III SA/Kr 457/07

WyrokWSA w Krakowie2007-12-07

Skład orzekający: Grażyna Danielec, Halina Jakubiec, Piotr Lechowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy doręczenie decyzji administracyjnej stronie przebywającej w zakładzie karnym, bez wcześniejszego pouczenia o obowiązku informowania o zmianie adresu i bez ustalenia daty pobytu w zakładzie, może być uznane za skuteczne, jeśli jeden z adresów doręczenia nie posiada potwierdzenia odbioru?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody, uznając, że organ I instancji naruszył przepis art. 9 kpa, nie pouczając strony o obowiązku informowania o zmianie adresu. Dodatkowo, brak potwierdzenia odbioru jednej z przesyłek oraz fakt przebywania strony w zakładzie karnym (nieustalony przez organ czasowo) uniemożliwiły uznanie doręczenia decyzji I instancji za skuteczne. Naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi D. L. na postanowienie Wojewody, które stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta o wymeldowaniu. Strona skarżąca zarzuciła, że nigdy nie otrzymała decyzji I instancji, a tym samym nie mogła się od niej odwołać. Wojewoda utrzymał w mocy swoje postanowienie, wskazując na skuteczne doręczenie decyzji pod dwa adresy.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Wojewody.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec spr. Sędziowie WSA Halina Jakubiec NSA Piotr Lechowski Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2007 r sprawy ze skargi D. L. na postanowienie Wojewody z dnia [...] nr : [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I . uchyla zaskarżone postanowienie , II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata K. K. Kancelaria Adwokacka w K. , ul . [...] tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 ( dwieście czterdzieści ) złotych podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług w dniu orzekania o tych opłatach , a nadto kwotę 17 ( siedemnaście ) złotych z tytułu pozostałych wydatków. Wojewoda postanowieniem z dnia [...] Nr [...] na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 kpa oraz w związku z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t. j. Dz. U z 2006 r. Nr 139, poz. 993 z późn. zm.) stwierdził, iż odwołanie złożone przez D. L. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...], znak: [...] orzekającej o wymeldowaniu D. L. z pobytu stałego, z lokalu nr [...] przy ul. [...] [...] w K. wniesione zostało z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 129 § 2 k.p.a. i w związku z powyższym wniesione odwołanie pozostawia się bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że przepis art. 129 § 2 kpa stanowi, iż odwołanie od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W przedmiotowej sprawie, zaskarżona decyzja wydana została w dniu [...] i wysłana D. L. zarówno na adres: [...] (czyli do miejsca dotychczasowego pobytu stałego), jak również na adres: [...] (czyli do miejsca faktycznego przebywania, gdzie Wymieniony odbierał wysyłaną przez organ I instancji korespondencję). Powyższe przesyłki zostały skutecznie doręczone. Dalej organ wskazał, że data doręczenia decyzji wyznaczyła początek czternastodniowego biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia, którego koniec przypadł na dzień [...], zarówno w przypadku korespondencji wysłanej na adres: [...], jak też wysłanej na adres: [...]. D. L. odwołanie od przedmiotowej decyzji wniósł dopiero w dniu 13 listopada 2007 r., uchybienie terminu jest zatem oczywiste i skutkuje pozostawieniem wniesionego odwołania bez rozpatrzenia. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł D. L., zarzucając nieprawidłowość doręczenia mu decyzji I instancji, której jak stwierdził nigdy nie otrzymał, a zatem nie mógł się od niej odwołać. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w motywach zaskarżonego postanowienia. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa Sąd uchyla zaskarżone postanowienie w całości albo w części, jeżeli zachodzi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. w sprawie niniejszej, w ocenie Sądu, organ I instancji naruszył przepis art. 9 kpa stanowiący, że organ ma obowiązek informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych istotnych dla postępowania oraz czuwania aby strony nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa. Z zasady tej wynika dla organu obowiązek pouczania strony o ciążącym na niej obowiązkach. Organ I instancji nie pouczył skarżącego o obowiązku wynikającym z art. 41 kpa tj. obowiązku informowania o każdorazowej zmianie adresu. Zgodnie z art. 129 kpa termin do wniesienia odwołania biegnie od dnia doręczenia decyzji w sprawie. O zasadach doręczenia stanowią przepisy art. 42 i nas kpa. W sprawie niniejszej decyzję organu I instancji doręczono skarżącemu pod dwa adresy – adres stałego pobytu oraz ostatni znany organowi adres faktycznego zamieszkania. Doręczenie decyzji na adres stałego pobytu (ul. [...]) należy uznać za nieskuteczne wobec niewypełnienia przez doręczyciela druku zwrotnego potwierdzenia odbioru. Powoduje to, że nie można z pewnością stwierdzić, że pismo zostało złożone w placówce pocztowej i że pozostawiono adresatowi informację o tym fakcie. Doręczenie na adres faktycznego przebywania ([...]) należy uznać za prawidłowe. Z uwagi jednak na omówiony wyżej brak pouczenia o obowiązku informowania o każdej zmianie adresu oraz na okoliczność, że obecnie, od nieustalonego przez organ czasu, skarżący przebywa w zakładzie karnym, nie można uznać, aby doręczenie decyzji I instancji można było uznać za skuteczne. W związku z powyższym należy stwierdzić, że omówione wyżej naruszenie przez organ przepisów postępowania mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu organ odwoławczy w pierwszym rzędzie ustali, od kiedy skarżący przebywa w zakładzie karnym i czy ten fakt był przyczyną nieodebrania przesyłki zawierającej decyzję i w zależności od dokonanych ustaleń wyda orzeczenie. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa. O kosztach orzeczono na mocy art. 250 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło