VII SA/Wa 1299/07
WyrokWSA w Warszawie2007-12-04
Skład orzekający: Jolanta Zdanowicz, Mirosława Kowalska, Bożena Więch-Baranowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej może być ograniczone poprzez zakaz sprzedaży produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 Prawa farmaceutycznego, jeśli apteka nie posiada odrębnego magazynu do ich przechowywania?Ratio decidendi
Sąd uznał, że zezwolenie na prowadzenie apteki może być ograniczone w zakresie sprzedaży produktów z art. 72 ust. 5 Prawa farmaceutycznego, jeśli apteka nie dysponuje odrębnym magazynem do ich przechowywania. Przepisy Prawa farmaceutycznego wymagają istnienia takiego magazynu, a organ administracji ma uznanie administracyjne w ocenie, czy warunki przechowywania i sprzedaży są spełnione i nie przeszkadzają podstawowej działalności apteki.Stan faktyczny
Spółka P. Spółka Jawna złożyła wniosek o zezwolenie na prowadzenie apteki. Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny udzielił zezwolenia, ale z zakazem sprzedaży produktów z art. 72 ust. 5 Prawa farmaceutycznego, ponieważ apteka nie posiadała odrębnego magazynu do ich przechowywania. Główny Inspektor Farmaceutyczny utrzymał tę decyzję w mocy. Spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i postępowania.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi P. Spółka Jawna na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] kwietnia 2007 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie apteki w części dotyczącej zakazu sprzedaży produktów wymienionych w art. 72 ust 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne skargę oddala
Główny Inspektor Farmaceutyczny zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2007r., znak [...] na podstawie art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 115 pkt 4 w związku z art. 86 ust. 8 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2004r. Nr 53, poz. 533, z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania spółki: P. Spółka Jawna z siedzibą w W. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w B. z dnia [...] czerwca 2006r. znak [...] w części dotyczącej zakazu sprzedaży produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w wyżej wymienionej części.
Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg.
Spółka P. Spółka Jawna z siedzibą w W., zwróciła się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego o zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "Apteka K." w W. przy ul. [...], do wniosku dołączono dokumenty m.in. plan i opis techniczny pomieszczeń przeznaczonych na aptekę sporządzony przez osobę uprawnioną.
Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w B., pismem z dnia [...] czerwca 2006 r. znak [...] wezwał stronę do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie - wyodrębnienia magazynu do przechowywania asortymentu wymienionego w art. 72 ust. 5 Prawa farmaceutycznego, zgodnie z § 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 września 2002 r. w sprawie wykazu pomieszczeń wchodzących w skład powierzchni podstawowej i pomocniczej apteki.
W oświadczeniu złożonym w dniu [...] czerwca 2006r., Spółka stwierdziła, że "lokal przeznaczony na aptekę posiada jeden magazyn do przechowywania środków farmaceutycznych i tym samym nie przewiduje się prowadzenia asortymentu wymienionego w art. 72 ustęp 5 Prawo farmaceutyczne".
Decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. znak [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w B. udzielił w/w Spółce zezwolenia na prowadzenie apteki ustanawiając zakaz sprzedaży w aptece produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne.
Spółka złożyła wniosek o uzupełnienie treści powyższej decyzji poprzez rozstrzygnięcie w zakresie dopuszczalności sprzedaży produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy - Prawo farmaceutyczne, z zastrzeżeniem ich przechowywania w izbie ekspedycyjnej apteki. Alternatywnie strona wniosła o dopuszczenie możliwości rozpoczęcia sprzedaży powyższych produktów po wydzieleniu -"w późniejszym czasie" - dodatkowego magazynu przeznaczonego na ich przechowywanie.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006r. znak [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w B. odmówił uzupełnienia zezwolenia na prowadzenie apteki w zakresie określonym we wniosku złożonym przez stronę.
Następnie Spółka wniosła, do Głównego Inspektora Farmaceutycznego odwołanie od decyzji z dnia [...] czerwca 2006r. znak [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w B. w części dotyczącej zakazu sprzedaży produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy - Prawo farmaceutyczne.
W wyniku rozpoznania odwołania zapadła zaskarżona decyzja.
W jej uzasadnieniu Główny Inspektor Farmaceutyczny stwierdził, że strona w ramach powierzchni podstawowej lokalu apteki nie wydzieliła pomieszczenia odrębnego magazynu do przechowywania produktów wymienionych w art. 72 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo Farmaceutyczne (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 533 ze zm.)
