I SA/Łd 394/07

Dnia 5 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Porczyńska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant Asystent sędziego Dominika Trella po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2007 roku sprawy ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za okres lipiec-grudzień 2000 roku, styczeń-grudzień 2001 roku, styczeń-grudzień 2002 roku, styczeń-lipiec 2003 roku postanawia: umorzyć postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Skargą z dnia [...] P.S. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za okres lipiec-grudzień 2000 r., styczeń-grudzień 2001 r., styczeń-grudzień 2002 r. i styczeń-lipiec 2003 r. W toku postępowania sądowego skarżący złożył w dniu 21 listopada 2007 r. pismo, w którym oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) — powoływanej dalej jako p.p.s.a. — skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest co do zasady wiążące dla sądu. Sąd uznaje jednakże cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie żadna z przytoczonych wyżej negatywnych okoliczności nie zachodzi. W tym stanie sprawy Sąd — uznając że skarżący skutecznie cofnął skargę — umorzył postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. P.Pij.