I SAB/Wa 85/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch (spr.) Sędziowie WSA Monika Nowicka WSA Jolanta Rudnicka Protokolant Joanna Grzyb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi W. R. na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w sprawie załatwienia skargi postanawia odrzucić skargę. W. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody Mazowieckiego "w sprawie załatwienia skargi – znak sprawy [...]". Żądał zobowiązania organu do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku przez wydanie stosownego postanowienia lub decyzji, bądź innego aktu administracyjnego oraz o zasądzenie na jego rzecz od organu kosztów postępowania. Skarżący podał, że pismem z dnia 4 października 2006 r. wniósł skargę na załatwienie sprawy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości i jedynym pismem, jakie otrzymał od organu było pismo z dnia 30 października 2006 r. informujące o wystąpieniu do Starostwa Powiatowego w Z., zawierające także informację o załatwieniu skargi w terminie miesiąca od otrzymania akt. Pisma tego nie można uznać za zawiadomienie, o którym mowa w art. 36 kpa, gdyż organ nie podał ani przyczyny zwłoki, ani też nie wskazał nowego terminu. Zdarzenie zaś, od którego ma rozpocząć bieg terminu, może nigdy nie nastąpić. Ponadto Minister Budownictwa załatwiając zażalenie albo rozmyślnie wskazał na nieprawdziwe zdarzenie, albo został wprowadzony w błąd, gdyż skarżący nigdy nie otrzymał pisma z 16 lutego 2007 r. wzywającego go do sprecyzowania charakteru wystąpienia z 4 października 2006 r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki wniósł o jej oddalenie opisując czynności, jakie podjął w związku ze złożoną przez W. R. skargą zawartą w piśmie z 4 października 2006 r. oraz informując, że skarżący został powiadomiony o braku możliwości załatwienia jego skargi w terminie określonym w art. 35 kpa i o nowym terminie załatwienia jego sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę na bezczynność organu administracji można wnieść przypadku, gdy organ ten pozostaje w zwłoce z załatwieniem sprawy, w której organ zobligowany jest wydać decyzję administracyjną, postanowienie w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo też zobowiązany jest podjąć czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w ustawowo określonym terminie organ nie podjął czynności zmierzających do rozpoznania sprawy albo wprawdzie prowadził postępowanie lecz nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub nie podjął stosownej czynności. W niniejszej sprawie został podniesiony wobec Wojewody Mazowieckiego zarzut bezczynności w sprawie załatwianej w innym trybie, a mianowicie w trybie przepisów o skargach, zawartych w art. 227-240 kpa. Z treści pisma skarżącego z dnia 4 października 2006 r. wynika, że ma ono charakter tzw. "skargi obywatelskiej"; nie zawiera żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, jak również nie dotyczy toczącego się postępowania administracyjnego. W piśmie skarżący zgłasza zastrzeżenia co do sposobu prowadzenia sprawy o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, już zakończonej decyzją Wojewody Skierniewickiego z dnia [...] sierpnia 1998 r. nr [...], doręczoną skarżącemu w dniu 18 sierpnia 1998r. Wezwany przez Wojewodę Mazowieckiego pismem z 16 lutego 2007 r. nr [...] (z dowodu doręczenia wynika, że pismo odebrała żona B. R. z dniu 18 czerwca 2007 r.) o sprecyzowanie żądania, skarżący nie udzielił odpowiedzi na to pismo. W takim stanie rzeczy wniesiona do Sądu skarga na bezczynność Wojewody Mazowieckiego podlega odrzuceniu, ponieważ jej rozpatrzenie wykracza poza granice uprawnień sądu administracyjnego, który nie jest uprawniony do nadzorowania ani też kontrolowania sposobu załatwiania skarg, o których mowa w przepisach art. 227-240 kpa. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.