Zdaniem Głównego Inspektora Farmaceutycznego bezwzględnym wymogiem prowadzenia przez aptekę ogólnodostępną obrotu produktami określonymi w art. 72 ust. 5 ustawy - Prawo farmaceutyczne jest wydzielenie - w ramach powierzchni podstawowej lokalu apteki, odrębnego pomieszczenia magazynu, przeznaczonego do przechowywania tych produktów (art. 86 ust. 8 w zw z art. 72 ust. 5 ustawy Prawo Farmaceutyczne i § 1 pkt 6 rozporządzenia w sprawie wykazu pomieszczeń wchodzących w skład powierzchni podstawowej i pomocniczej apteki, Dz. U. Nr 161, poz. 1338).
Na podstawie, dołączonego do wniosku o zezwolenie na prowadzenie apteki planu technicznego lokalu, sporządzonego w Pracowni Projektowo - Kosztorysowej T. D. organ ustalił, że w aptece przewidziano jeden magazyn. Magazyn produktów leczniczych został oznaczony na planie jako pomieszczenie nr 8. Objaśnienie następującej treści "nr 7 magazyn" zostało skreślone. Z protokół przeglądu lokalu przeznaczonego na aptekę, przeprowadzonego w dniu [...] czerwca 2006 r. wynika, że w skład powierzchni podstawowej wchodzi pomieszczenie określone jako "Magazyn I" o powierzchni [...] m² obok określenia pomieszczenia "Magazyn II" znajduje się adnotacja "brak".
Dodatkowo organ podkreślił, że strona w oświadczeniu złożonym w dniu [...] maja 2006 r. stwierdziła, że asortyment określony w art. 72 ustęp 5 Prawo farmaceutyczne będzie przechowywany wyłącznie w części ekspedycyjnej na wydzielonym stoisku, a obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości magazynowania produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 w/w ustawy w izbie ekspedycyjnej.
Ponadto Główny Inspektor Farmaceutyczny stwierdził, że po wydaniu zezwolenia w aptece były przechowywane produkty wymienione w art. 72 ust. 5 ustawy - Prawo farmaceutyczne (protokół kontroli problemowej przeprowadzonej w aptece w dniu [...] września 2006 r., gdzie stwierdzono również, że " w aptece został wydzielony drugi magazyn kosztem komory przyjęć i szatni"). Spółka w piśmie z dnia [...] kwietnia 2007 r. stwierdziła, że apteka posiada dwa magazyny. Główny Inspektor Farmaceutyczny - działając w oparciu o przepis art. 136 k.p.a. polecił Wojewódzkiemu Inspektorowi Farmaceutycznemu w B. przeprowadzenie postępowania na okoliczność wydzielenia przez stronę w lokalu apteki magazynu do przechowywania asortymentu wymienionego w art. 72 ust. 5 ustawy – Prawo farmaceutyczne. Organ I instancji przeprowadził w aptece kontrolę, która wykazała, że nowoutworzony magazyn ma powierzchnię 1,2 m² brak w nim szaf i regałów, znajduje się w nim tylko lodówka. Magazyn został wydzielony kosztem komory przyjęć i szatni.
Zdaniem Głównego Inspektora Farmaceutycznego, świetle przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002 r. w sprawie szczegółowych wymogów, jakim powinien odpowiadać lokal apteki (Dz. U. Nr 171, poz.1395) pomieszczenie określone przez stronę jako "drugi magazyn" nie można potraktować jako magazyn do przechowywania asortymentu wymienionego w art. 72 ust.5 ustawy – Prawo farmaceutyczne. Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 3 w/w rozporządzenia, z którego wyposażenie apteki ogólnodostępnej stanowią szafy magazynowe zamykane lub regały oraz łatwo zmywalne podesty.
Główny Inspektor Farmaceutyczny obok pouczenia o skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarł zapis "Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania niniejszej decyzji. Strona niezwłocznie po doręczeniu jej niniejszej decyzji zobowiązana jest do usunięcia z lokalu apteki produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy - Prawo farmaceutyczne".
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniosła P. Spółka Jawna, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Merytoryczne uzasadnienie swojego żądania, skarżąca Spółka przedstawiła w piśmie z dnia [...] listopada 2007r.
