący organy, iż przedmiotem sprzedaży był towar o kodzie ZX3038, co ma zdaniem strony wynikać z dokumentów przyjęcia reklamacji i noty kredytowej. Strona przedłożyła również fakturę pro forma nr XSDZJM5032-01 wystawioną dopiero 16.02.2006 r. Organ odwoławczy słusznie jednak zauważył, że towar ZX3038 wynikający z tej faktury, został sprzedany w innej cenie niż wskazywała to strona. Również kwestie związane z kontraktem między stronami są poparte wyłącznie wyjaśnieniami skarżącego. Nie wiadomo, na jakich zasadach zostały uzgodnione między stronami kontraktu reguły współpracy, związane z dostawą towaru i zobowiązań gwarancyjnych w razie wadliwości towaru. Również i w tym zakresie organ dysponował jedynie wyjaśnieniami strony, które nie potwierdzone przez kontrahenta Skarżącego, nie są wystarczającym dowodem uzasadniającym dostosowanie wartości celnej towaru w okolicznościach przewidzianych w art. 145 ust. 2 Rozporządzenia Komisji Nr 2454/93. Importer ma bowiem obowiązek przedstawić do odprawy celnej oryginały wszelkich dokumentów, na podstawie których można określić wartość towaru, a w związku z tym także cło i podatek. Wobec wskazanych rozbieżności w dokumentacji przedłożonej przez stronę, organ zadośćuczynił obowiązkowi wezwania Skarżącego do uzupełnienia i sprecyzowania swojego stanowiska, jak też przedstawienia wyjaśnień kontrahenta. Z powodu nie dostarczenia przez Stronę, postulowanych przez organ, przede wszystkim wyjaśnień kontrahenta chińskiego, uzasadnione było poprzestanie na ustaleniach i ocenach poczynionych na podstawie pozostałego materiału dowodowego, tym bardziej, że ustalenia owe nastąpiły w zgodzie z przepisami postępowania podatkowego. Nie można zatem postawić organom zarzutu naruszenia przepisów art. 187 i art. 191 ustawy – Ordynacja podatkowa. Materiał dowodowy został zebrany i oceniony w prawidłowy sposób i w zgodzie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Wymaga podkreślenia, iż nie można obarczać organu podatkowego (celnego) obowiązkiem nieograniczonego poszukiwania dowodów przemawiających za twierdzeniami Skarżącego, jeżeli on sam takich dowodów nie wskazuje. Tym samym w ocenie Sądu w sprawie niniejszej Strona nie udowodniła, w sposób przekonujący dla organów celnych, że: w czasie określonym w art. 67 Wspólnotowego Kodeksu Celnego towary objęte procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie dokumentu SAD nr [...] z dnia [...].02.2006 r. były wadliwe; sprzedający dokonał dostosowania, wypełniając zobowiązanie gwarancyjne przewidziane w umowie sprzedaży, zawartej przed dopuszczeniem towarów do swobodnego obrotu oraz że wadliwy stan towarów nie został wcześniej uwzględniony w odnośnej umowie sprzedaży. W tym stanie rzeczy nie naruszono również wskazanych w skardze przepisów art. 29 i 236 Wspólnotowego Kodeksu Celnego oraz art. 145 cytowanego Rozporządzenia Komisji Nr 2454/93. Uznając skargę za nieuzasadnioną Sąd orzekł jak w sentencji przy zastosowaniu art. 151 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.