Wskazała, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa:
-art. 86 ustawy Prawo Farmaceutyczne przedmiotem działalności apteki jest "wydawanie wyrobów medycznych", a udzielonym stronie zezwoleniu zakazano wydawania wyrobów medycznych zaliczanych do produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo Farmaceutyczne, a także organ nakazał dodatkowo usunięcie tych produktów z apteki;
-art. 87 ustawy Prawo Farmaceutyczne, przepis ten wyróżnia tylko jeden rodzaj aptek przeznaczonych dla ludności, apteki ogólnodostępne nie różnicuje aptek na uprawnione lub nieuprawnione do prowadzenia pełnego lub niepełnego asortymentu produktów dopuszczalnych do obrotu w aptekach;
-art. 95 ustawy Prawo Farmaceutyczne rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 18 października 2002 r. w sprawie podstawowych warunków prowadzenia apteki nie ustala konieczności przechowywania produktów z art. 72 ust. 5 ustawy Prawo Farmaceutyczne w oddzielnym magazynie;
-niewłaściwe zastosowano art. 97 ust. 5, w związku z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 26 września 2002 r. w sprawie wykazu pomieszczeń wchodzących w skład powierzchni podstawowej i pomocniczej apteki określa przyporządkowanie poszczególnych rodzajów pomieszczeń, jakie mogą być ustanowione w lokalu apteki nie stanowi to natomiast wykazu obowiązkowych pomieszczeń, jakie muszą być ustanowione w lokalu apteki, gdyby nawet uznać, to użyte w przepisie sformułowanie: "magazyn przeznaczony do przechowywania produktów określonych w art. 72 ust. 5 ustawy PF" oznacza, że jest on tworzony dopiero, gdy wystąpi potrzeba przechowywania tych produktów. Strona złożyła oświadczenie, że produkty te będą przechowywane wyłącznie w izbie ekspedycyjnej, rozporządzenie nie wyklucza, aby jeden magazyn mógł spełniać obie funkcje magazynu produktów leczniczych i produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo Farmaceutyczne.
-nie zastosowano art. 98 ust. 5, ustawy Prawo Farmaceutyczne w związku z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002 r. w sprawie szczegółowych wymogów, jakim powinien odpowiadać lokal apteki, lokal wskazany przez stronę odpowiadał wymogom tego przepisu;
-art. 99 ust. 2 ustawy Prawo Farmaceutyczne, inspekcja farmaceutyczna nie ma uprawnień do ograniczenia zakresu zezwolenia poprzez administracyjne wyłączenie określonej grupy produktów z obrotu w aptece;
-art. 100 ustawy Prawo Farmaceutyczne, przepis wyszczególnia elementy składowe prawidłowego wniosku o zezwolenie na prowadzenie apteki warunki te zostały spełnione przez stronę;
-art. 102 ust. 7 ustawy Prawo Farmaceutyczne, naruszono w ten sposób, że w zezwoleniu na prowadzenie apteki organ administracji powinien określić jedynie podstawowe warunki prowadzenia apteki, obrót produktami wymienionymi w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo Farmaceutyczne jest dodatkową działalnością apteki dopuszczoną przez art. 86 ust 8. ustawy Prawo Farmaceutyczne, warunek prowadzenia apteki, jakim jest zakaz sprzedaży artykułów wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo Farmaceutyczne nie mógł być, więc ustanowiony w zezwoleniu;
-art. 108 ust. 1 i art. 109 ustawy Prawo Farmaceutyczne, organy inspekcji farmaceutycznej wydały decyzję w zakresie obrotu innymi produktami wymienionymi w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo Farmaceutyczne;
-art. 120 ustawy Prawo Farmaceutyczne, organy inspekcji farmaceutycznej nie mają delegacji ustawowej do nakazywania usuwania z apteki pełnowartościowych towarów, którymi obrót w aptekach jest dozwolony z mocy samej ustawy, nakaz usunięcia jest w istocie decyzją egzekucyjną i podlega odrębnemu postępowaniu, a nie postępowaniu o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki, dodatkowo na podstawie art. 139 k.p.a. nie można wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się;
-art. 75 ust. 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, przepis ten dopuszcza jako wyłączny tryb postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia taki sam jak określony w ustawie Prawo Farmaceutyczne, nie jest możliwe, aby rozpatrując sprawę
organ administracji rozstrzygnął ograniczając zezwolenie na prowadzenie apteki.
Ponadto zdaniem skarżącej Spółki decyzja została wydana z naruszeniem przepisów art. 6, art. 7 i art. 9 k.p.a. - organ przeprowadził oględziny w dniu [...] kwietnia 2007 r., bez powiadomienia strony i bez udziału strony;
-art. 10 i art. 11 k.p.a - strona została pozbawiona możliwości uczestniczenia we wszystkich czynnościach postępowania, nie miała możliwości wypowiedzenia się, co do zgromadzonego materiału dowodowego i nie odnotowały w aktach powodu, dla jakiego nastąpiło to odstąpienie;
-art. 12 § 1 k.p.a. - organ nie prowadził postępowania w sprawie wnikliwie ani szybko, postępowanie odwoławcze trwało ponad 7 miesięcy;
-art. 35 § 1, § 2, § 3 k.p.a. naruszony w ten sposób, że w dniu otrzymania odwołania przez organ stan prawny i faktyczny był wystarczająco udokumentowany;
-art. 36 § 1, § 2, k.p.a. organ nie informował strony o przyczynach opóźnienia w załatwieniu sprawy;
-art. 75 § 1 art. 76 § 1, art. 77 § 1, art. 79 § 1, § 2, art. 80, art. 81, art. 89 k.p.a. organ nie rozpatrzył dowodów na korzyść strony, pominął protokół, w którym odnotowano fakt wydzielenia drugiego magazynu, nie zawiadomił strony o oględzinach na 7 dni przed czynnością, organ nie dopuścił do przeprowadzenia dowodu z rozprawy administracyjnej;
-art. 107, art. 139 k.p.a. organ w zaskarżonej decyzji w części nazwanej pouczeniem niezgodnie ze wskazanym przepisem nałożył na stronę obowiązek usunięcia z lokalu apteki produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo Farmaceutyczne, w decyzji organu pierwszej instancji nie było takiego nakazu, decyzja odwoławcza była, więc w swoich skutkach bardziej niekorzystna dla strony niż decyzja organu pierwszej instancji;
-art. 133 k.p.a. organ I instancji nie przesłał całości akt postępowania organowi odwoławczemu;
-art. 138, art. 140 k.p.a. organ odwoławczy nie może ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu I instancji, nie działał jak samodzielny organ merytoryczny;
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Ponadto Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.
Zdaniem Sądu, skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa.
W niniejszej sprawie decyzja organu pierwszej instancji została zaskarżona, w trybie odwołania do organu drugiej instancji, w części, w jakiej organ pierwszej instancji wydając decyzję w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie apteki, orzekł o wyłączeniu z zezwolenia na prowadzenie obrotu detalicznego produktami leczniczymi i wyrobami medycznymi – produkty określone w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo Farmaceutyczne.
Rzeczą organu drugiej instancji było zatem, rozpoznanie zasadności tak sprecyzowanego odwołania.
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie kluczową okolicznością dla organu nie powinny być deklaracje Spółki w przedmiocie istnienia bądź nie magazynu, czy też miejsc gdzie będą przechowywane artykuły opisane w przepisie w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo Farmaceutyczne na tę okoliczność prowadzenie postępowania dowodowego było bezprzedmiotowe.
Główny Inspektor Farmaceutyczny, zobowiązany był, bowiem do badania złożonego przez Spółkę wniosku i stwierdzenia, czy w świetle przedstawionego do wniosku planu i opisu technicznego pomieszczeń przeznaczonych na aptekę sporządzonego przez osobę uprawnioną; uzasadnione było rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.
Wskazać należ, że skarżący w toku całego postępowania nie uzupełnił wniosku w sposób, który by zmieniał w/w plan i opis techniczny w porównaniu z pierwotnie złożonym.
Zdaniem Sądu organ II instancji prawidłowo wywiódł argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zgodnie, z którą wymogiem dla prowadzenia w aptece, obrotu produktami określonymi w art. 72 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo Farmaceutyczne (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 533 ze zm.) jest m.in. istnienie w pomieszczeniu apteki oddzielnego magazynu przeznaczonego dla tego asortymentu.
Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2004r. Nr 53, poz. 533, z późn. zm.) apteka jest placówką ochrony zdrowia publicznego, w której osoby uprawnione świadczą usługi farmaceutyczne.
W myśl przepisu art. 99 w/w ustawy apteka ogólnodostępna może być prowadzona tylko na podstawie uzyskanego zezwolenia na prowadzenie apteki. Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana, cofnięcie lub stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki należy do wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, prawo do uzyskania zezwolenia na prowadzenie apteki posiada osoba fizyczna, osoba prawna oraz niemająca osobowości prawnej spółka prawa handlowego.
Na mocy przepisu art. 100 ust. 1 ustawy Prawo Farmaceutyczne podmiot występujący o zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej składa do wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego wniosek zawierający: m.in. oznaczenie podmiotu, jego siedzibę i adres, wskazanie adresu apteki; nazwę apteki, o ile taka występuje. Do wniosku należy dołączyć: m.in. plan i opis techniczny pomieszczeń przeznaczonych na aptekę sporządzony przez osobę uprawnioną.
Przepis art. 86 ustawy z dnia 6 września 2001 r., Prawo Farmaceutyczne stanowi, że w aptekach ogólnodostępnych na wydzielonych stoiskach można sprzedawać produkty określone w art. 72 ust. 5 posiadające wymagane prawem atesty lub zezwolenia, pod warunkiem, że ich przechowywanie i sprzedaż nie będą przeszkadzać podstawowej działalności apteki.
Zdaniem Sądu przepis ten wskazuje na istnienie uznania administracyjnego w zakresie dopuszczenia do sprzedaży w/w asortymentu, nawet wówczas, gdy zachodzą przesłanki formalne związane z dopuszczenia tego asortymentu do obrotu w aptece.
Bezsprzeczne jest, że zgodnie z przedmiotowym w niniejszej sprawie wnioskiem o wydanie zezwolenia na prowadzenie apteki, w jej lokalu przewidziany jest jeden magazyn.
Na podstawie art. 95 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne Minister Zdrowia wydał w dniu 18 października 2002 r. rozporządzenie w sprawie podstawowych warunków prowadzenia apteki (Dz. U. z 2002 r. Nr 187, poz. 1565).
W § 4 ust. 1 rozporządzenia zarządza się, że produkty lecznicze i wyroby medyczne przechowuje się w sposób staranny, zabezpieczający je przed zakurzeniem, zabrudzeniem i zniszczeniem; przechowywane produkty lecznicze i wyroby medyczne nie mogą dotykać bezpośrednio ścian i podłóg w miejscu ich składowania. W szczególności wskazano zaś, że oddzielnie przechowuje się produkty wymienione w art. 72 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne.
Ponadto na podstawie art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne Minister Zdrowia wydał w dniu 26 września 2002 r., rozporządzenie w sprawie wykazu pomieszczeń wchodzących w skład powierzchni podstawowej i pomocniczej apteki (Dz. U. z 2002 r. Nr 161, poz. 1338).
Zgodnie z przepisem § 1 tego rozporządzenia w skład powierzchni podstawowej lokalu apteki ogólnodostępnej wchodzą m.in. pomieszczenia: magazyn lub magazyny produktów leczniczych; magazyn lub magazyny do przechowywania asortymentu wymienionego w art. 72 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne, jeżeli jest on prowadzony przez aptekę.
Zdaniem Sądu powyższe regulacje nie mogą pozostawiać jakiejkolwiek wątpliwości. Ustawodawca dopuścił w aptekach ogólnodostępnych obrót artykułami opisanymi w art. 72 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo Farmaceutyczne, ale obwarował to wymogiem m.in. dysponowania przez lokal apteki odrębnym dla tego asortymentu magazynem.
Nawet gdyby przyjąć, że w toku postępowania administracyjnego doszło do wyodrębnienia dodatkowego magazynu i w grę mogło wchodzić uzupełnienie wniosku w zakresie planu i opisu technicznego pomieszczeń przeznaczonych na aptekę sporządzonego przez osobę uprawnioną, to organowi nie można odmówić prawa do działania w ramach uznania administracyjnego. Jak wskazano, bowiem wcześniej zgodnie z przepisem art. 86 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo Farmaceutyczne w aptekach ogólnodostępnych na wydzielonych stoiskach można (a zatem nie ma takiego wymogu jak interpretuje skarżący) sprzedawać produkty określone w art. 72 ust. 5 posiadające wymagane prawem atesty lub zezwolenia, pod warunkiem, że ich przechowywanie i sprzedaż nie będą przeszkadzać podstawowej działalności apteki. Organ miał, zatem możliwość swobodnej oceny czy powyższy warunek został w okolicznościach sprawy zachowany. Zdaniem Sądu organ mógł uznać, że wskazany przez wnioskodawcę magazyn o powierzchni zaledwie 1,20 m² z umieszczoną w nim lodówką, bez właściwego dla pomieszczeń apteki wyposażenia, nie stanowi spełnienia warunku, o którym mowa w wyżej wskazanym przepisie.
W świetle powyższej argumentacji zarzuty skarżącej Spółki wskazane w piśmie z dnia [...] listopada 2007r. nie są zasadne.
Wbrew tym twierdzeniom przepis art. 86 w ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo Farmaceutyczne, nie zobowiązuje apteki do wydawania produktów, o których mowa w art. 72 ust. 5 w/w ustawy. Przepis ten, taki asortyment, w ustawowo określonych okolicznościach, dopuszcza do obrotu w aptekach.
Wymóg oddzielnego magazynu wbrew twierdzeniom skarżącego w odniesieniu do w/w asortymentu jest bezwzględny i wykazały to powyższe rozważania Sądu. Argument, że strona chce przechowywać przedmiotowy asortyment w izbie ekspedycyjnej nie spełnia ustawowego warunku dopuszczenia tych wyrobów do obrotu.
Zgodnie z przepisem art. 95 ustawy Prawo Farmaceutyczne apteka ma określone obowiązki, ale może realizować je tylko w ramach uzyskanego zezwolenia.
Ma rację skarżąca Spółka twierdząc, że w świetle przepisu art. 95 ustawy Prawo Farmaceutyczne nie można apteki zwolnić od obrotu asortymentem z art. 72 ust. 5 ustawy Prawo Farmaceutyczne, bowiem asortyment ten nie podlega zwolnieniu, ale może być w aptece przedmiotem obrotu tylko, gdy zachodzą ku temu warunki opisane w przepisie art. 86 ust. 8 w/w ustawy i kiedy zostanie, w ramach zezwolenia na prowadzenie apteki, dopuszczony do obrotu.
Zgodnie z przepisem art. 99 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo Farmaceutyczne, apteka ogólnodostępna może być prowadzona tylko na podstawie uzyskanego zezwolenia na prowadzenie apteki.
Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w zakresie w/w zezwolenia udziela go, odmawia udzielenia, zmienia, cofa lub stwierdza wygaśniecie.
Zdaniem Sądu błędna jest interpretacja skarżącej Spółki, że organ nie ma uprawnień do ograniczenia zezwolenia. Spółka uzyskała zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. To zezwolenie odnosi się do prowadzenia obrotu detalicznego produktami leczniczymi i wyrobami medycznymi. Wyłączono z tego obrotu tylko produkty wymienione w przepisie art. 72 ust. 5 ustawy Prawo Farmaceutyczne, zatem te, które apteka może, ale nie musi prowadzić, bowiem mogą być przedmiotem obrotu tylko, gdy zachodzą warunki opisane w przepisie art. 86 ust. 8 tej ustawy, co zostało już wyżej omówione.
Powoływane przez skarżącą Spółkę przepisy art. 108, 109, 120 ustawy Prawo Farmaceutyczne, nie mają zastosowania w niniejszej sprawie, gdy zważyć, że ta dotyczy tylko wydania zezwolenia na prowadzenie apteki.
Bezzasadne są zarzuty skarżącej Spółki, co do tego, że w zaskarżonej decyzji doszło do nałożenia na stronę obowiązku usunięcia z lokalu apteki produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo Farmaceutyczne. Odniesienie się do obowiązku usunięcia z apteki w/w asortymentu, stanowi pouczenie w kontekście udzielonego stronie ostatecznie zezwolenia i powziętej przez organ wiadomości o fakcie obecności w lokalu apteki produktów niedopuszczonych zezwoleniem. Zgodnie z przepisem art. 107 § 1 decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Decyzja, w stosunku, do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi. Pouczenie kwestionowane przez stronę nie pozostaje w bezpośrednim związku z rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonej decyzji. Na pewno nie ma znaczenia dla sądowej oceny zgodności z prawem kontrolowanej decyzji. W ocenie Sądu wynika ona z zasady opisanej w przepisie art. 9 k.p.a. zgodnie, z którą organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek.
Ma rację skarżąca Spółka twierdząc, że nie powiadomiono jej zgodnie z przepisami o terminie czynności prowadzonych na terenie apteki, że postępowanie dotknięte było nieuzasadnioną przewlekłością, ale w tym kontekście wskazać należy, jeszcze raz, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z przepisem art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) uwzględnia skargę, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy Takimi uchybieniami w świetle powyższych rozważań Sądu, nie są w/w wady wskazane przez skarżącą Spółkę
Mając na uwadze powyższą argumentację Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. 153 poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło